Thursday, 21 June 2018

அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினி வரை – பகுதி-10

பொதுமக்களிடமிருந்து திரட்டப்படும் நிதியை வைத்து மட்டும் ஆயுதம் ஏந்தும் இயக்கத்தை கட்டியெழுப்ப முடியாது. இதனை ஆரம்பத்திலிருந்தே பிரபாகரன் உணர்ந்திருந்தார்.  ஒரு இயக்கத்தை கட்டியெழுப்புவதற்கு முதலில் தேவையானது துணிச்சல். இரண்டாவது தேவை அந்த இயக்கத்தை எவ்வாறு உருவாக்கப் போகிறோம் என்பதில் தெளிவு.அனைத்துக்கும் மேலாக கட்டுப்பாட்டு விதிகள் தேவை. புலிகளை விமர்சித்த குழுக்களும் தம்மைப் புத்திஜீவிகள் என்று அழைத்துக் கொண்டவர்களும் மிக முக்கியமாகக் கவனிக்கத் தவறியது நம் நாட்டுச் சூழலுக்கேற்ப ஒரு போராடும் அமைப்பை எப்படி உருவாக்குவது என்பதைத் தான்.
போராட வா என்று அழைத்தனர் – வாடியபோது உதவ மறுத்தனர்!
ஆயுதமும் பணமும்


பொதுமக்களிடமிருந்து திரட்டப்படும் நிதியை வைத்து மட்டும் ஆயுதம் ஏந்தும் இயக்கத்தை கட்டியெழுப்ப முடியாது. இதனை ஆரம்பத்திலிருந்தே பிரபாகரன் உணர்ந்திருந்தார்.
ஒரு இயக்கத்தை கட்டியெழுப்புவதற்கு முதலில் தேவையானது துணிச்சல். இரண்டாவது தேவை அந்த இயக்கத்தை எவ்வாறு உருவாக்கப் போகிறோம் என்பதில் தெளிவு.அனைத்துக்கும் மேலாக கட்டுப்பாட்டு விதிகள் தேவை.
புலிகளை விமர்சித்த குழுக்களும் தம்மைப் புத்திஜீவிகள் என்று அழைத்துக் கொண்டவர்களும் மிக முக்கியமாகக் கவனிக்கத் தவறியது நம் நாட்டுச் சூழலுக்கேற்ப ஒரு போராடும் அமைப்பை எப்படி உருவாக்குவது என்பதைத் தான்.
எதிரியே நம்மை ஆயுதம் ஏந்த நிர்ப்பந்தித்தான் என்று தான் சகல இயக்கங்களும் சொல்லிக் கொண்டன. ஆனால் பிரபாகரன் மட்டுமே நிர்ப்பந்தித்த எதிரி மூலமாகவே இயக்கத்தை நிலைப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்று கருத்துக் கொண்டிருந்தார்.
ஆயுதம் தேவை. அதை வாங்கப் பணம் தேவை.
அந்த நேரத்தில் கூட்டணித் தலைவர்கள் சிலரிடம் பணம் இருந்தது.ஆனால் அதை வழங்கும் மனம் இருக்கவில்லை. சிந்தனைச் சிற்பி கதிரவேற்பிள்ளைக்கு ஐயாயிரம் ரூபா வெறும் சில்லறை தான்.
அந்த சில்லறையைக் கூட சிவகுமாரன் கேட்ட நேரத்தில் அவருக்குக் கொடுக்க மனம் வரவில்லை. கையை விரித்தார்.உங்களுக்கு இந்த நேரத்தில் ஒரு சிறு சோக சம்பவம் சொல்லவேண்டும்.
ஓடினான் – வாடினான்
வட்டுக்கோட்டை பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த தியாகராசாவை கொழும்பில் வைத்துசுட்டுக் கொல்லும் முயற்சி நடந்தது பற்றி ஏற்கனவே சொல்லியிருந்தேன்.
அந்த முயற்சியில் ஈடுபட்டவரில் ஒருவர் ஜீவராசா. இவர் சாவகச்சேரியைச் சேர்ந்தவர். தமிழ் மாணவர் பேரவைத் தலைவராக இருந்த பொன்.சத்தியசீலனைப் பிடித்து பொலிசார் இரண்டு தட்டுத் தட்டி அவர் அரிச்சந்திரனாக மாறி சகல உண்மையையும் கக்கவிட்டார்.
பொலிசாரின் கையில் சிக்காமல் தமிழ்நாட்டிற்குத் தப்பிச் சென்றவர் ஜீவராசா. படகில் ஏறும்போது ஜீவராசா என்ற இளைஞனுக்கு நிறைய நம்பிக்கை. தமிழ்நாட்டுக்கு சென்றுவிட்டால் போதும் தமிழனத் தலைவர் கலைஞர் கருணாநிதி போன்றவர்கள் அங்கு இருக்கும்போது என்ன குறை?
தமிழகத்தின் நிலப்பரப்பில் நம்பிக்கையோடு கால் பதித்து கலைஞரை தேடி ஓடினான் ஜீவராசா. “யார் நீர் எங்கிருந்து வருகிறீர்?, எதற்காக தலைவரைப் பார்க்கவேண்டும்?
கலைஞரின் கட்சிக்காரர்கள் கேட்ட கேள்விகளுக்கெல்லாம் பொறுமையாக பதில் சொன்னான் அந்த இளைஞன். “எனக்கு எந்த உதவியும் வேண்டாம்.
ஒருமுறை ஒரே ஒரு முறை கலைஞரைப் பார்த்து பேசிவிட்டால் போதும்.” என்று வேண்டுகோள் விடுத்தான். கலைஞர் கருணாநிதியின் வீடு சென்னையில் கோபாலபுரத்தில் இருக்கின்றது.
கலைஞர் செவிக்கு ஜீவராசாவின் வேண்டுகோள் சென்றது. ஆனால் கடைசிவரை கோபாலபுரத்தின் கதவுகள் திறக்கவேயில்லை.
“தலைவர் பிஸி” என்ற பதிலைத் தவிர வேறு எந்த மொழியும் ஜீவராசாவின் செவிக்கு தரப்படவில்லை. தளர்ந்து போனான். பசி, பட்டினி மயங்கி வீதியில் கிடந்தவனை கனிவோடு உபசரித்தாள் ஒரு ஏழை தமிழ்ப்பெண்.அவள் ஒரு கூலித்தொழிலாளி.
தான் பணியாற்றும் செங்கல் சூளையொன்றில் அவனுக்கும் கூலி வேலை பெற்றுக்கொடுத்து உதவினாள். கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்தே முன் தோன்றிய மூத்த குடிக்காக மூச்சை விடத் தயங்கேன் என்பார் தலைவர் கலைஞர்.
அந்த மூத்த குடிக்காக பேராடிய ஒரு போராளி கலைஞரின் புறக்கணிப்பால் தலையிலே கல் சுமந்து வயிற்றைக் கழுவினான். அதிர்ச்சியாக இருக்கும்.ஆனால் நடந்து தான் இருக்கின்றது இப்படியான சோக நிகழ்வுகள்
இராசரத்தினமும் பசியும்
மற்றொரு சோகத்தையும் கேளுங்கள். தமிழரசுக் கட்சியின் தூணாக இருந்தவர் இராசரத்தினம். இவரும் சாவகச்சேரியைச் சேர்ந்தவர் தான்.
ராஜீவ் காந்தி கொலைக்கு காரணமான தாணு இந்த இராசரத்தினத்தின் மகள் என்று சந்தேகங்கள் எழுப்பப்பட்டன. இராசரத்தினத்தின் நினைவாக அவரைக் கௌரவித்து பிரபாகரன் ஒரு விருது வழங்கியதாலும் அந்த சந்தேகம் வலுத்திருக்கின்றது.
யார் இந்த இராசரத்தினம்?
தமிழனத்தின் போராட்ட வரலாற்றிலே ஒரு சில தலைவர்களது வரலாறாக சாதனையாக நினைத்தே பழக்கப்பட்ட நமக்கு இந்த இராசரத்தினத்தை தெரியாமல் போவதில் வியப்பில்லை. 1973 ஆம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணம் பண்ணைப் பாலத்தில் காரில் சென்று கொண்டிருந்தார் அமைச்சர் செல்லையா குமாரசூரியர்.
ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி அரசாங்கத்தில் தபால் அமைச்சராக இருந்தவர். துரோகி குமாரசூரியர் என்று கூட்டணித் தலைவர்களால் தூற்றப்பட்டவர். பாலத்தில் சென்று கொண்டிருந்த காரையும் அமைச்சரையும் குண்டு வைத்து தகர்க்க முயன்றார் இராசரத்தினம்.
பொலிசார் வலை வீசினர். இராசரத்தினம் தமிழ்நாட்டுக்குத் தப்பி ஓடினார்.
“இலங்கை மீண்டு எரிகிறது” என்றொரு நூல் அப்போது இலங்கை அரசை கோபமூட்டியது. அந்த நூலின் பெரும்பகுதி ‘சேரன்’ என்ற புனைபெயரோடு இராசரத்தினத்தால் எழுதப்பட்டது. அவர் எழுதிய இன்னொரு நூலின் பெயர் ‘தமிழர்கட்கு ஏன் ஒரு நாடு வேண்டும்?’
இந்த இராசரத்தினம் தான் தமிழ்நாட்டில் உள்ள கலைஞர் கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர் போன்ற தலைவர்களை 1972 தந்தை செல்வநாயகம் சந்திக்க வழி செய்தவர். தந்தை செல்வா, ‘தளபதி அமிர்’ ஆகியோர் தமிழகத் தலைவர்களைச் சந்தித்த புகைப்படங்கள் பத்திரிகைகளில் வெளிவந்தன.
கூட்டணியின் தேர்தல் பிரசாரங்களுக்கு 1977 வரை அந்தப் புகைப்படங்கள் பேருதவி செய்தன.
ஆனால் 1973 இல் மீண்டும் தமிழகத்திற்குச் சென்ற இராசரத்தினத்திற்கு எந்த தமிழகத் தலைவர்களும் உதவ முன் வரவில்லை.
பசி, பட்டினி, தொய்வு நோய் வேறு அவரை வாட்டியது.
ஒரு நாள் அதிகாலை 1.30 மணிக்கு தமிழ்நாட்டிலிருந்து இலங்கைக்கு தலைவர் அமிர்தலிங்கத்தோடு தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டார் இராசரத்தினம். ‘தனது கஸ்டத்தை எடுத்துச் சொன்னார்’
தமிழீழ முதல்வர் என்றும் தளபதி என்றும் அழைக்கப்பட்ட அமுதர் ஒரே வார்த்தையில் சொன்ன பதில்:
“பணம் அனுப்ப வசதியில்லை”
இராசரத்தினம் குடும்பஸ்தர். அப்பா எங்கே என்று பிள்ளைகள் தேடுமே? பாசம் இருக்காதா? அங்கே இங்கே பணம் திரட்டி ஐந்து மீற்றர் துணி வாங்கினார்.
அப்போது சாவகச்சேரி பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தவர் கர்மவீரர் என்று அழைக்கப்பட்ட வ.நவரத்தினம். அவரது மனைவி திருமதி நவரத்தினம் தமிழ்நாட்டுக்குச் சென்றிருந்தார். இராசரத்தினத்தையும் அவருக்கு நன்றாகத் தெரியும்.
ஐந்து மீற்றர் துணியோடு போய் “இதனை ஊரில் எனது பிள்ளைகளுக்கு கொடுக்கவேண்டும்.” என்றார் இராசரத்தினம்.
கர்மவீரரின் மனைவி சொன்ன “பதில்; என்னால் முடியாது.” ஆனால் திருமதி நவரத்தினம் தனது உறவினர்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் 1500 ரூபாவுக்கு (அப்போது பெரிய தொகை)பொருட்கள் கொள்முதல் செய்து கொண்டு புறப்பட்டார்.
அழைத்தவர் மறுத்தார்
“செத்து மடிதல் ஒரு தரமன்றோ
சிரித்துக் கொண்டே செருக்களம் வாடா”
என்று காசி ஆனந்தன் கவிதையை மேடைகளில் உணர்ச்சிபொங்கப் பாடுவார்.
திருமதி மங்கையற்கரசி அமிர்தலிங்கம்.
அந்த வீரத்தமிழ்த் தலைவி தமிழ்நாட்டிற்குச் சென்றிருந்தார்.
பசியால் துடித்த இராசரத்தினத்திற்கு பசியே தீர்ந்தது போல திருப்தி. திருமதி அமிர் வந்துவிட்டா. நிச்சயம் உதவி பெறலாம்.ஓடினார்.
“ஒரு முன்னூறு ரூபா கடனாகத் தாருங்கள்” என்று கேட்டார்.
செருக்களத்திற்கு அழைத்த செந்தமிழ்ச் செல்வி சொல்லிய பதில்,
“என்னிடம் பணம் இல்லை.”
பட்டினி, அவலம் வெட்கப்பட்டால் முடியுமா? எனவே இராசரத்தினம் விடாமல் கேட்டார்.
“ஒரு வளையல் தந்தால் அடகுவைத்து பணம் எடுக்கலாம். பின்னர் மீட்டுத் தந்துவிடுவேன்”
“முடியாது” என்று முகத்தில் அடித்தது போல் மறுத்தார் மங்கையற்கரசி
வாழ்க ஈழத் தமிழகம் என்று மேடைகளில் பாடிய மங்கையற்கரசி அக்கா வாடிய ஒரு ஈழத்தமிழ்ப் போராளியை ஏறெடுத்தும் பார்க்கவில்லை.
இதில் இன்னொரு வேதனை. அமுதரின் மகன் காண்டிபன் தமிழ்நாட்டிலிருந்தபோது இராசரத்தினம் சாப்பாடு போட்டிருக்கின்றார்.
பட்டினிக் கொடுமை நோயை வளர்த்துவிட 1975 இல் காலமானார் இராசரத்தினம்.
செத்த பின் மரியாதை
அவரது உடல் மீது உதயசூரியன் கொடியைப் போர்த்திவிட்டுச் சொன்னது இது:
இலங்கைத் தமிழர்களின் நேதாஜி இங்கே உறங்கிறார்”
நேதாஜி என்பது இந்திய சுதந்திரப் போரில் தேசிய இராணுவத்தை உருவாக்கிய சுபாஸ் சந்திரபோசைக் குறிக்கின்றது.
தளபதி அமிர் விடுத்த அறிக்கை இன்னும் உணர்ச்சிகரமானது.
“இராசரத்தினம் அவர்களின் மறைவின் மூலம் எங்கள் இயக்கம் எறும்பு போல் ஓயாமல் உழைக்கும் ஒரு உத்தமத் தொண்டனை இழந்துவிட்டது”
இது அமுதரின் பேச்சு. கர்மவீரர் நவரத்தினம் என்ன பேசினார் தெரியுமோ?
“இராசரத்தினம் கூட்டணியின் தீவிர உறுப்பினர் தந்தை செல்வாவின் தலைமையின் கீழ் செயற்பட்ட செம்மல் அவர்.”
இராசரத்தினம் என்ற தன்னலமற்ற தொண்டனுக்கு கூட்டணித் தலைவர்கள் செய்தது நியாயமா துரோகமா? என்பதை தீர்மானிக்கும் பொறுப்பை இதனை வாசித்தறியும் உங்களிடமே விட்டு விடுகின்றேன்.
இராசரத்தினம் கதை பொய் என்று யாராவது நினைத்தால் இங்கு வெளியாகியுள்ள நாட்குறிப்பின் ஒருபக்கம் உண்மை சொல்லும்.இராசரத்தினம் அவர்களால் 1973 இல் எழுதப்பட்ட சோகவரிகள் அவை.
இன்னும் பல சோக நிகழ்வுகள் உண்டு. அவை அவ்வப்போது சொல்லப்படும்.
வங்கியில் குறி
இவ்வாறான சூழல்கள் நிலவிய போது தான் ஆயுதம் ஏந்தவேண்டும் ஆயுதம் ஏந்தும் போராளிகள் வாழவும் ஆயுதம் வாங்கவும் பணம் வேண்டும். பணத்தை அரசின் நிர்வாகத்திலிருந்து பறித்தெடுக்கவேண்டும் என்பதில் புலிகள் தீர்க்கமான நம்பிக்கையில் இருந்தனர்.
யாழ்ப்பாணம் நல்லூர்த் தொகுதியில் திருநெல்வேலியில் இருந்தது மக்கள் வங்கி.குறிப்பிட்ட திகதியில் அந்த வங்கியில் பெருந்தொகைப்பணம் இருக்கும் என்ற துல்லியமான தகவலை புலிகள் அறிந்தார்கள். வங்கியின் உள்ளமைப்பு, பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் போன்ற விபரங்களும் புலிகளுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்திருந்தது.
அந்த விபரங்களைச் சொன்னவர் மக்கள் வங்கியில் காசாளராக இருந்த சபாரத்தினம்.
இந்த சபாரத்தினம் தான் தற்போது விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் நிதிப்பொறுப்பாளராக இருக்கிறார்.ரஞ்சித் அப்பா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
1978 டிசம்பர் 5ஆம் திகதி காலை நேரத்தில் மக்கள் வங்கிக்குள் புலிகள் புகுந்தார்கள்.
பாதுகாப்புக்காக இருந்த பொலிஸ்காரரின் துப்பாக்கி பறிக்கப்பட்டதுடன் நடவடிக்கை ஆரம்பித்தது
(தொடரும்)

Wednesday, 20 June 2018

அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினி வரை – பகுதி-9

ஈழப்புரட்சி அமைப்பாளர்கள் (ஈரோஸ்) குழுவின் தலைவர் இரட்ணசபாபதி   சுருக்கமாக இரட்ணா என்று அழைக்கப்படுவார். தமிழரசுக் கட்சி விசுவாசியாக தனது அரசியல் வாழ்க்கையை ஆரம்பித்தார். உயர்கல்வி கற்க இலண்டனில் உள்ள ‘பேர்மிங்ஹாம்’பல்கலைக்கழகத்திற்கு சென்றது தான் இரட்ணாவின் அரசியல் பாதையை மாற்றியது. மார்க்சிய தத்துவத்தை அறிவதில் ஆர்வம் கொண்டிருந்த இரட்ணா- அதனைச் சரிவர கற்றுக்கொண்டாரோ இல்லையோ- தன்னை ‘ஈழத்து லெனின்’ என்று மிக உயர்ந்த பட்சமாக நினைத்துக் கொண்டார். ‘பேர்மிங்ஹாம்’ பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வி கற்றுக் கொண்டிருந்த பாலஸ்தீன விடுதலை இயக்க உறுப்பினர்களது நட்பு இரட்ணாவுக்கு கிடைத்தது பெரும் பாக்கியம்.
ஈழப்போராளிகளுக்கு பாலஸ்தீன இயக்கப் பயிற்சி
முதன் முதலில் கடத்தப்பட்டு வந்த வெளிநாட்டு ஆயுதம்
பலஸ்தீன தொடர்பு
ஈழப்புரட்சி அமைப்பாளர்கள் (ஈரோஸ்) குழுவின் தலைவர் இரட்ணசபாபதி   சுருக்கமாக இரட்ணா என்று அழைக்கப்படுவார்.


தமிழரசுக் கட்சி விசுவாசியாக தனது அரசியல் வாழ்க்கையை ஆரம்பித்தார்.
உயர்கல்வி கற்க இலண்டனில் உள்ள ‘பேர்மிங்ஹாம்’பல்கலைக்கழகத்திற்கு சென்றது தான் இரட்ணாவின் அரசியல் பாதையை மாற்றியது.
மார்க்சிய தத்துவத்தை அறிவதில் ஆர்வம் கொண்டிருந்த இரட்ணா- அதனைச் சரிவர கற்றுக்கொண்டாரோ இல்லையோ- தன்னை ‘ஈழத்து லெனின்’ என்று மிக உயர்ந்த பட்சமாக நினைத்துக் கொண்டார்.
‘பேர்மிங்ஹாம்’ பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வி கற்றுக் கொண்டிருந்த பாலஸ்தீன விடுதலை இயக்க உறுப்பினர்களது நட்பு இரட்ணாவுக்கு கிடைத்தது பெரும் பாக்கியம்.
பாலஸ்தீன விடுதலை இயக்கத்தில் பல்வேறு அமைப்புக்கள் உள்ளன. அதில் முக்கியமானது யாசீர் அரபாத்தின் தலைமையிலான ‘அல்பட்டா’ என்னும் அமைப்பு.
அந்த ‘அல்பட்டா’அமைப்பின் உறுப்பினர்களோடு தான் இரட்ணாவுக்கு பரிச்சயம் ஏற்பட்டது.
ஈழப்போராட்டத்திற்கு உதவி செய்ய தயாராக இருப்பதாகவும் இராணுவப் பயிற்சி வழங்கலாம் என்றும் ‘அல்பட்டா’ உறுப்பினர்கள் கூறினார்கள்.
உண்மையில் அந்தக் காலகட்டத்தில் அது ஒரு அரிய வாய்ப்புத் தான்.
இலண்டனிலேயே திருமணத்தையும் (இலங்கைப் பெண்ணை) முடித்துக் கொண்ட இரட்ணாவின் மிகப் பெரிய பலவீனம் இடைவிடாமல் குடிப்பது.
எந்த மனிதனுக்கும் ஒரு பலவீனம் இருக்கும் என்று சொல்வார்கள்.


இருக்கலாம்.ஆனால் ஒருவனது பலவீனம் அவனை அடிமையாக்கிக் கொள்ளுமானால் அவன் அந்த பலவீனத்தின் கைதியாகி விடுகிறான்.
இரட்ணா மதுவின் கைதி. மார்க்சிசம், புரட்சி பற்றியெல்லாம் பேசிய இரட்ணா தனது வாழ்க்கைத் துணைவியாக வந்தவரை தினமும் உதைப்பதில் புரட்சி செய்தார்.
இலண்டனில் இரட்ணா தங்கியிருந்த வீட்டின் ஒரு பகுதியில் குடியிருந்த அருளர், அருளரிடம் “அண்ணர் இரட்ணா இலண்டனில் என்ன பணி செய்தார்?|| என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அருளர் சொன்ன சுவாரசியமான பதில்
“குடிப்பது பெண்டிலுக்கு அடிப்பது!||
இதனை இங்கே கூறுவது ஏன் என்றால் அடிப்படையிலேயே தான் சொல்வதை தனது வாழ்வில் கடைப்பிடிக்கமுடியாத ஒருவராக இரட்ணா இருந்தார் என்பதை தெரிவிக்கவேண்டியிருக்கின்றது.
புரட்சி பற்றிப் பேசிய சிலர் இப்படித் தான் இருந்தார்கள்.
அதனால் தான் அவர்களால் புரட்சியும் நடத்த முடியவில்லை.
நிகழ்ச்சி நிரலில் தமது சாதனைகளையும் பதிய வைக்க இயலவில்லை.
பாலஸ்தீன விடுதலை அமைப்பான ‘அல்பட்டா’வில் இராணுவப் பயிற்சி பெற முடியும் என்ற செய்தியோடு இலண்டனில் சில தமிழ் இளைஞர்களைத் திரட்டினார் இரட்ணா.
தமிழ் ஈழ விடுதலை இயக்கத்தில் உறுப்பினராக இருந்த க. பத்மநாபா அப்போது இலண்டனில் இருந்தார்.
அழைப்பு வந்தது ஆட்கள் இல்லை
புலோலி வங்கிக் கொள்ளையில் ஈடுபட்ட தமிழ் ஈழ விடுதலை இயக்கத்திற்கு உதவியதாக கூறி கைது செய்யப்பட்டவர் பத்மாநாபா.
பத்மநாபாவை கைது செய்த இன்ஸ்பெக்டர் பத்மநாதனுக்கு நெருங்கிய சிநேகிதராக இருந்தவர் பத்மநாபாவின் உறவினர் ஒருவர்.
இலஞ்சம் வாங்குவதில் கெட்டிக்காரரான பத்மநாதன் அதற்கு உதவியாக இருந்த தனது சிநேகிதரின் வேண்டுகோளின்படி க.பத்மநாபாவை விடுதலை செய்தார்.
அதன் பின்னர் பத்மநாபாவை அவரது குடும்பத்தினர் இலண்டனுக்கு அனுப்பி வைததிருந்தனர்.
ஒரு அதிகாரியின் பலவீனத்தை பயன்படுத்தி பத்மநாபா தப்பிக் கொண்டமையை தவறு என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால் குடும்பத்தினரின் விருப்பப்படி இலண்டனுக்குச் சென்றமையைச் சரியென்றும் கொள்ள முடியாது.
தமிழ் ஈழ விடுதலை இயக்கம் செயலிழந்து போன 75இன் பிற்பகுதியில்தான் இரட்ணாவின் புதிய பிரவேசம் ஆரம்பமாகியது.
க.பத்மநாபா, தற்போது ஈபிஆர்எல்எவ் செயலாளர் நாயகமாக உள்ள சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன் உட்பட இலண்டனில் இருந்த இளைஞர்களை அழைத்து தனது புதிய கருத்துக்களை கொட்டினார் இரட்ணா.
அவர்களும் இரட்ணாவை ஒரு இரட்சகராக நினைத்துக் கொண்டனர். இதற்கிடையே பாலஸ்தீன இராணுவ பயற்சிக்கு செல்வதில் காலதாமதம் ஏற்பட்டதால் சில இளைஞர்கள் இரட்ணாவை விட்டு விலகிவிட்டனர்.
அந்த நேரத்தில் பயிற்சிக்கு ஆட்களை அனுப்புமாறு ‘அல்பட்டா’பச்சைக் கொடி காட்டியது.
பயிற்சிக்கு அழைப்பு வந்துவிட்டது அனுப்பி வைக்க ஆட்கள் இல்லை. தனது வீட்டில் இருந்த அருளரோடு ஆலோசித்தார் இரட்ணா. பொறியியலாளரான அருளர் தானும் பயிற்சிக்கு செல்ல ஒப்புக் கொண்டார்.
கடத்தப்பட்ட ஆயுதம்
ஈழப் போராட்டத்தில் முதன் முதலாக வெளிநாட்டு இராணுவப் பயிற்சிக்கு இலண்டனில் இருந்து ஒரு குழு புறப்பட்டுச் சென்றது.
ஈழப் போராளிகளுக்கு இந்தியா பயிற்சியளித்தது எல்லோருக்கும் தெரியும்.
ஆனால் அதற்கு முன்னரே – 78 இன் பிற்பகுதியில், ஈழப்போராளிகளுக்கு பயிற்சியளித்தது. பாலஸ்தீன விடுதலை அமைப்புக்களில் ஒன்றான ‘அல்பட்டா’.
இந்தியா ஈழப்போராளிகளுக்கு ஆயுதம் வழங்கியதும் அனைவரும் அறிந்தது தான்.
ஆனால் அதற்கு முன்னரே ‘அல்பட்டா’வின் ஆயுதம் ஈழத்திற்கு வந்தது.
அது ஒரு கைக்குண்டு. அதனைக் கொண்டு வந்தவர் டக்ளஸ் தேவானந்தா.
(இப்போது ஈபிடிபி செயலாளர் நாயகம்) விமான நிலைய சோதனைகளையும் ஏமாற்றிவிட்டு டக்ளஸ் தேவானந்தா கொண்டு வந்த அந்த கைக்குண்டு தான் ஈழப்போராளிகளுக்கு வெளிநாடு மூலம் முதலில் கிடைத்த ஆயுதம்
இதில் ஒரு சுவாரசியமான சம்பவமும் உண்டு.
டக்ளஸ் தேவானந்தா கைக்குண்டோடு புறப்படும்போது தன்னோடு பயிற்சியில் இருந்த அருளரிடம் விசயத்தைச் சொல்லி விட்டுத் தான் புறப்பட்டார்.
அவர் மாட்டிக்கொள்ளாமல் சென்றுவிட்டார் என்பதையறிந்த அருளர் தானும் சாகசம் செய்ய நினைத்தார்.
சூட்கேஸ் நிறைய கைக்குண்டுகளையும் வெடிமருந்துகளையும் நிரப்பிக் கொண்டு பயணத்திற்காக ‘பெய்ரூட்’ விமான நிலையம் சென்றார் அருளர்.
அவரது கெட்ட நேரம், சோதனையில் மாட்டிக்கொண்டார்.
இது நடந்தது 78ம் ஆண்டு. 15 நாட்கள் தடுத்துவைக்கப்பட்ட பின்னர் ‘அல்பட்டா’வின் தலையீட்டால் அருளர் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.
யோசிக்காமல் மாட்டியவர்கள்
“இலங்கைப் பொறியியலாளர் பெய்ரூட் விமான நிலையத்தில் வைத்து கைது.வெடிமருந்துகளோடு சிக்கிக்கொண்டார்|| என்ற செய்தி பத்திரிகைகளில் வெளியாகியது.
செய்தியைப் பார்த்த இலங்கை உளவுத்துறை அருளரின் பின்னணி பற்றி துருவியது.
அப்போது தான் சி.ஐ.டி. இன்ஸ்பெக்டர் பஸ்தியாம்பிள்ளை குழுவினர் கொல்லப்பட்டிருந்தனர்.
அருளரின் வீடு வவுனியா- கண்ணாட்டி என்ற இடத்தில் இருந்தது. இன்ஸ்பெக்டர் பஸ்தியாம்பிள்ளை குழுவினர் கொல்லப்பட்ட காட்டுப்பகுதி பண்ணைக்கு சமீபத்தில் தான் வீடு இருந்தது.
அங்கும் ஒரு பண்ணையிருந்தது. அங்கும் இளைஞர்கள் குழு ஒன்று தங்கியிருந்தது. பயிற்சியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.
துப்பாக்கிகள் அவர்களிடம் கிடையாது. தடிகளை துப்பாக்கிகளாக பாவித்து பயிற்சி பெற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள்.
அவர்கள் ஈழப்புரட்சி அமைப்பாளர் குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள்.
பஸ்தியாம்பிள்ளை குழுவினர் கொலை செய்யப்பட்ட செய்தி அறிந்தவுடன் அவர்கள் புத்திசாலித்தனமாக வெளியேறியிருக்கலாம். ஆனால் வெளியேறவில்லை. அங்கேயே இருந்தார்கள்.
அருளரின் வீட்டுக்குச் சென்ற பொலிசாருக்கு ‘காகம் இருக்க பனம் பழம் விழுந்த கதை’யாக கண்ணில் பட்டது பயிற்சி முகாம்.
அங்கிருந்த இளைஞர்கள் கைது செய்யப்பட்டார்கள். பஸ்தியாம்பிள்ளை குழுவினர் கொலையோடு சம்பந்தம் இருக்கிறதா என்று கண்டறிய வழக்கமான – கடுமையான கவனிப்புக்கும் உள்ளாக்கப்பட்டார்கள்.
தாக்குதல் நடத்திய புலிகள் வெற்றிகரமாக தப்பிக் கொண்டார்கள். பாவம்-இவர்களோ தடிகளோடு இருந்து மாட்டி அடிகளும் உதைகளும் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.
நிச்சயமாக தங்கள் புத்திசாலித்தனத்தை நினைத்து வருந்தியுமிருப்பார்கள்.
புலிகளுக்கு பயிற்சி
ஈழப்புரட்சி அமைப்பாளர்களுக்கும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையே ஒரு பேச்சுவார்த்தை நடைபெற்றது.
இரு பகுதியினரும் புரிந்துணர்வோடு இணக்கமாக செயற்படுவது என்றும், புலிகள் அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு பாலஸ்தீன இராணுவப் பயிற்சி பெற்றுக் கொடுப்பது என்றும் முடிவாகியது.
பயிற்சிக்கு அனுப்பும் செலவுகளுக்காக என்று புலிகளிடம் பணம் கேட்டார் இரட்ணா
65ஆயிரம் ரூபா புலிகளால் இரட்ணாவிடம் கொடுக்கப்பட்டது.
அக்காலகட்டத்தில் 65ஆயிரம் ரூபா பெரிய தொகை.
‘வங்கிக் கொள்ளைகளில் ஈடுபடக்கூடாது. அவ்வாறு கொள்ளையில் ஈடுபட்டால் அரசு தமிழ்பிரதேசங்களில் வங்கிகளை மூடிவிடும். மக்களிடம் நிதி திரட்டவேண்டும்| என்பது ஈழப்புரட்சி அமைப்பாளர்களது கொள்கை.
ஆனால் வங்கிக் கொள்ளை போன்றவற்றால் புலிகள் திரட்டி வைத்திருந்த பணத்தில் உதவி கேட்க அந்தக் கொள்கை தடையாக இருக்கவில்லை என்பது தான் வேடிக்கை.
புலிகள் சார்பில் இரண்டு பேரை பாலஸ்தீன விடுதலை இயக்க இராணுவ பயிற்சிக்கு கேட்டார் இரட்ணா.
புலிகள் இயக்கத் தலைவராக இருந்த உமா மகேஸ்வரன், விச்சுவேஸ்வரன் ஆகியோர் புலிகள் அமைப்பின் சார்பாக பயிற்சிக்கு அனுப்பப்பட்டனர்.
புலிகள் இயக்க இராணுவத் தளபதியாக இருந்த பிரபாகரன் வெளிநாட்டு பயிற்சிக்கு செல்ல ஆர்வம் காட்டவில்லை.
இந்த இடத்தில் ஒரு விடயத்தை சொல்ல வேண்டும். புலிகள் அமைப்பை பொறுத்தவரை பிரபாகரன் மூத்த உறுப்பினராக இருந்த போதும் உமா மகேஸ்வரன் மத்திய குழு தலைவராக இருப்பதற்கு பிரபா சம்மதித்தார்.
தலைமைப் பதவி மீது தணியாத தாகம் பிரபாவுக்கு இருந்தது என்று கூறப்படும் விமர்சனங்களை அந்த நடைமுறை கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. பிரபாவின் சம்மதமும் விருப்பமும் இல்லாதிருந்தால் உமா மகேஸ்வரன் புலிகள் அமைப்பின் தலைவராக இருந்திருக்க முடியுமா என்பது கேள்விக்குரியதாகும்.
திருப்பிக் கேட்ட பணம்
பாலஸ்தீன ‘அல்பட்டா’ இயக்கத்திடம் பயிற்சிக்குச் சென்ற உமா மகேஸ்வரனும் விச்சுவேஸ்வரனும் திரும்பி வந்தனர்.
தமக்கு ஒழுங்காகப் பயிற்சி தரப்படவில்லை. முகாமில் வெறுமனே இருக்க வைத்துவிட்டார்கள். எனவே இரட்ணா பணத்தை திருப்பி தரவேண்டும் என்று கேட்டார்கள்.
இரட்ணாவிடம் பணமில்லை. தனது குழுவின் உறுப்பினர்கள் பணம் கேட்டுச் செல்லும்போதே, கரத்தில் மது கிளாசுடன் இருந்து, “போராட்டம் என்றால் பசி பட்டினி இருக்கத் தான் வேண்டும்|| என்று உபதேசிப்பவரிடம் பணம் மிஞ்சியிருக்க முடியுமா?|
இரட்ணாவின் இவ்வாறான குணாம்சம் ஈழப்புரட்சி அமைப்பாளர் குழுவிற்குள் முரண்பாடுகளை தோற்றுவித்தது.
ஈழப்புரட்சி அமைப்பாளர்களால் உருவாக்கப்பட்டிருந்த ஈழமாணவர் பொது மன்றம் (Gues) அப்போது ஓரளவு வேலை செய்யத் தொடங்கியிருந்தது.
உள் முரண்பாடுகளை இரட்ணா கண்டு கொள்ளவில்லை. தன்னை சிவப்பு சிந்தனையாளர் என்றவர் தினமும் குடித்து சிந்தனையை தழைக்கச் செய்து கொண்டிருந்தார்.
ஈழமாணவர் பொதுமன்றம்
ஈழப்புரட்சி அமைப்பாளர்கள் இரண்டு பிரிவானார்கள்.
ஒரு பிரிவு ஈழப்புரட்சி அமைப்பு (ஈரோஸ்)(பாலகுமாரால் கலைக்கப்படவில்லை என்று கொழும்பில் ஒரு சாராரால் கூறப்படுவதும் இந்த அமைப்புத் தான்)
மறுபிரிவு ஈழமக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி என்று தன்னை அழைத்துக் கொண்டது. இந்தப் பிரிவினரோடு ஈழமாணவர் பொதுமன்றமும் இரட்ணாவின் கையை விட்டுப் போனது.
இரட்ணாவை இரட்சகராக நம்பி அவரோடு இருந்தவர்களில் முக்கியமானவர்கள் வே.பாலகுமார், சங்கர்ராஜி, சின்னபாலா எனப்படும் பால நடராஜா (தற்போது ஈழநாதம் பத்திரிகை ஆசிரியராக இருக்கிறார்) கைலாஸ், அன்னலிங்கம் ஐயா போன்றவர்கள் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்.
இரட்ணாவின் தனிப்பட்ட நடைமுறைகளால் வெறுப்புற்று பிரிந்தவர்களில் க.பத்மநாபா, டக்ளஸ் தேவானந்தா, சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன், குணசேகரன், பேரின்பராசா ஆகியோர் முக்கியமானவர்கள்.
ஈழமாணவர் பொதுமன்றம் (Gues) புதுவேகத்துடன் செயற்பட்டது. இதன் மத்திய குழுவில் சிறீதரன், ரமேஷ், செழியன், தயாபரன், சேகர், சிவா, குமார், நடேசலிங்கம் ஆகியோர் முக்கியமானவர்கள். டேவிற்சன் இந்த மாணவர் அமைப்பின் மத்திய குழுவில் முதலில் இல்லாதபோதும் இந்த அமைப்பால் மேற்கொள்ளப்பட்ட பணிகளில் முக்கிய பங்கெடுத்தார்.
ஈழமாணவர் பொதுமன்றம் வெளியிட்ட ‘ஈழ மாணவர் குரல்’ பத்திரிகை தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியை அம்பலப்படுத்தியது. கூட்டங்கள், கருத்தரங்குகள் மூலமும் அப்போது பரபரப்பாக பேசப்பட்ட மாபெரும் சுவரொட்டி பிரசாரம் மூலமும் கூட்டணித் தலைமைக்கு சவாலாக மாறியது ஈழ மாணவர் பொதுமன்றம்
கூட்டணிக்கு சாட்டை
இதனால் தலைவர் அமிர்தலிங்கம் ஈழமாணவர் பொதுமன்றம் குறித்து பொது மேடைகளில் காரசாரமாகக் கண்டித்தார்.
ஈழ மாணவர் பொது மன்றத்தின் அரசியல் வளர்;ச்சியை எடுத்துக்காட்ட ஒரு நல்ல உதாரணம் 82ம் ஆண்டு நடைபெற்ற மே தினம். ஈழ மாணவர் பொதுமன்றம் யாழ். முற்றவெளி மைதானத்தில் டேவிற்சன் தலைமையில் மே தினக் கூட்டத்தை நடாத்தியது. அங்கே மக்கள் வெள்ளம்.
தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி தனது மே தினக் கூட்டத்தை யாழ்.நகரசபை மண்டபத்தின் உள்ளே நடத்தியது.
முற்றவெளிக் கூட்டத்தில் டேவிற்சன் இப்படிச் சொன்னார்: “மைதானத்தில் கூட்டம் நடத்தியவர்கள் இன்று மண்டபத்திற்குள் சென்றுவிட்டார்கள். மண்டபத்திற்குள் இருந்த நாம் இன்று மைதானத்திற்கு வந்துவிட்டோம்||
இனி நாம் மீண்டும் 1978ற்கு செல்லவேண்டியுள்ளது.
(தொடரும்)

Sunday, 17 June 2018

அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினி வரை – பகுதி -8

சி.ஐ.டி.இன்ஸ்பெக்டர் பஸ்தியாம்பிள்ளை தீவிரவாத இளைஞர்கள் பற்றிய பல்வேறு தகவல்களைத் திரட்டி வைத்திருந்தார். சி.ஐ.டி.இன்ஸ்பெக்டர் பத்மநாதன் கொல்லப்பட்ட பின்னர் பஸ்தியாம்பிள்ளை தான் தீவிரவாத இளைஞர்களை கண்டறிவதில் முழு மூச்சாய் ஈடுபட்டார். பொத்துவில் கனகர் மீது கொழும்பு கொள்ளுப்பிட்டியில் வைத்து துப்பாக்கிப் பிரயோகத்தில் ஈடுபட்ட இளைஞர்களை தனக்குத் தெரியும் என்று பஸ்தியாம்பிள்ளை கூறிக்கொண்டிருந்தார். தமிழ் அதிகாரி என்பதால் விபரங்களை திரட்டுவதற்கு வசதியாக இருந்தது. இதேவேளை தமிழ் இளைஞர்களை சித்திரவதை செய்வதில் இன்ஸ்பெக்டர் பஸ்தியாம்பிள்ளை கைதேர்ந்தவர் என்று பரவலாகப் பேசப்பட்டு வந்தது.(தொடர்கட்டுரை)
ஆயுதப் போராட்டத்தில் முதல் பெரும் தாக்குதல்
அமுதரின் காரியாலயத்தில் தயாரான புலிகளின் செய்தி
காட்டுக்குள் முற்றுகை

சி.ஐ.டி.இன்ஸ்பெக்டர் பஸ்தியாம்பிள்ளை தீவிரவாத இளைஞர்கள் பற்றிய பல்வேறு தகவல்களைத் திரட்டி வைத்திருந்தார். சி.ஐ.டி.இன்ஸ்பெக்டர் பத்மநாதன் கொல்லப்பட்ட பின்னர் பஸ்தியாம்பிள்ளை தான் தீவிரவாத இளைஞர்களை கண்டறிவதில் முழு மூச்சாய் ஈடுபட்டார்
பொத்துவில் கனகர் மீது கொழும்பு கொள்ளுப்பிட்டியில் வைத்து துப்பாக்கிப் பிரயோகத்தில் ஈடுபட்ட இளைஞர்களை தனக்குத் தெரியும் என்று பஸ்தியாம்பிள்ளை கூறிக்கொண்டிருந்தார். தமிழ் அதிகாரி என்பதால் விபரங்களை திரட்டுவதற்கு வசதியாக இருந்தது.
இதேவேளை தமிழ் இளைஞர்களை சித்திரவதை செய்வதில் இன்ஸ்பெக்டர் பஸ்தியாம்பிள்ளை கைதேர்ந்தவர் என்று பரவலாகப் பேசப்பட்டு வந்தது.
கைது செய்யப்பட்ட தமிழ் இளைஞர்களது ஆண் உறுப்புக்களை மேசைலாச்சியில் வைத்து நெரிப்பது, மோட்டார் சைக்கிள்க சைலன்ஸர் குழாய்க்குள் ஆண் உறுப்பை வைக்கச் சொல்லிவிட்டு மோட்டார் சைக்கிளை ‘ஸ்ராட்’ பண்ணுதல் போன்ற பல்வேறு சித்திரவதைகளை சி.ஐ.டி.இன்ஸ்பெக்டர் பஸ்தியாம்பிள்ளை மேற்கொண்டதாக ‘சுதந்திரன்’பத்திரிகையில் செய்திகள் வெளிவந்தன.
முருங்கன் – மடு வீதிக்கு உட்புறமான காட்டுப் பகுதியில் தீவிரவாத இளைஞர்கள் சிலர் முகாமிட்டுள்ளதாக பஸ்தியாம்பிள்ளைக்கு நம்பகமான தகவல் கிடைத்தது.
தனக்கு கிடைத்த தகவலை அவர் மிக இரகசியமாக வைத்துக் கொண்டார்.
தீவிரவாத குழுவை மடக்கிப் பிடிக்கும் புகழைத் தானே முழுதாக பெற்றுக்கொள்வதே அவரது நோக்கம்.
பிரபலம், மற்றும் பதவி உயர்வுக்கு தனது திறமையை வெளிப்படுத்த இது ஒரு சிறந்த சந்தர்ப்பம் என்று நினைத்தார் பஸ்தியாம்பிள்ளை.
சப்- இன்ஸ்பெக்டர் பேரம்பலம், சார்ஜன் பாலசிங்கம், சாரதி சிறிவர்த்தனா ஆகியோரை அழைத்துக் கொண்டு அவர் யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து முருங்களுக்குப் புறப்பட்டார்.
தாம் எங்கே போகிறோம் என்ற தகவலைக் கூட பஸ்தியாம்பிள்ளை தனது மேலதிகாரிகளுக்குத் தெரிவிக்கவில்லை.
sellakili-with-prabakaran.
04.07.1978 அன்று முருங்கன் – மடு வீதிக்கு உட்புறம் இருந்த காட்டுப்பகுதி பஸ்தியாம்பிள்ளை குழுவினரால் முற்றுகையிடப்பட்டது.
முற்றுகையை முகாமில் இருந்த இளைஞர்களும் எதிர்பார்க்கவில்லை.
புலிகள் இயக்கத்தின் முக்கிய உறுப்பினர்கள் அந்த முகாமில் இருந்தனர்.
உமா மகேஸ்வரன், செல்லக்கிளி, நாகராசா, ரவி, ஐயர் ஆகியோர் உட்பட முக்கியஸ்தர்கள் அங்கிருந்தனர். பிரபாகரன் அந்த நேரத்தில் அங்கிருக்கவில்லை.
இளைஞர்களிடம் “நீங்கள் யார் ?இங்கு என்ன செய்கிறீர்கள்?|| என்று கேட்டார் பஸ்தியாம்பிள்ளை.
“விவசாயம் செய்கிறோம். அது தான் பண்ணையில் இருக்கிறோம்|| என்றனர் இளைஞர்கள்.
ஆனால், பஸ்தியாம்பிள்ளை அவர்களில் சிலரை அடையாளம் கண்டு கொண்டார்.
அடையாளம் கண்டதைக் காட்டிக் கொள்ளாமல் அவர்கள் சொன்னதை நம்புவது போல நடித்தார்.
“பொலிஸ் நிலையத்திற்கு வந்து ஒரு வாக்குமூலம் கொடுத்துவிட்டு நீங்கள் திரும்பி வந்துவிடலாம்.என்னோடு வாருங்கள். ஒரு பிரச்னையும் இருக்காது|| என்றார் பஸ்தியாம்பிள்ளை.
இளைஞர்களும் உடன்படுவது போல் நடித்து தக்க சமயத்தை எதிர்பார்த்திருந்தனர்.
“தேநீர் குடித்துவிட்டுச் செல்லலாம்|| என்றார் ஒரு இளைஞர்.தேநீர் தயாரானது. பஸ்தியாம்பிள்ளை பண்ணைக்குள் இருந்தார்.
சப்- இன்ஸ்பெக்டர் பேரம்பலமும் ஏனைய இரு பொலிசாரும் வெளியே சென்று நோட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.
முந்திக் கொண்ட இளைஞர்கள்
இது தான் சமயம் என்று இளைஞர்கள் உஷாரானார்கள். செல்லக்கிளி பஸ்தியாம்பிள்ளை மீது பாய்ந்தார். பஸ்தியாம்பிள்ளையிடம் இயந்திரத் துப்பாக்கி இருந்தது. செல்லக்கிளியால் அது பறிக்கப்பட்டது.
பஸ்தியாம்பிள்ளை சூழ்நிலையின் தீவிரத்தைக் கணக்கெடுக்கத் தவறிவிட்டார். தனது புத்திசாலித்தனம் மீதும் அதீத நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார்.
எதிர்தரப்பின் பலத்தை குறைவாக எடை போட்டிருந்தார்.
தனது தவறுகளை பஸ்தியாம்பிள்ளை உணர்ந்து கொள்ள அவகாசமே கொடுக்கப்படவில்லை.
அவரது இயந்திரத் துப்பாக்கியே அவருக்கு எமனாய் மாறியது.
இன்ஸ்பெக்டர் பஸ்தியாம்பிள்ளை மீது இயந்திரத் துப்பாக்கி ரவைகளைப் பொழிய சப்- இன்ஸ்பெக்டர் பேரம்பலம், சார்ஜன் பாலசிங்கம், பொலிஸ் சாரதி சிறிவர்த்தனா ஆகியோர் ‘என்ன சத்தம்?’ உன்று ஓடி வந்தனர்.
அவர்கள் மீதும் தாக்குதல் நடந்தது. முற்றுகையிட்ட பொலிஸ் குழு முற்றாக அழிக்கப் பட்டது.
அருகில் இருந்த கிணற்றில் உடல்களைப் போட்டுவிட்டு பொலிஸ் குழு வந்த வாகனத்தை எடுத்துக் கொண்டு இளைஞர்கள் குழு தப்பிச் சென்றது.
“சி.ஐ.டி.இன்ஸ்பெக்டர் பஸ்தியாம்பிள்ளையும் அவரோடு மூன்று பொலிஸ் அதிகாரிகளும் முருங்கன் காட்டுப் பகுதியில் கோரக் கொலை!||
பத்திரிகைகளுக்கு ஒரு வாரகாலமாக செய்திகளுக்கு பஞ்சமேயில்லை. கொலையாளிகள் யார்? கொலை எப்படி நடந்திருக்கலாம்? பொலிஸ் வட்டார ஊகங்கள் பத்திரிகைகளுக்கு தீனி போட்டுக் கொண்டிருந்தன.
கொலைக்கு யார் காரணமாக இருந்தார்களோ அவர்களைத் தவிர பல நூற்றுக்கணக்கான இளைஞர்கள் கைது செய்யப்பட்டார்கள். சிறையிலடைக்கப்பட்டார்கள். சித்திரவதைக்கு உள்ளானார்கள்.
கொலையாளிகளில் ஒருவர் சி.ஐ.டி.இன்ஸ்பெக்டர் பஸ்தியாம்பிள்ளையை சந்தித்து தந்திரமாகப் பேசி காட்டுப் பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றிருக்கலாம். அங்கு தயாராய் காத்திருந்த கொலையாளிகள் வேட்டையை நடத்தியிருக்கலாம் என்று பொலிஸ் தரப்பு ஊகம் ஒன்று வெளியாகியது.
சில நாட்களின் பின் பஸ்தியாம்பிள்ளை குழுவினர் சென்ற வாகனம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. கொலையாளிகள் விரைவில் வலையில் மாட்டிவிடுவார்கள் என்றது பொலிஸ்.
அபாய அறிவிப்பு
ஆயுதப் போராட்ட வரலாற்றில் முதன் முதலில் நடைபெற்ற பாரிய தாக்குதல் பஸ்தியாம்பிள்ளை குழுவினருக்கு எதிரான நடவடிக்கை தான்.
அந்த நடவடிக்கை அரசாங்கத்திற்கு அபாய அறிவிப்பாக விளங்கியது.
அமைதிக்குப் பெயர் பெற்ற வடபகுதியில் தீப்பொறிகள் பரவத் தொடங்கிவிட்டன.தீ பரவி காட்டுத் தீயாக முன்னர் அணைத்து விடவேண்டும் என்று அரசு நினைத்தது.
ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக்கட்சி அரசாங்கம் போல் அல்ல, நாம் கடுமையாக நடந்து கொள்வோம் என்று காட்டிக்கொள்ள ஜே.ஆர்.தலைமையிலான ஐ.தே.கட்சி அரசாங்கம் திட்டமிட்டது.
அரசும், அதன் பொலிஸ் படையினரும் பஸ்தியாம்பிள்ளை குழுவினரை அழித்த இளைஞர்களை வடபகுதியில் தீவிரமாகத் தேடிக்கொண்டிருந்தபோது,
கொழும்பில் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் அ.அமிர்தலிங்கத்தின் பாராளுமன்றக் காரியாலயத்தில் இருந்த தட்டச்சு இயந்திரம் ஒரு பெண்ணால் இயக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.
‘தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள்’என்னும் கடிதத் தலைப்பில் அந்தப் பெண் எழுத்துக்களை அரங்கேற்றிக் கொண்டிருந்தார்.
அவர் தான் ஊர்மிளாதேவி!.தமிழர்விடுதலைக் கூட்டணியின் மகளிர் பேரவை தீவிரமாக இயங்கிய காலகட்டம் இது
மகளிர் பேரவைக்கு தலைவியாக இருந்தவர் அன்னலட்சுமி பொன்னுத்துரை.
இவர் ஆயுதப் போரில் ஈடுபட்டு முதல் களப் பலியான பொன்.சிவகுமாரனின் அம்மா.!
மகளிர் பேரவைக்கு செயலாளராக இருந்தவர் திருமதி மங்கையற்கரசி அமிர்தலிங்கம். இவர் தலைவர் அமுதரின் பாரியார்.
“வாழ்க ஈழத்தமிழகம் வாழ்க வாழ்க வாழ்கவே|| உணர்ச்சி ததும்ப பாடுவார் திருமதி மங்கையற்கரசி அமிர்தலிங்கம்.
தமிழ் ஈழ தேசியக்கொடி உதயசூரியன் கொடி! அதனை ஏற்றி வைப்பார் அமுதர். கொடி வணக்கப் பாடலை பாடுவார் மங்கையற்கரசி.
பெண்களுக்கு அழைப்பு
“பெண்களும் தமிழ் ஈழ மீட்புப் போரில் அணி திரளவேண்டும்|| அறைகூவல் விடுப்பார் மங்கையற்கரசி.
தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் உண்ணாவிரதங்கள், சத்தியாக்கிரகங்கள்,சட்டமறுப்பு போராட்டங்கள் போன்றவற்றில் நூற்றுக்கணக்கான பெண்கள் கலந்து கொண்டனர்.
ஊர்மிளாதேவி, திலகவதி போன்றவர்கள் அவர்களில் முக்கியமானவர்கள்.
1978ம் ஆண்டு தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் மாநாடு யாழ்ப்பாணம் ஆவரங்காலில் நடைபெற்றது.
மாநாட்டு மேடையில் ஒரு பெண் பாடினார். “ துவக்கு போரை துவக்கு, துவக்கும் போரை துவக்கு||
அமுதர் உட்பட மேடையில் அமர்ந்திருந்த மு.சிவசிதம்பரம் வரை அனைவருமே இரசித்துக் கேட்டனர்.
பாடலில் இரு பொருள் இருந்தது. அகிம்சைப் போரை ஆரம்பியுங்கள் என்றும் அர்த்தப்படுத்தலாம். ஆயுதப் போரை (துவக்குப் போர்) ஆரம்பியுங்கள் என்றும் அர்த்தம் கொள்ளலாம்.
அகிம்சைவாதிகள் பாடலை அமைதியாக கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களுக்கு பொருள் தெரியும். ஆயுதம் ஏந்தியவர்களின் முகங்களும் தெரியும்.
இப்போது எதிர்க்கட்சி தலைவரின் காரியாலயத்திற்கு மீண்டும் செல்வோம்.
ஊர்மிளாதேவி தயாரித்துக் கொண்டிருந்தது புலிகள் இயக்கத்தின் உரிமை கோரும் கடிதம்.
அரசின் விழிப்பு
1978 ஏப்ரல் மாதம் 25ம் திகதி சகல பத்திரிகை காரியாலயங்களுக்கும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் தம்மால் மேற்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கைகளுக்கு உரிமை கோரும் கடிதம் அனுப்பி வைக்கப்பட்டது.
ஆங்கில தட்டச்சு செய்யப்பட்ட அந்தக் கடிதத்தில் புலிகளது மத்திய குழு சார்பாக உமா மகேஸ்வரன் கையொப்பமிட்டிருந்தார்.
அல்பிரட் துரையப்பா கொலை, ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக்கட்சி அமைப்பாளர் என்.நடராசா கொலை, சி.ஐ.டி.பொலிஸ் உத்தியோகஸ்தர்கள் கருணாநிதி, சண்முகநாதன் மற்றும் சண்முகநாதன் கொலை, பொத்துவில் பா.உ.கனகரத்தினம் கொலை முயற்சி, பஸ்தியாம்பிள்ளை குழுவினர் கொலை போன்றவை உரிமை கோரப்பட்டிருந்தன.
கடிதத்தின் பிரதி ஒன்று இலங்கை புலனாய்வுப் பிரிவுக்கும் அனுப்பி வைக்கப்பட்டது.
அரசாங்கம் வாரிச்சுருட்டிக்கொண்டு எழுந்தது. ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தனாவின் மூளையில் ஒரு திட்டம் உருவானது.
(தொடரும்)

அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினி வரை – பகுதி-10

பொதுமக்களிடமிருந்து திரட்டப்படும் நிதியை வைத்து மட்டும் ஆயுதம் ஏந்தும் இயக்கத்தை கட்டியெழுப்ப முடியாது. இதனை ஆரம்பத்திலிருந்தே பிரபாகரன் உண...