Friday, 6 August 2021

புலிகள் பாசிஸ்டா?

 தமிழ் தேசிய நினைவு நாட்களின் போது எல்லாம் இலக்கியவாதிகள் என்கிற பெயரில் வெளிநாடுகளில் பதுங்கி இருக்கும் பத்மநாபா தலைமையிலான EPRLF கும்பலை சேர்ந்த சிலர் 





புலிகள் இயக்கம் ஒரு பாசிஸ்ட் என்றும் ராஜபக்சே தேசியவாதிகளாகவும் கதை எழுத தொடங்கி விடுகிறார்கள் 

1980 க்ளில் வடக்கு கிழக்கு எங்கும் தோட்டு தில்லை , மொட்டை மாமா , கொட்டடி மணி , சின்னத்தம்பி , சுருள்வான் என ஊர் தெருப்பொறுக்கிகள் பெயர்களை சூட்டி கொண்டு இலங்கை மற்றும் இந்தியா ஆமி சகிதம் நரபலி எடுத்த இந்த கும்பல் இப்போது இலக்கியவாதிகளாக மாறி ஜனநாயக பாடம் நடத்துகிறார்கள் 

புலிகள் பாசிஸ்டா, கொன்றது சரியா தவறா என்பதெல்லாம் எங்களுக்கு தெரியாது.

ஆனால் 1980 க்ளில் நடந்த ஒரு சில சம்பவங்களை மட்டும் பதிவு செய்கின்றோம் . அதற்கு பிறகு முடிவு உங்களுடையது.

சம்பவம் 1
மானிப்பாய் பகுதிக்கு ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். இராணுவப் பொறுப்பாளராக நிசாம் என்பவர் இருந்தார் . 

அவரது சொந்தப் பெயர் பிரபாகரன். இணுவிலைச் சேர்ந்தவர். யாழ்ப்பாணம் வட்டுக்கோட்டைக்கு புலிகள் இயக்கப் பொறுப்பாளராக இருந்தவர் பாரத். 

சுதாகர் கோஷ்டி பாரத்தைத் தேடிச் சென்றது. 

பாரத் வீட்டுக்குள் புகுந்தது. அங்கு பாரத் இல்லை. பாரத் இல்லாவிட்டால் என்ன? பாரத்தின் தங்கை அழகாக இருந்தாள். அந்தப் பெண்மீது பாய்ந்தான் சுதாகர். அழுதாள். துடித்தாள். மன்றாடினாள். பாய்ந்தவர்களுக்கு மனம் இரங்கவில்லை. 

பாலியல் வல்லுறவுக்கு உள்ளானாள். அத்தோடு விட்டார்களா? பாலியல் வல்லுறவுகொண்டுவிட்டு அப்பெண்ணின் உடலை துப்பாக்கிக் குண்டுகளால் சல்லடையாக்கிச் சென்றார்கள். 

அப்பெண்ணின் பெயர் ரஞ்சி.

சம்பவம் 2
EPRLF உறுப்பினர்களில் இருந்த இன்னுமொருவரின் ராஜா. 

அவருக்கு ஒரு பெண்மீது காதலுக்கு வீட்டார் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர். 

இந்த ராஜா என்கிற தனது சகாவிற்க்காக ஆயுதம் ஏந்தி களம் புகுந்தார் சுதாகர். 

சாதாரண களமல்ல. ஒரு முகாமைத் தாக்கும் தீவிரத்துடன் குறிப்பிட்ட பெண்ணின் வீட்டை நோக்கி மோட்டார் ஷெல்கள் ஏவப்பட்டன. துப்பாக்கி வேட்டுக்கள் பொழியப்பட்டன. 

கதவை உடைத்து உட்பிவேசித்து வெற்றிகரமாக பெண்ணைக் கைப்பற்றிச் சென்றனர். புலிகள் ஆதரவாளர்கள் என்று சந்தேகிக்கப்படுவோர் வீடுகளில் கொள்ளையடிப்பது, பணம் கறப்பது போன்ற நடவடிக்கைகளால் தனக்குச் சொந்தமாகவே பணம் திரட்டிக்கொள்ளவும் சுதாகர் மறக்கவில்லை.

சம்பவம் 3
மானிப்பாய் பகுதிக்கு ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். இராணுவப் பொறுப்பாளராக இருந்த நிசாம் என்பவன் படுகொலைகளில் தனிச் சாதனையாக 87 பேரை கொலை செய்தவர். 

மண்வெட்டியால் தலையை வெட்ட, வெட்டப்பட்ட தலை எப்படித்துடித்தது என்பதை விபரிப்பதில் இவர் கோஷ்டியில் இருந்த சிலருக்கு அலாதிக்குஷி. 

நிசாமால் கொல்லப்பட்டவர்களில் சுன்னாகத்தைச் சேர்ந்த கஜன் போன்ற சிலர்தான் புலிகள் இயக்கத்தினர். ஏனையோர் பெரும்பாலும் அப்பாவிகள்.தனது சகோதரியின் கணவரையும் புலிகள் இயக்க ஆதரவாளர் என்று குற்றம் சாட்டிச் சுட்டுக் கொன்றார் நிசாம்.

சம்பவம் 4
ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். யாழ் மாவட்ட இராணுவப் பொறுப்பாளராக இருநதவர் ரவீந்திரன். இயக்கப் பெயர் ராபீக்.பத்மநாபாவின் தலைமையின் பலவீனங்கள் தடுமாற்றங்கள் என்பவற்றை புரிந்துகொண்ட ராபீக் தனது பங்குக்கு தானும் பணம், நகை சேர்த்து வைப்பதில் தவறில்லை என்ற முடிவுக்கு வந்தார்.

ராபீக்குடன் சுதாகருக்கு நெக்கம் அதிகமானது. சுதாகருக்கும் நிசாமுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட பிரச்சனையில் ராபீக் சுதாகர் பக்கம் நின்றதால், நிசாம் இயக்கத்தை விட்டு வெளியேறினார். 

வெளியேறியவர் வெறுங்கையுடன் செல்லவில்லை. திரட்டிய பணம், சுருட்டிய நகை சில ஆயுதங்கள் என்பவற்றுடன் வெளியேறினார்.கொழும்புக்கு ஓடிய நிசாம் அங்கு அட்டகாசம் செய்தார். கொழும்பு 
தங்குவிடுதி ஒன்றில் ஏ.கே.47 துப்பாக்கிகள் இரண்டு, பிஸ்டல் இரண்டு என்பவற்றுடன் கைது செய்யப்பட்டார். 
தற்போது இந்த சமூக விரோதி மட்டக்களப்பில் குடும்பஸ்தராக இருக்கிறார்.

சம்பவம் 5.
இந்திய இராணுவ ஆக்கிரமிப்பு காலம் அது. அன்று ஒரு நாள் திடீரென்று இந்திய இராணுவமும் ஈபிஆர்எல்எப் இயக்கமும் சேர்ந்து எமது ஊரை சுற்றிவளைத்து நூற்றுக்கணக்கான இளைஞர்களை கைது செய்து ஊர் கோயிலின் முன் சுடு மணலில் படுக்க வைத்திருந்தார்கள்.

நானும் எனது அண்ணாவையும் கைது செய்திருந்தபடியால் எனது அம்மாவுடன் அந்த இடத்திற்கு சென்றிருந்தேன்.

ஈபிஆர்எல்எப் இயக்கத்தினர் அடையாளம் காட்டும் இளைஞர்களை தனியாக பிரித்து வேறு இடத்திற்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார்கள்.

எஞ்சியிருந்தவர்கள் முன் ஒரு ஜீப் திடீரென்று வந்து நின்றது. இந்திய இராணுவத்தினர் பாதுகாப்பு வழங்க ஒரு தாடிக்காரர் வந்து இறங்கினார்.

எமக்கு பக்கத்தில் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த ஒருத்தர் 'அவர் யார்?"என மற்றவரை மெதுவாகக் கேட்டார். "அவர்தான் பத்மநாபா" என்றார் அவர்.

கேட்ட மாத்திரத்தில் கேட்டவரிடமிருந்து சிறுநீர் பிரிந்து சாரம் ஈரமாகிவிட்டது.

தமிழ் திரைப்படங்களில் சாரத்துடன் சிறுநீர் கழிக்கும் இந்த மாதிரி நகைச்சுவை காட்சி அடிக்கடி வருவதுண்டு. ஆனால் என்னால் சிரிக்க முடிவதில்லை. காரணம் பத்மநாபாவின் பெயரை கேட்டவுடன் அந்த அப்பாவி அண்ணர் அடைந்த பதட்டமும் விளைவாக அவர் கழித்த சிறுநீருமே எனக்கு ஞாபகத்தில் வரும். 

ஏனெனில் இந்திய இராணுவத்தடன் சேர்ந்து "புலிகளை அழிக்கிறோம்" என்ற போர்வையில் பல்லாயிரக்கணக்கான அப்பாவி இளைஞர்களின் குதத்தினுள் கொக்ககோலா போத்தலை செருகியவர் பத்மநாபா.

இவ்வாறு இலங்கை மற்றும் இந்தியா ராணுவத்தின் கூலிப்படையாக சொந்த மக்களையே காசுக்காக துடிக்க துடிக்க கொலை செய்த EPRLF கும்பல ஜனநாயகம் குறித்தும் எங்களுக்கு பாடம் நடத்துகின்றது.

புலிகளை பாசிட் என்கிறது . மகிந்த ராஜபக்சே குடும்பத்தை தேசிய வீரர்கள் என்கிறார்கள் 

தங்களை இலக்கியவாதிகளாக உருமாற்றி இருக்கும் இந்த கும்பலை சேர்ந்த பலர் தங்களை தாங்களே அறிவுஜீவிகளாக கற்பனை பண்ணி கொள்ளுகின்றார்கள் 

கால கொடுமை

விடுதலை புலிகளின் ஆயுத மௌனிப்பிற்கான போரியல்காரணம்...

 இலங்கையில் விடுதலை புலிகளின் ஆயுதபோராட்டம் மௌனிக்கப்பட்டு 11 வருடங்கள் முடிவடைந்துவிட்டன. ஆனால் இன்றுவரை புலிகளின் ஆயுதப்போராட்டம் எவ்வாறு அழிக்கப்பட்டது என்ற போரியல்ரீதியான ஆய்வுகள் தமிழ் சமூகத்திடம் முறையாக போய் சேரவில்லை அல்லது தமிழ் சமூகமும் போரியல்ரீதியான அறிவில் இன்னும் கூமுட்டையாக இருப்பதால் அறிந்து கொள்வதில் பெரும் ஆர்வம் காட்டவில்லை என்றுதான் கருதவேண்டியுள்ளது.



எனது பல பதிவுகளில் விடுதலை புலிகளின் ஆயுதப்போராட்டம் முடிவுக்கு வந்ததற்கான மூல காரணியாக உலக ஒழுங்கையே குறிப்பிட்டு வந்திருக்கிறேன். இன்று இலங்கை இராணுவத்தின் வெற்றிக்கு பல ஆய்வாளர்கள் பல காரணிளை முன்வைக்கும் போதிலும் , அவையெல்லாம் இந்த மூல காரணத்தில் இருந்து பிறந்த காரணிகளே.

போரியல்ரீதியாக புலிகளின் ஆயுத மௌனிப்பை ஆய்வு செய்யும்போது , வெறும் மொட்டையாக இதுதான் காரணம் என்று மனதிற்குள் தோன்றியதை சொல்லிவிட்டு கடந்து போகமுடியாது. அதை நிறுவவேண்டும். எப்படி உலக ஒழுங்கின் அணுகுமுறை போர்களத்தில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது, அது எப்படி புலிகளுக்கு பாதகமாக அமைந்தது என்பதை நிறுவவேண்டும். எதையும் விஞ்ஞானரீதியாக, அறிவுபூர்வமாக நிறுவப்பட முடியாதாயின், அதை ஆய்வாக கருத முடியாது.

என்னுடைய பதிவையே எடுத்துகொண்டால் நான் பல பதிவுகளில் மூலகாரணியாக உலக ஒழுங்கையே குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். அதிலிருந்து பிறந்த காரணிகளில் , போர்களத்தில் பெரும் பாதகத்தை புலிகளுக்கு ஏற்படுத்திய மிக முக்கிய காரணியாக நான் எப்போதும் குறிப்பிடுவது
 ‘ புலிகளுக்கான கடல்வழி ஆயுத விநியோகம் துண்டிக்கப்பட்டதையே’. 

இதை முறையாக நிறுவ போனால் நீண்ட பதிவாக எழுதவேண்டிவரும். அதனால் உங்களுக்கு புரிதலை ஏற்படுத்துவதற்காக, மிக சுருக்கமாக இதை எப்படி இலங்கை உலக ஒழுங்கின் ( குறிப்பாக அமெரிக்கா, இந்தியாவின்) உதவியுடன் செய்து முடித்தது, இது போர்களத்தில் எத்தகைய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது என்பதை விளக்கியிருக்கிறேன்.

1. உலக ஒழுங்கின் உதவியுடன் இலங்கை கடற்படை புலிகளின் கடல்வழி ஆயுத விநியோகத்தை துண்டித்தல்.

இந்த முதல் பகுதியை விளக்க Sri Lankan navy chief Adm.Jayanath Colombage எழுதிய Asymmetric Warfare At Sea: The Case of Sri Lanka என்ற புத்தகத்தில் உள்ள அடிப்படை தகவல்களையும், Maritime interdiction in counterinsurgency : the role of the Sri Lankan Navy in the defeat of the Tamil Tigers என்னும் ஆய்வுகட்டுரையையும் எடுத்துகொண்டுள்ளேன்.

இவை இரண்டும் இலங்கை கடற்படையினருக்கு அமெரிக்காவும், இந்தியாவும் எப்படி புலிகளின் floating warehouses தாக்கியழிக்க உதவின என்பதை விவரிக்கின்றன. 

it became very important for the Sri Lankan navy to cut off the LTTE’s ammo and weapons supply. And when it was discovered that the LTTE was storing its munitions in floating warehouses in international waters away from the main shipping lines, the help of the US Ambassador and the US Defense Attache was sought making use of the US Global War on Terror.

“They (the US embassy officials) agreed to provide necessary target information after verifying the tactics and methods used by the SLN (Sri Lankan navy) to attack these floating warehouses,” Adm.Colombage writes.

“The US side wanted assurance that we will not attack any innocent ship or civilians unless they are 100 % LTTE combatants. Once the procedure was explained, they were satisfied and positioned a satellite onto the probably area that we gave them.”

“Then one day, in September 2007, we got an intelligence report saying that they (the Americans) had detected some suspicious vessel in the area,” Adm.Colombage says.
But this posed a major challenge to the SLN. The question was how to reach that distant place, stay there for a while, and sail back to base.

According to a former Director of Naval Intelligence, the destruction of the floating armories deprived the LTTE of a large quantity of 152 mm, 130 mm and 122 mm artillery shells and 122 mm mortar rounds among other ammo. MV Koshia, destroyed in September 2007, had 29,000 artillery shells. The LTTE also lost electronic warfare and communication equipment; high powered outboard motors; water scooters; jet skies; swimmer delivery vehicles; radars; GPSs and other war-like material. MV Matsushima had torpedoes, bullet proof vehicles, light aircraft and tons of explosives besides artillery shells.

அடுத்தது Maritime interdiction in counterinsurgency : the role of the Sri Lankan Navy in the defeat of the Tamil Tigers ஆய்வுகட்டுரையிலிருந்து சில பகுதிகள். ( இந்த தகவல் உள்ளடங்கிய பக்கம் படமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது)

The process of locating and destroying the LTTE cargo vessels required a coordinated and sustained effort. Sri Lanka successfully located the floating arms warehouses through both domestic and international intelligence gathering. A Sri Lankan Navy officer described his experience with the first attempts to track down the LTTE vessels:

“It all began in 2006 when we started to conduct aerial reconnaissance. The Indian Navy sent a Dornier aircraft to Colombo. I was the first one to go onboard. We went to the equator on an aerial patrol. We spotted one ship without [hull identification] and we came back and reported it. We sent our ships to go after the vessel but by the time they arrived, the ship had gone... Sri Lanka began its own reconnaissance effort with navy aircraft and India continued to conduct aerial missions to locate the LTTE ships.”

In addition to cooperation with India, the United States also provided intelligence to the SLN on the location of the LTTE arms warehouses. Through the collection of Signals Intelligence (SIGINT) and Imagery Intelligence (IMINT), U.S. Pacific Command passed the location of the LTTE cargo vessels to Sri Lankan Naval commanders.The intelligence proved critical in locating the more remote LTTE vessels that were loitering more than a thousand nautical miles from Sri Lankan waters.

2. கடல்வழி ஆயுத விநியோகம் முற்றாக துண்டிக்கப்பட்டதால் புலிகளுக்கு களத்தில் போரியல்ரீதியான பின்னடைவு

இதை விளக்குவதற்கு முன்பு போர்களத்தின் அடிப்படை பண்புகள் உங்களுக்கு தெரியவேண்டும். இதை பலமுறை முன்பு விளக்கியிருக்கிறேன். 

போரின் வெற்றியை தீர்மானிக்கும் மிக அடிப்படையான காரணிகள் இரண்டுதான்.

* படைகளின் எண்ணிக்கை ( number of troops)
* ஆயுதங்களின் நவீனதன்மை அதன் எண்ணிக்கை , அதன் சூட்டுவலு( weapons technology ,quantities and fire power)

இலங்கையின் மொத்த சனத்தொகையில் சிங்களவர்களின் சதவீதம் 72%. இலங்கை தமிழர்கள் 12%. மக்கள் சனத்தொகைக்கு ஏற்பவே MILITARY PARTICIPATION RATIO ( MPR) இருக்கும். ஆக எந்தவொரு கட்டத்திலும் இலங்கை இராணுவத்தின் எண்ணிக்கை புலிகளை விட பல மடங்கு அதிகமானதாகவே இருக்கும். 

இலங்கை அரசு உலக ஒழுங்கால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு state power. விடுதலை புலிகள் non state military force. 
ஒரு State power இனால் கொள்வனவு செய்யக்கூடிய கனரக ஆயுதங்களை (tanks, artillery , helicopters, fighter planes) ஒரு non state actor இனால் பெற்றுகொள்ள முடியாது.

ஆனால் புலிகள் இந்த இரண்டு போரியல் காரணிகளும் தமக்கு பாதகமாக இருந்தாலும் , தலைவர் பிரபாகரனது பிரமிக்க வைக்கும் போரியல் உத்திகளை கொண்டு போரியல் விதிகளையே தலைகீழாக்கியிருந்தார்கள்.

தங்களது ஆளணி பற்றாக்குறை, கனரக ஆயுதங்கள் இல்லாமைக்கு மாற்று வழியாக தங்களது பீரங்கி, மோட்டார் தாக்குதல்களை புதுமையான போரியல்உத்திகளோடு பயன்படுத்தினார்கள். 

அதில் ஒன்றுதான் அழித்தொழிப்பு சமர்களில் அமெரிக்க பாணியிலான shock and awe வகையிலான தாக்குதல்கள் நடத்துவது. இலங்கை அதிக எண்ணிக்கையிலான கனரக ஆயுதங்களை வைத்திருந்த போதும் புலிகள் தங்களது அழித்தொழிப்பு , முறியடிப்பு சமர்களில் பயன்படுத்திய சூட்டுவலு செறிவாக இருந்தது. இது இலங்கை இராணுவத்திற்கு அதிக உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தியதுடன், அவர்களது உளவியலை பெருமளவு பாதித்தது.

In the asymmetrical land war that was going on in Sri Lanka, with the LTTE out-manned and out-gunned, the LTTE was using ammunition and area weapons like artillery and mortars liberally to strike terror in the heart of the enemy.

It did not show the restraint and conservatism conventional armies generally show in using their ammo. For the LTTE, firing had to be well-targeted and also exceptionally heavy, to make up for the shortage of men and artillery pieces.

As Seelan, a former “Sea Tiger” said: “When army fired a shell, we fired about 20 shells. We fired a lot of shells like mortars and artillery.”

The heavy shelling from the LTTE did have a devastating effecting on the Sri Lankan army. A former Army Commander said: “Casualties due to artillery and mortars were the heaviest on our side. I think it was more than 50 percent”.

இலங்கை இராணுவம் பெரியளவிலான இராணுவ நடவடிக்கையை முன்னெடுக்கும்போது ஒரே சமயத்தில் பல முனைகளை திறக்கும். அதன்மூலம் புலிகள் தங்களது ஆளணியை பலமுனைக்கும் அனுப்பும்போது அவர்களது எதிர்ப்பு பலவீனமாகும் என்ற அடிப்படையில். ஆனால் புலிகள் இந்த ஆளணி பற்றாக்குறைக்கு மாற்றுவழி கண்டுபிடித்தார்கள். குறைவான ஆளணியுடன் , துல்லியமான உளவுதகவல்களை கொண்டு( HUMINT) , இலக்குகள் மீது துல்லியமான , செறிவான சூட்டு தாக்குதல்களை நடத்தி பெரும் இராணுவ நடவடிக்கைகளை தடுத்து நிறுத்தினார்கள். பின்னர் சரியான நேரத்தில், சரியான இலக்கின் மீது அழித்தொழிப்பு சமரை நடத்துவார்கள். 

இந்த போரியல் உத்தியை ஈழப்போர் 3 நெடுக பயன்படுத்தினார்கள்.

ஆனால் ஈழப்போர் 4 ஆரம்பித்தபோது அமெரிக்கா, இந்தியாவின் உதவியுடன் இலங்கை கடற்படை புலிகளின் கடல்வழி ஆயுத விநியோகத்தை துண்டித்துவிட்டதால் , இம்முறை புலிகளுக்கு பெருமளவிலான ஆயுதப்பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. கடைசிவரையில் அழித்தொழிப்பு சமரையே நடத்தமுடியாத நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது. பல முனைகளில் நகர்ந்த இலங்கை இராணுவத்தின் முன்னேற்றத்தையும் தடுத்து நிறுத்த கூடிய செறிவான, சூட்டுவலு கூடிய தாக்குதல்களை நடத்த ஆயுதங்கள் இல்லாமல் போனது.

நான் குறிப்பிட்ட போரின் வெற்றியை தீர்மானிக்கும் காரணிகளில் ஒன்றான ஆயுதங்கள் புலிகளுக்கு வருவது முற்றாக தடைபட்டு போனது.

இதை இலங்கையின் கடற்படை தளபதியின் வார்த்தைகளிலேயே சொன்னால் , பின்வருமாறு வரும்.

Between September 2006 and October 2007, the SLN succeeded in destroying eight large LTTE warehouse ships containing over 10,000 tons of war-related material.” Vice Admiral Karannagoda later described the contents of the ships:

“These vessels were carrying over 80,000 artillery rounds, over 100,000 mortar rounds, a bullet-proof jeep, three aircraft in dismantled form, torpedoes and surface-to-air missiles. There were a large number of underwater swimmer delivery vehicles and a large quantity of diving equipment. There was radar equipment as well as outboard motors with high horsepower.”

இதை இலங்கை கடற்படை உலக ஒழுங்கின் உதவி இல்லாமல் செய்திருக்கவே முடியாது. காரணம் பிரமாண்டமான சர்வதேச கடற்பரப்பில் திரியும் ஆயிரக்கணக்கான சரக்கு கப்பல்களில் புலிகளின் சரக்கு கப்பலை track செய்வதென்பது அமெரிக்காவின் செய்மதி உளவுதகவல் இன்றி இலங்கையால் கண்டுபிடித்திருக்கமுடியாது.

அத்துடன் சர்வதேச கடற்பரப்பில் தொலை தூரத்திற்கு செல்லக்கூடிய நீண்ட தூர கடற்படை கப்பல்களை உதவியாக இலங்கை கடற்படைக்கு கொடுத்தது இந்தியாவே. ( சர்வதேச கடற்பரப்பில் எவ்வளவு தொலை தூரத்தில் புலிகளது ஆயுத கப்பல்கள் அழிக்கப்பட்டன போன்ற தகவல்களை உள்ளடக்கிய படம் கீழே இணைக்கப்பட்டுள்ளது)

முன்பு சொன்னது போல விடுதலை புலிகளின் ஆயதப்போராட்டத்தின் மௌனிப்புக்கு போரியல்ரீதியாக மூல காரணியிற்கு பிறந்த பல காரணிகள் உண்டு. அதில் மிக முக்கியமான , போரின் போக்கையே மாற்றியமைத்த காரணிதான் ‘ புலிகளின் கடல்வழி விநியாக துண்டிப்பு’

க. ஜெயகாந்த்

Monday, 7 June 2021

வெல்லப்போவது யார்? சீனாவின் கனவு பலிக்குமா? இலங்கையின் எதிர்காலம்..! யாருடைய கையில்.....?



2009ஆம் ஆண்டு இலங்கை அரசால் நடத்தி முடிக்கப்பட்ட முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலைக்குப் பின்னர் விடுதலைப் புலிகள் தங்கள் ஆயுதங்களை மௌனிப்பதாக அறிவித்திருந்தனர். தமிழர்களுடைய விடுதலைப் போராட்டம் ஆயுத ரீதியாக தோற்கடிக்கப்பட்டதிற்கு இந்தியாவுடன் இணைந்து சர்வதேச வல்லரசுகளின் பங்களிப்பும் மிகவும் முக்கியமானது. விடுதலைப்புலிகளை தோற்கடிப்பதற்கு இந்தியாவின் பங்கு மிகவும் பிரதானமானது என இலங்கை அதிபர் ராஜபக்ச அவர்கள் இந்தியாவிலேயே தனது கருத்தை வெளியிட்டிருந்தார். இந்த நிலையில் தனது காரியத்தை கச்சிதமாக முடித்துக் கொண்ட இலங்கை அரசு சீனாவுடன் நட்புறவு கொண்டாடி கைகோர்த்துக் கொண்டது. இதனால் 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக விடுதலைப்புலிகள் ஆயுத ரீதியாக பலம் பெற்றிருந்த காலப்பகுதியில் இந்தியாவினுடைய தேசிய பாதுகாப்பை யாரும் அசைக்க முடியாத மிகப்பெரும் பலமாகவே இருந்தது என்பது யாராலும் மறுக்க முடியாது.




இந்தியாவின் பங்களிப்புடன் நடத்தி முடிக்கப்பட்ட ஈழத்தமிழர்களின் ஆயுதப் போராட்டத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் இந்தியாவுனு டைய தேசிய பாதுகாப்பிற்கு சவாலான பல நடவடிக்கைகள் இலங்கையில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருப்பதை வெளிப்படையாகவே காணமுடிகின்றது. தனது காரியத்தை முடித்த பின்னர் இலங்கை அரசு சீனாவுடன் கைகோர்த்து இந்தியாவின் தேசிய பாதுகாப்புக்கு எதிரான பல நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டு வருவது சர்வதேச அளவில் இன்று பேசுபடு பொருளாகவே மாறியுள்ளது இச் சூழ்நிலையில் அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தை 99 ஆண்டுகளுக்கு சீன அரசுக்கு வழங்கிய இலங்கை அரசு கொழும்புத் துறைமுக பகுதியை சீனாவின் ஒரு நாடாகவே அங்கீகரித்து அதற்கென தனி சட்டங்களையும் உருவாக்கி முழுக்க முழுக்க சீனாவின் ஆதிக்கத்தில் கீழ் வழங்கியுள்ளமையானது இந்தியாவுக்கு இலங்கை விடுக்கும் மிகப் பெரும் சவாலாகவே பார்க்க முடிகிறது. இந்தியா மட்டுமல்லாமல் அமெரிக்கா போன்ற மேற்கத்திய நாடுகளில் அழுத்தங்களுக்கும் அடிபணியாமல் இலங்கை அரசு சீனாவுடன் கைகோர்த்து இலங்கையை ஒரு சீன தேசமாக மாற்றிக் கொண்டிருப்பது இந்தியாவின் பாதுகாப்பை கேள்விக்குறியாக்கி உள்ளது. ஆனால் இந்திய அரசு இன்று வரை மௌனமாக இலங்கை அரசுடன் நட்பு கொண்டாடிக் கொண்டிருப்பது என்பது இந்தியப் பெருங் கண்டத்தை சீனா தனது கண்காணிப்பில் கொண்டுவரும் நடவடிக்கைகளுக்கு சாதகமாகவே அமையும் என்பதில் எந்தவிதமான மாற்றுக் கருத்தும் இருக்க முடியாது. பல மில்லியன் டாலர்களை இலங்கைக்கு வாரி வழங்கிக் கொண்டிருக்கும் சீனா உலக அளவில் மிகப் பெரும் பயோ பார் யுத்தத்தில் வெற்றி பெற்றுள்ளது என்றே கருதலாம் ஏனெனில் இதன் மூலம் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வளர்ச்சியடையாத நாடுகளை இலக்கு வைத்து சீனா தனது இராஜதந்திர காய் நகர்த்தல்களை நகர்த்திக் கொண்டிருக்கிறது.




 இதன் ஒரு அங்கமாக பொத்துவில் தொடங்கி பொலி கண்டி வரையான தமிழர் தாயக வடக்கு கிழக்குப் பகுதிகள் எங்கும் சீனா அகலக்கால் பதித்திட்ட நிலையில் வடக்கின் கேந்திர முக்கியத்துவமான யாழ் நகரப்பகுதியில் சீனா நாட்டின் தேசியக்கொடி ஏற்றப்பட்டிருப்பது இலங்கை மீது சீனா கொண்டிருக்கும் ஆதிக்கத்தை வெளிப்படையாக எடுத்துக்காட்டுகிறது.

 அதுமட்டுமில்லாமல் தொற்று நோய்க்கான தடுப்பூசிகளை வழங்கும் நிகழ்வினை வடக்குப் பகுதியான யாழ்ப்பாணத்தில் சீன அரசாங்கமே நேரடியாக மிகவும் பிரமாண்டமான நிகழ்வு மூலம் தமிழர்களுக்கு வழங்கும் நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டுள்ளது இதன் மூலம் ஈழத் தமிழர்களை இலங்கை மற்றும் சீனா நல்லுறவு என்பதை சர்வதேசத்திற்கு காட்ட முனையும் இலங்கை அரசின் இந்த ராஜதந்திர விளையாட்டில் ஈழத் தமிழர்கள் இனச்சுத்திகரிப்பு செய்யப்படுவார்கள் என்பது ஒருபுறமிருக்க இந்திய தேசமே மிகப்பெரும் சவால்களை சந்திக்க வேண்டிய ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலைக்கு தள்ளப்பட்டு உள்ளது என்பதனை பல ஆய்வாளர்கள் தெளிவாகக் கூறியுள்ளார்கள். இதன் மூலம் ஒரு இனத்தின் விடுதலைப் போரை அழிப்பதற்காக இந்திய அரசு மேற்கொண்ட மிகப் பாரதூரமான விளைவு இன்று இந்தியாவுக்கு சவாலாக அமைந்துள்ளது என்பதுதான் யதார்த்தமான உண்மை.


 ஈழத் தமிழர் விடயத்தில் இந்திய அரசு தனது வெளிவிவகாரக் கொள்கைகளை மாற்றாத பட்சத்தில் தொடர்ந்து இந்திய அரசு இலங்கை அரசுடன் நட்பு கொண்டாடுமே யானால் இந்தியா சீனாவின் பிடியில் இருந்து மீள முடியாத ஒரு துர்ப்பாக்கிய நிலையை சந்திக்க வேண்டும் என்பதில் எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை.





 இந்திய அரசு தனது வெளியுறவுக் கொள்கைகளில் மாற்றங்களை கொண்டு வந்து இலங்கையில் வடக்கு கிழக்கு பகுதிகளை தனி தாயகமாக பிரகடனப்படுத்தி தமிழர்களுக்கான ஒரு நிம்மதியான வாழ்வினை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் பட்சத்தில் உலகத்தில் உள்ள எந்த வல்லரசுகளாலும் இந்தியாவினுடைய பாதுகாப்பை நசுக்கிவிட முடியாது என்பதுதான் பலதரப்பட்ட ஆய்வாளர்களின் கருத்தாகும் இலங்கை அரசுடன் இணைந்து இந்திய அரசு எந்த இனத்தின் விடுதலைப் போராட்டத்தை நசுக்கியதோ அந்த இனத்தின் மூலமே இன்று இந்தியாவின் தேசிய பாதுகாப்பு உறுதி செய்யப்படும் என்பதை தற்பொழுது நடக்கும் கலச் சூழல்கள் வெட்டவெளிச்சமாக உணர்த்திக் கொண்டிருக்கிறது.


ஆகவே இந்திய அரசு நாட்டின் பாதுகாப்பு விடயத்தில் தமிழர்களை எப்படி கையாளப் போகின்றது,

 ஈழத் தமிழர்களின் தனி நாட்டுக் கோரிக்கையை இந்திய அரசு ஏற்றுக் கொள்ளுமா?
அல்லது 13வது திருத்த சட்டத்தின் மூலம் தமிழர்களுக்கு குறைந்தபட்ச அதிகாரங்களை பெற்றுக் கொடுக்குமா?

தனது இராணுவ நடவடிக்கை மூலம் இலங்கை அரசை தனது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவர முயற்சி செய்யுமா?

அல்லது அமெரிக்காவில் ஏற்பட்டிருக்கும் ஈழத் தமிழர்கள் தொடர்பான அரசியல் மாற்றத்திற்கு இந்திய அரசு தனது ஆதரவினை வெளிப்படையாக வழங்குமா?

அல்லது விடுதலைப் புலிகள் மீதான தடையை நீக்கி இலங்கை அரசுக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கும் நடவடிக்கையை இந்திய அரசு கையில் எடுக்குமா? இப்படிப்பட்ட பல கேள்விகளுக்கெல்லாம் இந்திய அரசின் நடவடிக்கை மூலமே விடைகளை பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.

மாறாக சீனாவை அடக்கும் அமெரிக்காவின் ராஜதந்திர சதுரங்க விளையாட்டில் அமெரிக்காவுடன் இணைந்து இந்திய அரசு எடுக்கப்போகும் முடிவு என்ன என்பதை பொறுத்திருந்து தான் பார்க்க வேண்டும். திரைமறைவில் அமெரிக்காவின் செயற்பாட்டுக்கு பின்னால் இந்தியாவின் தலையீடுகள் உள்ளதாக பல ஊடகங்கள் செய்தி வெளியிட்டு இருந்தாலும் வெளிப்படையாக சீனாவிற்கு ஆதரவான முடிவை எடுத்து இருக்கும் இலங்கை அரசாங்கத்துக்கு எதிராக ஏன் இந்தியா வெளிப்படையான தனது கடுமையான நடவடிக்கைகளை எடுக்கவில்லை என்பது அனைவராலும் கேட்கப்படும் கேள்வியாகவே இருக்கின்றது.

மாறாக இந்தியா தனது கொள்கைகளில் மாற்றங்களை கொண்டு வராது இலங்கை அரசுடன் நட்பு கொண்டாடும் பட்சத்தில் ஈழத் தமிழர்கள் சார்ந்த இந்தியாவின் பாதுகாப்பு விடயத்தில் கடந்த காலங்களைப் போன்று ஈழத்தமிழர்களை புறந்தள்ளுமேயானால் இலங்கை ஒரு சீன தேசமாக மாறுவதையும் சீனாவின் பிடிக்குள் இந்தியா சிக்கிக் கொள்வதையும் எவராலும் தடுக்க முடியாது என்பதுதான் உண்மை.

எழுத்து:
வன்னி வாணன்.

Thursday, 11 March 2021

பேரினவாதத்தை வெற்றிகொள்ளும் ஒரே வழிமுறை

 இலங்கையில் மக்கள் மத்தியிலான பிரதான முரண்பாடு என்னபது ஒரு வினாவே இல்லை. பெருந்தேசிய வாத ஒடுக்கு முறை ஒரு பக்கத்திலும் அதன் எதிர் முனையில் ஒடுக்கப்படும் தமிழ் மக்கள் தமது விடுதலைக்கான அரசியல் தலைமையின்றிய நிலையில் காண்ப்படுவதையே இன்றைய சூழல் உணர்த்தி நிற்கிறது.

இந்த வகையில் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் அவர்களின் தேச விடுதலையை, முழுமையான தனி அரசை அமைத்துக்கொள்வதற்கான உரிமையைக் கோருகின்ற போராட்டம் அவசியமாக முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும். இந்தப் போராட்டம் தமிழ்ப் பேசும் சிறுபான்மைத் தேசிய இனங்களான முஸ்லீம்கள், மலையகத்தோர், வடகிழக்குத் தமிழர்கள் தமக்கிடையேயான பரஸ்பர ஒத்துழைப்போடு போராட்டங்களை முன்னெடுப்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

முஸ்லீம் தமிழர்களும், மலையகத் தமிழர்களும் எப்படி வட-கிழக்குத் தமிழர்களின் பிரிந்து போகும் உரிமையை மறுக்கக் கூடாதோ அதே போல வட கிழக்குத் தமிழர்களும் ஏனைய தேசிய இனங்களின் சுய உரிமையை மறுக்கக் கூடாது. அவ்வகையான மூன்று ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களும் தத்தமது சுய நிர்ணய உரிமைக்காகப் போராடுதலை ஒன்றுபட்ட ஒத்துழைப்பின் அடிப்படையில் ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

இந்த மூன்று தேசிய இனங்களும் தமது தேசியப் போராட்டத்திற்கான விடுதலை இயக்கங்களால் தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்திற்குத் தலைமை தாங்கப்படும். இத் தேசிய விடுதலை இயக்கங்கள் பரஸ்பர ஒத்துழைப்புடன் செயற்படுதல் பிரதானமானதாகும்.

அதே வேளை தமிழ் மக்கள் ஒடுக்கப்படுவதும் அவர்களிம் உரிமைகள் திட்டமிட்டு மறுக்கப்படுவதும் நாளாந்த உணவிற்கே வழிதெரியாத சிங்கள மக்களுக்குத் தெரியாத ஒன்று. அவ்வாறான ஏழைச் சிங்களத் தொழிலாளர்களுக்கு, தமிழ் மக்களுக்கு எல்லா உரிமைகளும் கொடுக்கப்பட்டிருந்தாலும் அவர்கள் அனாவசியமாகப் போராடுகிறார்கள் என்றே கூறப்பட்டு வந்திருக்கிறது.அவர்கள் இருட்டுக்குள்ளேயே வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

அதனைத் தவிர, தமிழ் மக்கள் தென்னிந்தியாவின் உதவியோடு முழு நாட்டையும் ஆக்கிரமிப்புச் செய்து சிங்களமக்களைக் கொன்று பௌத்ததையும் அழித்து விடுவார்கள் என்றும் ஒரு பொதுவான கருத்துக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. பண்டாரநாயக்க காலத்திலிருந்து கட்டமைக்கப்பட்ட இப்படியான கருத்துக்களால் 50 வருடங்களுக்கு மேலாக வளர்க்கப்பட்ட இவர்கள் தமிழ் மக்கள் மீதான ஒடுக்கு முறை குறித்து எந்த அறிவும் அற்றவர்களாகவே காணப்படுகின்றனர்.

அவர்களைத் தமிழ் மக்கள் உண்மைகளைக் கூறி வென்றெடுப்பது மட்டுமல்ல அரசாங்கத்திற்கு எதிரான போராட்டத்திற்கு ஆதரவானவர்களாகவும் மாற்ற முடியும். குறிப்பாக அவர்களின் உரிமைக்காகவும் தமிழ் மக்கள் குரல் கொடுத்தால் சிறுகச் சிறுக அவர்களை வென்றெடுக்க முடியும்.

இது ஒரு வேறுபட்ட பணி. ஒடுக்கப்பட்ட தேசிய இனங்களின் உரிமைப் போர் தொடர்பாகச் சிங்கள் மக்கள் மத்தியில் பேசவும் அவர்களை வென்றெடுக்க வேலை முறைகளை மேற்கொள்ளவும் தமிழ்த் தேசிய இயக்கங்கள் தம்மாலானவற்றை மேற்கொள்ள வேண்டும். எது எப்படியாயினும் சிங்கள ஒடுக்கப்பட்ட தொழிலாளர்கள் மற்றும் மத்தியதர மக்களை வென்றெடுக்க அவர்கள் மத்தியிலான கட்சி ஒன்று அவசியமானது.

அப்படியான கட்சி ஒரு கம்யூனிச இயக்கமாக மட்டுமே அமைய முடியும். அப்படியான ஒன்று தான் தன்னலமற்றுப் போராட முடியும். இன்று கம்யூனிஸ்டுகளாகத் தம்மைக் கூறிக்கொள்கின்ற ஜனதா விமுக்தி பெரமுன மற்றும் ஏனைய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் தமது வாக்கை வென்று பாராளுமன்றம் செல்வதற்காக இனவாதிகளாகவே உள்ளனர். ஆட்சிக்கு வரும் அரசாங்கங்களோடு சமரசம் செய்து கொண்டு பதவிகளைப் பெற்றுக்கொள்கின்றனர்.

சிங்கள மக்கள் மத்தியில் உருவாகக் கூடிய கம்யூனிச இயக்கத்தின் மிகப்பெரிய தடை இவர்கள் தான். இது தவிர, பல காரணிகள் காணப்பட்டாலும் இவர்கள் மிகப் பெரிய தடைக்கல்.

இனிமேல் உருவாகும் சமூகப் பிரக்ஞை உள்ள கம்யூனிச இயக்கங்கள் தமிழர்களின் தேசியப் போராட்டத்தை ஆதரிப்பதை முன்நிபந்தனையாகக் கொண்டே கட்டமைக்கப்பட வேண்டும்.

அவ்வாறான கம்யூனிச இயக்கத்தில் தமிழர்கள் பெரும் பங்கு வகிப்பது மாத்திரமல்ல தேசிய விடுதலையிலும் கொள்கை அளவிலான ஆளுமையை வழங்க இயலும். மூன்று தேசிய இனங்களினதும் விடுதலை இயக்கங்கள், சிங்கள அரசியல் தலைமை ஆகியவற்றின் முன்னால் இலங்கை அரச பேரினவாதம் சிறுபான்மையாக்கப்படும். மக்கள் விடுதலை வென்றெடுக்கப்படும்.

Tuesday, 9 February 2021

பொத்துவில் தொடக்கம் பொலிகண்டி வரைக்கும்

 2009 மேக்குப் பின் ஒரு முன்னாள் ஜேவிபி முக்கியஸ்தர் என்னோடு கதைக்கும் போது சொன்னார்… தமிழ் மக்களின் போராட்டம் தோற்கடிக்கப்பட்டதோடு தென்னிலங்கையில் இருக்கக்கூடிய எதிர்ப்பு அரசியல் வெளியும் பெருமளவுக்கு தோற்கடிக்கப்பட்டு விட்டது என்று. ஏன் என்று கேட்டேன். அரசாங்கத்தை எதிர்க்கலாம் அரசுக்கு எதிராகப் போராடலாம் என்று துணிச்சலை தமிழ் மக்களின் போராட்டம் முழு இலங்கைக்கும் கொடுத்தது. அது தோற்கடிக்கப் பட்டதோடு இனி அரசாங்கத்தை எதிர்க்க முடியாது என்று ஒரு அவநம்பிக்கையை பயத்தை அது முழு இலங்கைக்கும் கொடுத்திருக்கிறது என்றும் அவர் சொன்னார். அதோடு யுத்த வெற்றி வாதத்துக்கு முன் வேறு யாரும் வீரம் கதைக்க முடியாது என்பதால் ஜேவிபி போன்ற அமைப்புக்களும் பின்தள்ளபட்டுவிட்டன என்று.




கடந்த பத்தாண்டு கால நடைமுறையை தொகுத்துப் பார்த்தால் அதில் ஓரளவிற்கு உண்மை உண்டு என்று தெரியவரும். குறிப்பாக கடந்த ஆண்டு ராஜபக்சக்களின் இரண்டாவது ஆட்சி தொடங்கியதில் இருந்து தென்னிலங்கையில் குடிமக்கள் சமூகங்களும் லிபரல்களும் பெருமளவுக்கு ஒடுங்கிப்போயினர். இது ஒரு உலக யதார்த்தம். அசுரத்தனமான வெற்றியோடு வரும் ஓர் அரசாங்கத்துக்கு முன்
குடிமக்கள் சமூகங்களும் லிபரல்களும் இவ்வாறு வாயடங்கிப் போகும் வழமை உண்டு.

இப்படியாக கடந்த ஓராண்டு காலத்தில் பெருமளவுக்கு சுருங்கிப்போயிருந்த எதிர்ப்பு வெளி மறுபடியும் விரியத்தொடங்கியது கடந்த நாடாளுமன்ற தேர்தலின் பின்னர்தான். இத்தேர்தலில் மாற்று அணியை சேர்ந்த மூன்று தமிழ் உறுப்பினர்கள் நாடாளுமன்றத்துக்குள் நுழைந்தார்கள். குறிப்பாக நாடாளு மன்றத்தின் தொடக்க அமர்வுகளின் போது விக்னேஸ்வரன், கஜேந்திரகுமார், கஜேந்திரன் ஆகியோர் ஆற்றிய உரைகளும் அதைத்தொடர்ந்து சாணக்கியன்,சுமந்திரன் போன்றோர் ஆற்றியஉரைகளும் தமிழ் மக்கள் தொடர்ந்தும் எதிர்ப்பார்கள் என்ற செய்தியை கூர்மையாக வெளிக்கொண்டு வந்தன. ராஜபக்சக்களின் இரண்டாவது வருகைக்குப்பின் சுருங்கிப்போயிருந்த எதிர்ப்பு அரசியல் வெளி மெல்ல விரியத் தொடங்கியது. இப்பொழுதுகோவிட்-19இன்பின்னணியில் அது அதன் அடுத்தகட்டத்துக்கு வளரத் தொடங்கிவிட்டதா?

சிங்கள பௌத்த பெருந் தேசியவாதத்தின் வெற்றிமுகமாக ராஜபக்சக்கள் இரண்டாவது முறையும் ஆட்சிக்கு வந்தபொழுது குடிமக்கள் சமூகங்களும் லிபரல்களும் பெருமளவுக்கு வாய்திறக்க அஞ்சினர். 20ஆவதுதிருத்தத்தின் போது அதைக் காணக்கூடியதாக இருந்தது. குறிப்பாக ஒரு பெரும் தொற்று நோய்ச்சூழலை முன்வைத்து அரசாங்கம் நாட்டை அதிகம் ராணுவ மயப்படுத்திய பொழுதும் சிவில் வெளி மேலும் ஒடுங்கியது. ஒரு பெரும் தொற்று நோயை ஒடுக்குவதற்கு படையினரின் உதவி அவசியம் என்ற ஒரு கருத்து பெருமளவுக்கு தென்னிலங்கையிலும் சிறிதளவுக்கு தமிழ் பகுதிகளிலும் நிலவியது. தமக்கு எதிரான அதிருப்தி அலைகள் அனைத்தையும் அரசாங்கம் பெரும் தொற்று நோய்ச்சூழலை முன்வைத்து இலகுவாகஒடுக்கக் கூடியதாக இருந்தது.அனர்த்த காலத்தை முன்வைத்து சிவில் எதிர்ப்பு வெளியை அவர்கள் பெருமளவுக்கு தங்களுடைய கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருந்தார்கள்.



ஆனால் கடந்த வாரம் நாடு முடக்கத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டதும் தமிழ் எதிர்ப்பு மறுபடியும் மேலெழத் தொடங்கிவிட்டது. வைரஸ் தொற்று காரணமாக நாடு முடக்கப்பட்ட பொழுதும் தமிழ் மக்கள் தமது எதிர்ப்பைபரவலாகவும் சிறிய அளவிலும் ஆனால் கூர்மையாக வெளிக் காட்டி வந்திருக்கிறார்கள். இந்த போக்கின் தொடர்ச்சியாக முடக்கம் நீக்கப்பட்டதும் அதாவது நாடு முழு அளவுக்கு திறக்கப்பட்டதும் தமிழ் எதிர்ப்பு மறுபடியும் துலக்கமான விதங்களில் தலைதூக்கியிருக்கிறது. நிலஆக்கிரமிப்பு மரபுரிமை ஆக்கிரமிப்பு முதலாக கடந்த ஓராண்டு காலம் முழுவதிலும் அரசாங்கம் தமிழ் மக்களுக்கும் முஸ்லீம் மக்களுக்கும் எதிரான முன்னெடுத்து வரும் நடவடிக்கைகளின் பின்னணியிலேயே இந்த எதிர்ப்பு தலைதூக்கியிருக்கிறது.

குறிப்பாக முஸ்லிம் மக்கள் ஜனாசா எரிப்புக்கு எதிராக தொடக்கத்தில் மௌனமாக இருந்தார்கள். அரசாங்கத்தை அனுசரித்துப் போய் அல்லது அரசாங்கத்தோடு சுதாகரித்துக்கொள்வதன் மூலம் தங்களுடைய பண்பாட்டு உரிமைகளை வென்றெடுக்கலாம் என்றும் நம்பினார்கள். ஆனால் அந்த நம்பிக்கைகள் தோற்கடிக்கப்பட்ட பொழுது அவர்கள் கபன்துணிகளைக் கட்டித் தமது எதிர்ப்பைக்காட்டத் தொடங்கினார்கள். கபன்துணிப் போராட்டம் எனப்படுவது ஒரு பெரும் நோய்த் தொற்றுச்சூழலில் உலகில் ஒரு சிறிய மக்கள் கூட்டம் காட்டிய படைப்புத்திறன் மிக்க ஒரு சிவில் எதிர்ப்பு வடிவமாகும். ஆனால் அது ஒரு பெருந்திரள் போராட்ட வடிவமாக
வளரவில்லை. முஸ்லிம் தரப்பு முழு அளவிலான ஓர் எதிர்ப்பு அரசியலுக்குப் போகத்தயாராகவும் இல்லை.

இப்படிப்பட்ட ஒரு பின்னணியில் தமிழ் மக்கள் ஆங்காங்கே தெட்டம்தெட்டமாக காட்டிய எதிர்ப்புகளில் முஸ்லிம்மக்களும் தமிழ் மக்களோடு இணையத் தொடங்கினார்கள். நினைவு கூர்தலுக்கான வெளியில் தொடங்கி இப்பொழுது பொத்துவில் தொடக்கம் பொலிகண்டி வரையிலுமான எதிர்ப்பில் முஸ்லிம் மக்கள் தமிழ் மக்களோடு தமது சகோதரத்துவத்தை வெளிப்படுத்த தொடங்கிவிட்டார்கள். பொத்துவில் தொடக்கம் பொலிகண்டி வரையிலுமான நடைபயணம் எனப்படுவது தமிழ் எதிர்ப்பின் ஆகப்பிந்திய உதாரணமா?

அண்மைக் காலங்களில் இப்படி ஏதாவது ஒரு விதத்தில் நில ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிராகவும் ஏனைய ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிராகவும் போராட வேண்டும் என்று தமிழ்த் தரப்பு பல்வேறு கூட்டங்களை கூட்டி சிந்தித்திருக்கிறது. குறிப்பாக கடந்த சில கிழமைகளுக்கு முன் யாழ்ப்பாணம் இளங்கலைஞர் மன்றத்தில் ஒரு சந்திப்பு ஒழுங்கு செய்யப்பட்டது. சிவாஜிலிங்கம் சந்திப்பை ஒழுங்குபடுத்தினார். அதில்கலந்து கொண்ட மட்டக்களப்பைச் சேர்ந்த ஒரு சிவில் சமூக பிரதிநிதிதான் இப்பொழுது பொத்துவில் தொடக்கம் பொலிகண்டி வரையிலுமான ஆர்ப்பாட்டத்தின் முன்னணியிலும் காணப்படுகிறார். இவர் கடந்த மாதம் மூன்று தமிழ் கட்சிகளும் குடிமக்கள் சமூகங்களும் இணைந்து ஜெனிவாவுக்கு அனுப்பிய பொதுக் கோரிக்கையிலும் கையெழுத்திட்டவர். அதனால் இவருக்கு அச்சுறுத்தல்களும் ஏற்பட்டன.

அவற்றின் பின்னணியில் சில வாரங்களுக்கு முன் இளங்கலைஞர் மன்றத்தில் நடந்த சந்திப்பிலும் அவர் பங்குபற்றியிருந்தார். அச்சந்திப்பில் தமிழ் மக்கள் நில ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிராக எதிர்ப்பை காட்ட வேண்டும் என்பதில் அனைவரும் ஒன்றுபட்டுநின்றார்கள். ஆனால் எப்படிப்பட்ட எதிர்ப்பு வடிவம் என்பதில் ஒரு பொதுக் கருத்தை எட்ட முடியவில்லை.

வலி கிழக்குபிரதேச சபை தவிசாளர் ஒரு ஆலோசனையை முன்வைத்தார். கவன ஈர்ப்பு ஆர்ப்பாட்ட பேரணி போன்றவற்றுக்குப் பதிலாக கச்சேரியை முடக்கினால் என்ன என்று கேட்டார். அதே சமயம் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்களின் சங்கங்கள் சுதந்திர தினத்தை கரி நாளாக அனுஷ்டிக்கலாம் என்று ஆலோசனை கூறினார்கள். எனினும் அக்கூட்டத்தில் ஒருபொது முடிவு எட்டப்படவில்லை. அடுத்த தடவை சந்தித்து ஒரு போராட்ட வழிமுறை குறித்து சிந்திப்பது என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது.

இந்த இடையூட்டுக்குள் மட்டக்களப்பை மையமாகக் கொண்டு இம்மாதம் இருபத்தி நாலாம் திகதி முதலில் கிழக்கு சிவில் சமூகம் என்ற ஓர் அமைப்பு வாட்ஸப்பில் உருவாக்கப்பட்டது. அதன்பின் இருபத்தியேழாம் திகதி இவ்வமைப்பு வடக்கு கிழக்கு சிவில் சமூகம் என்று பெயரை மாற்றிக் கொண்டது. இவ்வமைப்பு உருவாக்கப்பட்ட சில நாட்களுக்குள் பொத்துவில் தொடங்கி பொலிகண்டி வரையிலுமான இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்தியுள்ளது. இதுதொடர்பில் கேள்விகள் உண்டு. அவற்றைத் தனியே பார்க்கலாம்.

எனினும், இப்பேரணிக்கு பின்வரும் முக்கியத்துவங்கள் உண்டு. முதலாவது இது கிழக்கு மையத்திலிருந்து தொடங்கப்பட்டது என்பது. பொதுவாக தமிழ் பரப்பில் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் வடக்கில் தொடங்கி பின்னர் ஏனைய பகுதிகளுக்கும் விரிவுபடுத்தப்படும். ஆனால் இம்முறை ஒரு நோய் தொற்று சூழலில் நாடு முடக்கத்திலிருந்து நீக்கப்பட்ட உடனேயே துலக்கமான ஓர் எதிர்ப்பு கிழக்கிலிருந்து தொடங்கியிருக்கிறது. வடக்கு கிழக்கை ஊடறுத்து முன்னெடுக்கப்பட்ட இப்பேரணியானது செயல் பூர்வமாக வடக்கையும் கிழக்கையும் இணைத்திருக்கிறது. வடக்கு கிழக்கு இணைப்புக்கு எதிரான சக்திகள் பலமடைந்து வரும் இராணுவ அரசியல் உளவியல் சூழலில் வடக்கு கிழக்கை இணைத்து இப்படி ஒரு போராட்டம் முன்னெடுக்கப்பட்டமை அதுவும் கிழக்கிலிருந்து தொடங்கப்பட்டமை ஒரு திருப்பகரமான பெயர்ச்சி.

வடக்கில் முன்னெடுக்கப்படும் நில அபகரிப்பு நடவடிக்கைகளில் நடவடிக்கைகளோடு ஒப்பிடுகையில் கிழக்கில் மேய்ச்சல் தரை விவகாரம் எனப்படுவது அதிக முக்கியத்துவம் மிக்கது. ஏனெனில் அது கிழக்கு விவசாயியின் முதுகெலும்பை முறிக்கக்கூடியது. இப்படிப் பார்த்தால் வடக்கில் நிகழும் ஆக்கிரமிப்புக்களோடு ஒப்பிடுகையில் மேய்ச்சல் தரை ஆக்கிரமிப்பு என்பது பாரதூரமானது. இது போன்ற காரணங்களை முன்வைத்து கிழக்கிலிருந்து போராட்டங்களை முன்னெடுக்க வேண்டிய கட்டாயமிருக்கிறது.

தொடக்கத்தில் பேரணியில் மிகக் குறைந்த தொகையினரே காணப்பட்டார்கள். ஒருபுறம் மழை இன்னொருபுறம் நீதிமன்ற தடை. இரண்டுக்கும் மத்தியில் நனைந்து நனைந்து மிகச்சிறு தொகையினரே வேகமாக நடந்து வந்தார்கள். தமிழ் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அவர்களோடு இணைந்ததால் அவர்களுக்கு ஒருவிதத்தில் பாதுகாப்பு கிடைத்தது எனலாமா? போலீசாரின் எதிர்ப்பை முறியடிப்பதற்கு அது உதவியது எனலாமா? இதுகுறித்து ஏற்கனவே யாழ்ப்பாணச் சந்திப்பில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது.

கடந்த வாரம் யாழ்ப்பாணம் தந்தை செல்வா கலையரங்கில் இப்பேரணி தொடர்பாக நடந்த சந்திப்பில் ஒருவர் அதைச் சுட்டிக்காட்டினார். மணலாறு பிரதேசத்தை இப்பேரணிகடக்கும் பொழுது ஏதும் அசம்பாவிதங்கள் நடக்கக்கூடிய ஆபத்துண்டு என்று அவர்சுட்டிக்காட்டினார். அப்படி ஒரு நிலைமை வரும் பொழுது நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு காவலாக வரும் போலீசார் பேரணிக்கு மறைமுகமாக பாதுகாப்பாக இருக்கமுடியும் என்பதால அந்த வழியில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களை இணைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். சாணக்கியன் பேரணியில் பங்குபற்றிய பொழுது ஒரு போலீஸ்காரர் அவருக்கு குடை பிடிக்கிறார் அதேசமயம் வேறு ஒரு போலீஸ்காரர் அதாவது பேரணியை தடுக்க வந்தவர் சாணக்கியனை நகர விடாமல் தடுக்க முற்படுகிறார் என்பதை ஒருவர் முகநூலில் சுட்டிக்காட்டியிருந்தார்,

கிழக்கில் பேரணி தொடங்கியதும் போலீசாரின் எதிர்ப்பு கடுமையாக இருந்தது எனினும் அதையும் மீறி பேரணி வளர்ந்து சென்றது. ஒருகட்டத்தில் எதிர்ப்பு காட்டிய போலீசார் நீதிமன்ற தடை உத்தரவை ஒலி பெருக்கியில் வாசித்துக் கொண்டிருக்க பேரணி தன்பாட்டில் போய்க்கொண்டே இருந்தது. பேரணி வளரவளர போலீசார் எதிர்ப்பதை நிறுத்திவிட்டு வீதி ஒழுங்கை கட்டுப்படுத்தும் நடவடிக்கைகளில் இறங்கி விட்டார்கள்.

அடுத்த முக்கியத்துவம்- இப்போராட்டத்தில் முஸ்லிம் மக்கள் கலந்து கொண்டமை. முஸ்லிம்களின் பிரதேசத்தில் அதற்கு அமோக வரவேற்பு கிடைத்தது. சில முஸ்லிம் கிராமங்களில் பேரணியில் பங்குபற்றியோர் எண்ணிக்கை நாலாயிரத்துக்கும் குறையாத அளவுக்கு வளர்ந்து சென்றது. சில முஸ்லிம் கிராமங்களில் முஸ்லிம் பெண்கள் வீதியின் இரு மருங்கிலும் வரிசையாக நிற்க பேரணி வீதி வழியே சென்றது ஒரு புதிய அனுபவமாக இருந்தது என்று அதில் பங்குபற்றிய ஒருவர் கூறினார்.


முஸ்லிம் மக்கள் பிரதிநிதிகள் பேரணிக்கு ஆதரவாக அறிக்கைகளை விட்டிருந்தார்கள். முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் பேரணியில் பங்குபற்றினார்கள். தமிழ்- முஸ்லிம் பிரதிநிதிகள் பேரணியில் கைகுலுக்கிக் கொண்டார்கள். ஜனாசா ஏரிப்புக்கு எதிரான முஸ்லிம்களின் உணர்வுகளை பேரணியை ஒழுங்குபடுத்தியவர்கள் பொருத்தமான விதத்தில் ஒருங்கிணைத்திருக்கிறார்கள். இது ஒரு திருப்பகரமான மாற்றம். அரசாங்கத்தின் கடந்த ஓராண்டு கால ஆட்சியானது பிளவுண்டிருந்த தமிழ் முஸ்லிம் சமூகங்களை ஒற்றுமைப்படுத்தியிருக்கிறதா?

மூன்றாவது முக்கியத்துவம். இப்பேரணியில் சுமந்திரன் அணி பங்குபற்றியமை. கடந்த ஐந்தாண்டுகளாக நல்லாட்சி என்று அழைக்கப்பட்ட அரசாங்கத்தில் ஒரு பங்காளி போல தோன்றிய சுமந்திரன் சுதந்திர தினவிழாக்களில் பெருமளவுக்கு நேரடியான அல்லது மறைமுகமாக காணப்பட்டார். ஆனால் இம்முறை அவர் கிழக்கில் பேரணியில் தனது அணிகளோடு பங்குபற்றியிருக்கிறார். இது தொடர்பாக யாழ்ப்பாணத்தில் நடந்த சந்திப்புகளின் போதும் அவருடைய அணியினர் பிரசன்னமாகியிருந்தனர்.

சுமந்திரனுக்கு இதில் உள்நோக்கங்கள் உண்டு. கட்சிக்குள் தனது தலைமைத்துவத்தை பாதுகாப்பது கடந்த தேர்தலில் இழந்த தமது வாக்கு வங்கியை மீளப்பெறுவது பலப்படுத்துவது போன்ற உள் நோக்கங்களோடு அவர் இப்போராட்டங்களில் இறங்கியிருக்கலாம். தேர்தல் முடிவுகள் தந்த பாடத்திலிருந்து கூட்டமைப்பு கற்றுக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை இது காட்டுகிறது. ஜெனிவாவை நோக்கி ஒரு பொது கோரிக்கையை முன்வைக்க வேண்டும் என்ற போதும் சுமந்திரன் அதிகபட்சம் விட்டுக்கொடுப்புடன் காணப்பட்டார். கடந்த சில மாதங்களாக எதிர்ப்பு அரசியல் தடத்தில் அவர் அதிகம் முகம் காட்டுகிறார். இந்த மாற்றத்தின் உள்நோக்கங்கள் குறித்து தனியாக ஆராயலாம். ஆனால் எதிர்ப்பு அரசியலை ஏற்றுக்கொள்ளாத தமிழ் அரசியல்வாதிகள் இப்போது அந்த தடத்துக்கு வந்திருக்கிறார்கள். நடந்து முடிந்த தேர்தல் கற்றுகொடுத்த பாடம் இது?

எனவே மேற்கண்டவற்றை தொகுத்துப் பார்த்தால் பொத்துவில் தொடக்கம் பொலிகண்டி வரையிலுமான இந்த பேரணி என்பது பெருந் தொற்று நோய்க்குரிய முடக்கத்தின் பின்னரான நாட்டின் அரசியல் பரப்பில் தமிழ் மக்கள் எப்படியும் தம் எதிர்ப்பைக் காட்டுவார்கள் என்பதை நிரூபித்திருக்கிறது. தமிழ் மக்களின் எதிர்ப்பை ஒடுக்குவதற்கு பயங்கரவாதத் தடைச்சட்டம் போன்ற சட்டங்களை பயன்படுத்திய அரசாங்கம் கடந்த ஆண்டு முழுவதும் கோவிட்-19 தனிமைப்படுத்தல் சட்டங்களையும் பயன்படுத்தியது. இப்பேரணியைத் தடுப்பதற்கு பொலிசார்பயன்படுத்திய உத்திகளில் அதுவும் ஒன்று. ஆனால் தனிமைப்படுத்தல் சட்டங்களையும் மீறி பொலிஸ் மற்றும் படைத்தரப்பின் அச்சுறுத்தல்களையும் மீறி மக்கள் கிழக்கில் இருந்து வடக்கு வரை தெருவில் இறங்கியிருக்கிறார்கள்.

இக்கட்டுரையின் தொடக்கத்தில் கூறப்பட்டது போல தமிழ் மக்களுக்கு எதிர்ப்புவெளி இல்லையென்றால் அது முஸ்லிம் மக்களுக்கும் இல்லை சிங்கள மக்களுக்கும் இல்லை. தமிழ் மக்கள் அந்த எதிர்ப்பை கூர்மையான விதங்களில் வெளிப்படுத்தும் பொழுது அது முஸ்லிம் மக்களுக்கும் உரியதாகிறது. சிங்கள மக்களுக்கும் உரியதாகிறது. அதாவது தெளிவாகச் சொன்னால் தமிழ் மக்களுக்கு ஜனநாயகம் இல்லையென்றால் முஸ்லிம் மக்களுக்கும் கிடையாது சிங்கள மக்களுக்கும் கிடையாது.


- நிலாந்தன்

Sunday, 17 January 2021

விவசாயிகள் போராட்டத்தில் மதவாத திசை திருப்பல், திருப்பி அடிக்காதா?

மூன்று விவசாய மசோதாக்களை, பாஜக அரசு, தனது அதீதப் பெரும்பான்மை கொண்ட மக்களவையிலும், மாநிலங்களவையில், தங்களைச் சார்ந்து நிற்கும் கூட்டணிக் கட்சிகளையும் வைத்து, இரு அவைகளிலும், நிறைவேற்றி விட்டது. தயாராக இருக்கும் குடியரசுத் தலைவரும், காலம் தாழ்த்தாமல் கையெழுத்துப் போட்டு, அவற்றைச் சட்டமாக்கி விட்டார். இந்தியாவில், நடைபெற்று வரும் நாடாளுமன்ற ஜனநாயக முறைப்படி, மூன்று விவசாய மசோதாக்களையும் சட்டமாக்கியுள்ளோம் என்று ஆள்வோர் பெருமிதம் கொள்ளலாம். ஜனநாயக முறையில் தானே நிறைவேற்றினோம் என வாதம் செய்யலாம். ஆனால், இத்தகைய நடைமுறையால், "ஜனநாயகம் முழுமையாக" நடைமுறைப் படுத்தப்பட்டுள்ளதா? இந்திய மக்களின் நலன்களை, சாதி, மத , மொழி, இன வேறுபாடின்றி, பாதுகாப்பதற்காகத்தான் " ஜனநாயக முறை " என்பது ஒரு கருவியாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது. அந்தக் கருவிக்குள் இருக்கும் " விதிகளையே" பயன்படுத்தி, நீங்கள் " இந்திய மக்களது நலன்களைப் பாதுகாக்காமல், அவர்களது நலன்களுக்கு எதிரான சட்டங்களையோ, நடைமுறையையோ கொண்டு வருவீர்களானால், அந்த மக்கள், ஒருநாள் இல்லாவிட்டாலும், இன்னொரு நாள் அதை எதிர்த்து கிளர்ந்து எழத்தானே செய்வார்கள்?.





மக்கள் விழித்துக்கொண்டால் எம்பிக்களின் ஒப்புதல் தாக்கு பிடிக்குமா?


பொதுமக்கள் விழிப்புணர்வு இல்லாமல் இருப்பது பல நேரங்களில், வழமைதான்.அதை ஆள்வோர் தங்களுக்குச் சாதகமாக, பயன்படுத்திக் கொள்வார்கள் என்பதும், 60 ஆண்டுகளாக, ஆண்டவர்களின் திட்டங்களிலிருந்தும், சட்டங்களிலிருந்தும் நாம் கண்ட அனுபவங்கள்தான்.அதையே அடுத்து ஆட்சிக்கு வந்தோரும் செய்வார்களானால், முன்பு போலவே மக்களது எதிர்ப்பு உருவாகத்தானே செய்யும்? கடந்த காலங்களில் விழிப்புணர்வு இல்லாமல் இருந்தவர்களும், விழித்துக் கொண்டு எழுந்து விட்டால்,அதற்கு எதிராக, ஆள்வோரின் அதீத எண்ணிக்கை கொண்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் ஒப்புதல் தாக்குப் பிடிக்குமா? ஆகவேதான் சட்டங்கள் மட்டுமே போதாது; அவை மக்கள் நலன்களைக் காப்பதற்காக இருக்க வேண்டும் என்பதே ஜனநாயகத்தின் உயிரான அம்சம் என்பதை நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். இதுதானே " குடியுரிமைச் சட்டத்திருத்தம் " வந்த போதும் நிகழ்ந்தது.


பொதுமக்களின் " மதங்கள் தாண்டிய எதிர்ப்பால்" அத்தகைய சட்டத்தின் செயல்பாடு நிறைவேற முடியாமல் தாமதமாகிறதே! இன்னமும் நாடாளுமன்ற இரு அவைகளிலும் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டங்களுக்கு, "விதிகள்" எழுதுவதை அரசு தள்ளிப் போட்டுக் கொண்டே இருக்கிறதே? அப்படித்தானே, 2014 ல் மோடி ஆட்சிக்கு வந்தவுடனேயே கொண்டு வந்த, " நிலங்களைக் கையகப்படுத்தும் மசோதா"மக்களது எதிர்ப்பின் காரணமாக, நிறைவேற்ற முடியாமல் போனது? அப்போது முக்கியமாக அந்த " நிலம் கையகப்படுத்தல் மசோதாவை " கார்ப்பரேட் நிலக் கொள்ளைக்கு வழிவகுக்கும் என்று கூறி, எதிர்த்தது, ஆர்.எஸ்.எஸ். இணைப்பில் உள்ள " பாரதிய கிஸான் சங்" தானே!. அந்த மசோதாவும் கிடப்பில் போடப்பட்டதே!


கனடா பிரதமருக்கு எதிர்ப்பும்... ட்ரம்புக்கு புகழ் மாநாடும்


அதுபோல, இப்போதும் " மூன்று விவசாய மசோதாக்கள்" மக்களவையிலும், மாநிலங்களவையிலும் வைக்கப்படும் போதே, விவசாயிகள் சங்கங்கள், இடதுசாரிகள் ஆகியோர் எதிர்த்தார்களே ?., அந்த மசோதாக்கள், " விவசாயிகளுக்கான " குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலை" யை உறுதி செய்யவில்லை என்பதால் கார்ப்பரேட்களின் கொள்ளைக்கு வழிவகுக்கும், எனக்கூறி, ஆர்.எஸ்.எஸ். இணைப்பிலுள்ள, "பாரதிய கிஸான் சங்",மற்றும் "சுதேஷி ஜக்ரன் மஞ்ச்", ஆகிய அமைப்புகள் எதிர்த்தன. அதையும் தாண்டி,அவர்கள் மாற்று ஆலோசனையாக, " குறைந்தபட்ச ஆதாரவு விலைக்கு குறைவாக, யார் கொள்முதல் செய்தாலும் சட்டவிரோதம்" என்று ஒரு சட்டம் கொண்டு வா எனக் கூறி வருகின்றனர். இவ்வளவு தெளிவாக புதிய 3 விவசாய சட்டங்களை எதிர்ப்பவர்கள், டெல்லி போராட்டத்தில் எங்கே போனார்கள் எனத் தெரியவில்லை. காரணம் கேட்டால், அவர்கள் "இன்று கனடா பிரதமர் எதற்காக விவசாயிகள் போராட்டத்தை ஆதரிக்கிறார் ? காலிஸ்தான் தனிநாடு ஆதரவா ?" என பதில் கேள்வி கேட்கிறார்களே? ." எப்படிக் கேள்வி கேட்கலாம்? நமது பிரதமர் இன்னொரு நாட்டில் நடக்க இருந்த தேர்தலுக்கு அமெரிக்க அதிபர் தேர்தல் முன்பே அதற்கான ஒரு கட்சியின் அதிபர் வேட்பாளரைக் கொண்டு வந்து புகழ் மாநாடு ஒன்றை இந்தியாவில் நடத்தவில்லையா? என நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் தலைபங்கம் தீட்டியுள்ளதே?


பா.கி.சங் .போராட்டத்தில் ஈடுபடவில்லை என்பது, ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பின் " தற்போதைய மோடி பாசமாக" இருந்து விட்டுப் போகட்டும். அவ்வப்போது " மதவாதத்திற்கும், கார்ப்பரேட்டிசத்திற்கும் ஒற்றுமையும், முரண்பாடும் சேர்ந்தே இருப்பது புதிதல்ல. ஆனால், " பாரதிய கிசான் சங்" என்ற பெயரில், மேற்கு உத்தரப் பிரதேசம் உட்பட சில மாநிலங்களில் இருக்கும் விவசாய சங்கங்கள், இப்போது போராடும் இந்த 35 விவசாய சங்கங்களின் ஒருங்கிணைப்பில் உள்ளன. அவை ஆர்.எஸ்.எஸ்.இணைப்பிலுள்ள, பாரதிய கிஸான் சங் அல்ல. ஒரே பெயரில் இயங்குவதால், அந்தக் குழப்பம் நமக்கு வர வேண்டாம். பஞ்சாபிலிருந்து டெல்லி வந்த, வந்து கொண்டிருக்கும், விவசாயிகள் முக்கியமாக, " பாரதிய கிசான் யூனியன்" தலைமையில் உள்ளவர்கள் அவர்கள் பெரும்பாலும், சீக்கிய ஜாட் சமூகத்தவர்கள்.

உத்தரப்பிரதேசத்திலிருந்து, டெல்லிக்கு இப்போது, நொய்டா எல்லை மூலம் வந்து குவியக்கூடிய விவசாயிகளும் முக்கியமாக, அதே பெயரில் உள்ள " பாரதிய கிசான் யூனியன்" என்ற சங்கத்தவர்கள். ஆனால், அதே பெயரில் பஞ்சாபில் உள்ள சங்கம் வேறு. உ.பி.யில் உள்ள சங்கம் வேறு. உ.பி. விவசாயிகள் முக்கியமாக, " இந்து ஜாட் சமூகத்தவர்கள்". சீக்கிய ஜாட் பஞ்சாபிலிருந்தும், இந்து ஜாட் உ.பி.யிலிருந்தும் வந்து இறங்குகிறார்கள்.


மத வேறுபாடுகளும், விவசாயிகளின் மறுப்பும்


ஹரியானாவிலிருந்து, டெல்லி வரும் ஆறு முக்கிய சாலைகளையும் அடைப்பதுதான் ஆரம்பத்திலிருந்தே விவசாய சங்கங்களின் திட்டம். சாலை மறியலும், பால், காய்கறி ஆகியவற்றை தலைநகர் டெல்லிக்கு செல்ல விடாமல் தடுப்பதும் அவர்களது நோக்கம். அவர்கள் பெரிய மைதானமான, "ராம் லீலா அல்லது போட் கிளப்" போன்ற இடங்களில் குவிய நினைத்தார்கள். ஆரம்பத்தில் டெல்லி வந்து குவிந்த விவசாயிகளை, " புரேரி மைதானம்" செல்லுங்கள் என்று அரசு கூறியது. அந்த புரேரி மைதானம் ஒரு பள்ளிக்கூட மைதானம் போல, 3000 பேர் மட்டுமே கூட முடிந்த இடம். இப்போதே ஒரு லட்சத்தைத் தொடும் எண்ணிக்கையில், விவசாயிகள் குவிந்து விட்டனர் ஆகவேதான், விவசாய சங்கங்கள், அங்கு சென்றால், " ஜாலியன்வாலாபாக் போல ஒரு சிறைக்குள் அமர்வது போல ஆகிவிடும்" என மறுத்தனர்.

முதலில், அமித் ஷா, " சீக்கியர்கள் மத்தியில் நிலவும், " ஜாட் சமூகத்தவர்க்கும், நிரங்கரி சமூகத்தவர்க்கும் இடையே இருக்கும் மத வேறுபாட்டைக் கிளற முயற்சித்தார் என்று விவசாய சங்கத்தினர் எண்ணுகிறார்கள். ஏன் என்றால், ஜாட் சமூகத்தைச் சேர்ந்த சீக்கியர்களான, பெரும்பான்மை சமூகம், " சிரோன்மனி அகாலி தளத்தின்" பின்னணியில் உள்ளவர்கள். அவர்கள் " நிரங்கரி வழிமுறையில் வழிபாட்டு முறை கொண்ட சீக்கியர்களுடன் உடன்பட்டு வாழ்வதில்லை. அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தும் அளவு சண்டைகள் கூட நிகழ்வதுண்டு. அதில், தலித் சமூகமாக நிரங்கரி பிரிவை கூறுவார்கள். ஆளும் அரசு தேர்ந்தெடுத்த " புரேரி இடம், நிரங்கரி பிரிவின் குருத்துவாரா கோவிலின் மைதானம்". அந்த இடத்திற்கு எப்படி " சீக்கிய ஜாட்கள்" செல்வதற்கு ஒப்புக்கொள்வார்களா? அது “மத வேறுபாடுகளை " பயன்படுத்தி சிக்கலை உருவாக்கி விடாதா? அப்படி சிக்கல் உருவானால், அந்த மோதலைப் பயன்படுத்தி, அரசு, ராணுவத்தைக் கொண்டு வந்து அடக்குமுறை செய்ய நியாயம் கற்பிக்கப்பட்டு விடுமே? அதனைக் கருத்தில் கொண்டுதான் விவசாய சங்கத்தினர் அங்கு செல்வதற்கு மறுப்பு தெரிவித்தனர்.


ஏற்கனவே பா.ஜ.க.வுடன் முப்பது ஆண்டுகளாக கூட்டணியாக இருந்த " சிரோன்மணி அகாலிதளம்" கட்சி, மூன்று விவசாய சட்டங்களை எதிர்த்து, தனது மத்திய அமைச்சரை, திரும்பப் பெற்றுக் கொண்டு, தேசிய ஜனநாயக கூட்டணியை விட்டு வெளியே வந்து விட்டனர்.அப்படிப்பட்டவர்கள் இதுபோன்ற " இடை தந்திரங்களை " புரியாமல் இருப்பார்களா? இது சிலருக்குப் புரியாமல் இருக்கலாம். யோகேந்திர யாதவ் போன்ற அறிவுஜீவிகள், டிசம்பர் 1 ம் நாள் ஊடகங்களிடம், டிசம்பர் 2 ம் நாள் விவசாயிகள் " புரேரி" க்கு நகர்வார்கள் எனக்கூறி விட்டார்கள். ஆனாலும் அதை சீக்கிய ஜாட் விவசாயிகள் ஏற்கவில்லை. அதேபோலத்தான் " அரசுடன் பேச்சுவார்த்தைக்கு, விவசாயிகள் சங்கப் பிரதிநிதிகள் தவிர யோகேந்திர யாதவ் போன்ற அறிவுஜீவிகளை, விவசாய சங்கத்தினரும், அதேபோல அரசும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. அரசியல்வாதிகளைப் பொறுத்தவரை, பஞ்சாப் காங்கிரஸ் அரசாங்கம் முழுமையாக போராட்டத்திற்கு ஆதரவு கொடுப்பதால், அதை விவசாய சங்கத்தினர் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளார்கள்.


அதே போல, டெல்லியை ஆளும் ஆம் ஆத்மி கட்சி முதல்வர் அரவிந்த் கெஜ்ரிவால், போராட்டத்திற்கு ஆதரவு கொடுத்து ஒருபுறம் அறிவித்தார். ஆனால், டிசம்பர் முதல்நாள், ஒர் " அறிவிக்கை ( Notification)" மூலம், 3 விவசாயச் சட்டங்களில், ஒன்றை அமுல்படுத்த அறிவிப்பு கொடுத்து விட்டார்.இப்போது, பஞ்சாப் காங்கிரஸ் முதல்வர் அம்ரிந்தர்சிங்கை எதிர்த்து கெஜ்ரிவால் பேசுகிறார். அதேசமயம், இடதுசாரி கட்சிகளின் விவசாய சங்கங்கள், போராட்டத்தில் கலந்து கொள்ள வருவதை போராட்டத் தலைமை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது.அதற்கு முன்னோட்டமாக, நவம்பர் 26 ல் நடைபெற்ற அனைத்து தொழிற்சங்கங்களின்,அகில இந்திய வேலை நிறுத்தத்திற்கு விவசாயிகள் கூட்டமைப்பு ஆதரவு கொடுத்திருந்தது. அதற்கான ஏற்பாட்டை, இணங்க வைத்தவர், இன்றைய "சுவராஜ் அபேயான்" அமைப்பின் உ.பி. தலைவரும், முன்னாள் நக்சல்பாரி இயக்கத்தின் மாணவர் அமைப்பான "அகில இந்திய மாணவர் கழகத்தின்" தலைவருமான., முன்னாள் அலஹாபாத் பல்கலைக் கழக மாணவர் தலைவர் அகிலேந்திர பிரதாப் சிங். , மகாராஷ்டிரா விவசாயிகள், ராஜா ஷெட்டி தலைமையிலும், வி.எம்.சிங் தலைமையிலும் இயங்கும் சங்கங்கள் மூலம் டெல்லி செல்லப் புறப்பட்டு விட்டனர்.


தமிழகத்தின் ஜல்லிக்கட்டு போராட்டம் போல


மேற்கு வங்கத்தில், முதல்வர் மம்தா பானர்ஜி தலைமையில், ஏற்கனவே " சி.ஏ.ஏ. எதிர்ப்புக்கு ஆதரவாக ஒரு லட்சம் மக்களைக் கொண்ட பேரணி நடத்தியது போல" விவசாயிகளுக்கு ஆதரவு போராட்டம் நடத்த தயாராகி விட்டார். பீகாரிலிருந்து எம்.எல். கட்சி விவசாய சங்கத்தினரும் டெல்லி செல்ல ஆயத்தப்படுகின்றனர். இப்படி, அரசியல் கட்சிகளின் வேறுபட்ட நிலைப்பாடுகளுக்கு மத்தியில், போராட்டத் தலைமை, " கட்சி சார்பற்ற விவசாய நலன் அரசியலையே" மையமாகக் கொண்டு செயல்படுகிறது. ஆகவே இது 2017 ஜனவரியில், தமிழ்நாட்டில் எழுந்த " ஜல்லிக்கட்டு் மக்கள் எழுச்சி" போன்ற, ஒரு " கட்சி சார்பற்ற விவசாயிகளின் எழுச்சி" என்பதும்,, விவசாயிகள் மத்தியில் உள்ள சாதி, மத வேறுபாடுகளைக் கிளறி விட்டு பிளவு படுத்த ஆள்வோர் முயன்றாலும் விவசாயிகள் விழிப்புணர்வுடன் இருக்கிறார்கள் என்பதும் வெள்ளிடை மலையாகத் தெரிகிறது.


இதற்கிடையே, விவசாய சங்கங்களின் ஒருங்கிணைப்பு, " சிறப்பு நாடாளுமன்றத்தை கூட்டி, மூன்று சட்டங்களையும், திரும்பப் பெறு " என்பதாக அறிவித்துள்ளனர். தவிர்க்கவே முடியாமல், மூன்று விவசாய சட்டங்களுக்கும்,, விவசாயிகளை திருப்பதி படுத்தும் வகையில், "சட்டத்திருத்தங்களை" கொண்டு வர மத்திய அரசு தயாராகி விட்டது என்கிறார்கள். அதற்கான முன்னூட்டமாக, பஞ்சாப் காங்கிரஸ் முதல்வர் அம்ரிந்தர் சிங்கை, மத்திய உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா, உடனடியாக சந்தித்து பேச இருக்கிறார் என்கிறார்கள். புதிய சட்டங்களை திரும்பப் பெறுவதாக இல்லை என்றும், குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலையை புதிய சட்டங்களில் எப்படி உறுதிப்படுத்தலாம் எனப் பேசலாம் எனவும் மத்திய அரசு யோசிக்கிறது என்கிறார்கள். விவசாயிகளுடன் தொடர்ந்து பேச தயாராக இருப்பதாகவும் மத்திய அரசு தரப்பு கூறி வருகிறார்கள். அதேநேரம் டெல்லி எல்லை ஓரங்களில், காவல்துறை படைகளை நிறுத்த தொடங்கியுள்ளனர். தங்களுடன் முப்பதாண்டுகளாக கூட்டணியில் இருந்த அகாலி தளம் கட்சியின் கோரிக்கையை முன்பே உணர்ந்து கொள்ளாமல், கார்ப்பரேட் நலன்களுக்கு முதலிடம் கொடுத்ததால்தானே, இத்தகைய மக்கள் போராட்டம் மூலம் வந்த நிர்பந்தத்திற்கு பா.ஜ.க. அரசு தலை வணங்க வேண்டியுள்ளது? . கண்கெட்ட பிறகு சூரிய நமஸ்காரம் என்று இதைத்தான் சொல்வார்களோ?

Saturday, 2 January 2021

கமலா ஹாரிஸ் ஓர் "அமெரிக்க கதிர்காமர்"!

 - அமெரிக்காவில் பெண்களுக்கு வாக்குரிமை வழங்கி 100 வருடங்களுக்கு பிறகு தான் கமலா ஹாரிஸ் என்ற ஒரு பெண் துணை ஜனாதிபதியாக வர முடிந்துள்ளது. இது அமெரிக்கர்கள் எந்தளவு தூரம் பின்தங்கி இருக்கிறார்கள் என்பதை காட்டுகின்றது. 




- உலகின் முதல் பெண் பிரதமர் சிறிமாவோ, இலங்கையில் நடந்த பொதுத் தேர்தலில் 2 தடவைகள் போட்டியிட்டு வென்று பிரதமர் பதவி வகித்தார். இலங்கை வாக்காளர்கள் நினைத்திருந்தால் அவர் பெண் என்பதற்காக நிராகரித்திருக்க முடியும். இந்த விடயத்தில் இலங்கையர்கள் அமெரிக்கர்களை விட முற்போக்காக இருந்துள்ளனர். 


- (குறைந்த பட்சம் ஒரு பொதுத் தேர்தலில் ஆவது இந்தியா, பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ் ஆகிய நாடுகளிலும் ஒரு பெண் பிரதமராக வர முடிந்தது. இந்தோனேசியா, துருக்கி ஆகிய முஸ்லிம் நாடுகளில் கூட ஒரு பெண் ஜனாதிபதியாக வர முடிந்தது. ஆனால் அமெரிக்காவில் இன்னும் அது சாத்தியமாகவில்லை. வெட்கக் கேடு!


- ஜனாதிபதித் தேர்தலில் கமலா ஹாரிஸ் மட்டுமல்ல, வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன்  போட்டியிட்டாலும்  பேரினவாதத்திற்கு அடிவருடாமல் உயர்ந்த ஸ்தானத்திற்கு வர முடியாது. அது தான் யதார்த்தம். இந்த விடயத்தில் அமெரிக்காவுக்கும்,  இலங்கைக்கும் இடையில் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. பொதுவாக, உலகின் எந்த நாட்டை எடுத்தாலும் அது தான் நிலைமை. 


- கமலா தன்னை ஒரு கறுப்பின சிறுபான்மையின மக்களின் பிரதிநிதியாக காட்டிக் கொண்டே அந்த மக்களுக்கு செய்த துரோகத்தை வெளியுலகம் அறியாது. அவர் ஒரு சட்ட வல்லுனராக இருந்தும் கறுப்பின மக்களுக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறை சட்டங்களுக்கு ஆதரவு தெரிவித்தார். Black Lives Matter இயக்கத்தை ஆதரிக்காமல் அதை கடுமையாக விமர்சித்து வந்தார். குறிப்பாக, "எதிராளியான" டிரம்ப் அரசின் பக்கம் நின்று, ஒரு விடுதலைக்கான போராட்டத்தை "அர்த்தமற்ற வன்முறை" என்று கண்டித்து வந்தார். 


- இலங்கையில் கதிர்காமர் மாதிரி அமெரிக்காவில் கமலாவும்   பேரினவாதத்திற்கு ஒத்தூதிய படியால் தான் இன்று துணை ஜனாதிபதியாக வந்துள்ளார். ஆகவே, அவர் இனிமேலும் சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான தனது துரோக அரசியலை முன்னெடுப்பார். ஏற்கனவே ஒபாமா ஆட்சிக் காலத்தில் கூட கறுப்பின சிறுபான்மையின மக்களுக்கு எதிரான  ஒடுக்குமுறை குறையவில்லை.


- கமலா ஹாரிஸ் துணை ஜனாதிபதி பதவிக் காலம் ஆரம்பித்ததும் தானே சிறந்த பேரினவாதி என்பதை நிரூபிப்பார். அப்போதும் நமது தமிழர்கள் சிலர் துரோகிகளுக்கு ஆதரவாக வக்காலத்து வாங்கிக் கொண்டிருப்பார்கள்.