Thursday, 6 September 2018

அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினி வரை - பகுதி- 78

கிட்டு காதலியை பார்க்கச் சென்றபோது மாத்தையா அணியனர் வீசிய ‘கிரனேட் குண்டு!! : கிட்டுவின் கால் ஒன்று துண்டிக்கப்பட்டது!! (அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினிவரை -78)


கிட்டு யாழ் தளபதியாக தொடர்ந்து இருந்தமையால் மாத்தையா அணியினர் கிட்டுவை தீர்த்துக்கட்ட திட்டம் தீட்டினார்கள். கிட்டுவின் நடமாட்டங்கள் மாத்தையாவின் குழுவினரால் கண்காணிக்கப்பட்டு வந்தன. கிட்டுவை அவரது மெய்ப்பாதுகாவலர்களுடன்   இருக்கும்போது நெருங்குவது கடினம். மோதல் ஏற்படக்கூடிய வாய்ப்பே கொடுக்காமல் தீர்த்துக்கட்டுவதுதான் முக்கியம் என்று மாத்தையா திட்டமிட்டார். தனக்கு விசுவாசமான, நம்பிக்கையான ஆள் ஒருவரை கிட்டுவை   தீர்த்துக் கட்டுவதற்காக தெரிவு செய்தார் மாத்தையா.   யாழ்ப்பாணம் இரண்டாம் குறுக்குத் தெருவில் கிட்டுவின் காதலியின் வீடு இருந்தது. அவரது பெயர் சிந்தியா. யாழ் பல்கலைக்கழக மாணவியாக இருந்தவர். (பின்னர் அவருக்கும் கிட்டுவுக்கும் திருமணம் நடந்தது). இரண்டாம் குறுக்குத்தெரு வீட்டுக்கு கிட்டு சென்று வருவதை மாத்தையா குழுவினரும் அறிந்துகொண்டனர். கிட்டுவை தீர்த்துக்கட்ட அதுதான் சரியான இடம் என்று முடிவு செய்து விட்டார் மாத்தையா.
• கந்தன் கருணைப் படுகொலைகள்: வெலிக்கடைப் படுகொலைகளைவிட மிக மோசமாக புலிகளால் நடத்தப்பட்ட படுகொலையில் 70 பேர்வரை கொல்லப்பட்டனர்.
• கிட்டு யாழ் தளபதியாக தொடர்ந்து இருந்தமையால் மாத்தையா அணியினர் கிட்டுவை தீர்த்துக்கட்ட திட்டம்
• மாத்தையா அணியினரால் கிட்டுமீது வீசப்பட்ட ‘கிரனேட் குண்டு கிட்டுவின் முழங்கால் துண்டிக்கப்பட்டது
கிட்டுவுக்கு வீசிய குண்டு
• கிட்டுவின் காதலியின் பெயர் சிந்தியா. யாழ் பல்கலைக்கழக மாணவியாக இருந்தவர்.
தொடர்ந்து…..

பிரபா தப்பினார்
கைதடியில் புலிகள் அமைப்பினரின் வெடிமருந்து பவுசர் வெடித்த சம்பவம் சம்பவம் தொடர்பாக கடந்தவாரம் விபரித்திருந்தேன்.
அதனைப் படித்துவிட்டு ஒருசக பத்திரிகையாளர் மேலும் சில அனுபவங்களைச் சொன்னார். அப்போது அவர் யாழ்ப்பாணத்தில் பணியாற்றிக்கொண்டிந்தவர்.
அவர் கூறியதில் இருந்து.
“பவுசர் வெடிப்பதற்கு 10 நிமிடங்கள் முன்னர்தான் அங்கிருந்து பிரபாகரன் சென்றார்.தாக்குதல் ஏற்பாடுகளை கவனிப்பதற்காக வந்த பிரபாகரன் பவுசரைப் பார்வையிட்டார்.
எல்லாம் சரியாக இருக்கிறது. குறித்த நேரத்தில் புறப்படவேண்டியதுதான் என்று பொன்னம்மான் கூறினார். அதன் பின்னர்தான் பிரபாகரன் புறப்பட்டுச் சென்றார்.
கிட்டு மோட்டார் சைக்கிளில் முன்னால் செல்ல, அவருக்கு பின்னால் தனது பாதுகாவலர்களுடன் பிரபாகரன் சென்றார்.
பத்து நிமிட வித்தியாசத்தால் அன்று உயிர் தப்பினார் பிரபாகரன்.
பவுசர் வெடித்த சம்பவத்தில் பொது மக்கள் உயிரிழந்ததை தெரியப்படுத்த புலிகள் விரும்பவில்லை.
புலிகள் இயக்க உறுப்பினரான காக்கா என்பவர் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்த பத்திரிகை அலுவலகங்களுக்கு நேரடியாகச் சென்று, கைதடி சம்பவம் தொடர்பாக தாம் தெரிவிக்கும் செய்திகளைத் தவிர, வேறு எதனையும் வெளியிடக்கூடாது என்று சொல்லிவிட்டார்.
50க்கு மேற்பட்ட பொதுமக்கள் பலியாகி இருந்தனர். எங்கும் சதைத்துண்டங்கள் சிதறிக்காணப்பட்டன.
கடை ஒன்றுக்குள் குழந்தை ஒன்று நசுங்கிக்கிடந்தது. கடைக்கு பொருட்கள் வாங்க வந்த தாயாருடன் வந்திருக்க வேண்டும். தாயின் உடலைக் காணமுடியவில்லை.
பல கல்வீடுகளின் அத்திவாரம் மட்டுமே மிஞ்சியிருந்தது. கிட்டத்தட்ட இரண்டுமைல் சுற்றளவுப் பிரதேசம் பாதிக்கப்பட்டிருந்தது.
அத்தனை சம்பவங்கள் நடந்தும் மறுநாள் வெளியான யாழ்ப்பாண பத்திரிகைகளில் அது தொடர்பான ஒருவரிகூட காணப்படவில்லை.
அஞ்சலிக்கூட்டம்
யாழ்ப்பாணம் இந்துக்கல்லூரிக்கு அருகே லெப்டினன்ட் கேணல் பொன்னம்மானின் படத்தை வைத்து புலிகள் அஞ்சலி செய்தனர்.
புலிகள் இயக்க உறுப்பினர்கள் 10 பேருடன், வெடிமருந்து பவுசரை தயார்படுத்திய பொறியியலாளர் ரஞ்சனும் வெடிவிபத்தில் பலியாகியிருந்தார்.
ரஞ்சன் பொன்னம்மானுக்கு உறவினர். வெளிநாட்டில் வேலை செய்தவர் ரஞ்சன். அடிக்கடி விடுமுறை எடுத்துக்கொண்டு வந்து புலிகளுக்கு தேவையான உதவிகளைச் செய்துவந்தார்.
புலிகளுக்கு விமானம் ஒன்றை தயாரிக்கும் எண்ணம் வந்திருந்தது. அதனால் ரஞ்சனின் உதவியைக் கோரினார்கள். அவரும் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்திருந்தார்.
தண்ணீர் பவுசரை இரண்டு பகுதியாகப் பிரித்து மேலே தண்ணீரும், கீழே வெடி மருந்தும் நிரப்பும் திட்டம் என்பதால், ரஞ்சனை பவுசர் தயாரிப்பிலும் ஈடுபடுத்தினார் பொன்னம்மான்.
யாழ்ப்பாணம் நாச்சிமார் கோவிலடியில் தமது உறுப்பினர்களின் மறைவுக்காக அஞ்சலிக் கூட்டம் ஒன்றை புலிகள் நடத்தினார்கள்
அக்கூட்டத்தின் மூலம்தான் புலிகள் தரப்பில் 10 பேர் வெடிவிபத்தில் பலியான செய்தியை பொதுமக்கள் அறிந்துகொண்டனர்.
அந்த அஞ்சலிக்கூட்டத்திலும் வெடிவிபத்தில் பலியான மக்கள் தொடர்பாக புலிகள் மௌனம் சாதித்தனர்.
அஞ்சலிக் கூட்டத்தில் உரையாற்றியவர்களில் ஒருவர் யோகி என்றழைக்கப்படும் யோகரத்தினம் யோகி.
யோகி பொன்னம்மானின் உடன் பிறந்த சகோதரர். பொலிஸ் வேலையில் சேருவதற்கு முயன்று, அது கைகூடாததால் இலண்டனுக்குச் சென்றிருந்தவர்.
பின்னர் புலிகள் அமைப்புடன் இணையத் தீர்மானித்து இந்தியா வந்து சேர்ந்தார். யாழ்ப்பாணம் வந்ததும் அவர் பங்கு கொண்ட பகிரங்க நிகழ்ச்சி அஞ்சலிக் கூட்டம்தான்.
கூட்டத்தில் யோகி உரையாற்றிய லாவகத்தைப் பார்த்துவிட்டு, அவரை அரசியல் பிரசார வேலைகளில் பயன்படுத்தலாம் என்று பிரபாகரன் முடிவு செய்துவிட்டார்.
கைதடியில் பவுசர் வெடித்து நாவற்குழி இராணுவ முகாம் தாக்குதல் தோல்வியில் முடிந்தமையால் கிட்டுவே தொடர்ந்தும் யாழ்ப்பாண மாவட்ட தளபதியாக இருந்தார்.
பொன்னம்மான் பலியாகாமல் இருந்திருந்தால் கிட்டு மன்னார் மாவட்ட தளபதியாகவும், பொன்னம்மான் யாழ் மாவட்ட தளபதியாகவும் இருந்திருப்பார்கள்.
உண்மையில் பொன்னம்மான் கிட்டுவைவிட இயக்கத்தில் சீனியர். எனவே அவரை யாழ் மாவட்டத் தளபதியாக நியமிப்பதை யாரும் குறை சொல்லியிருக்க முடியாது.” இவைதான் அந்தப் பத்திரிகையாளர் சொன்னது.
ஷெல் மழை
1987 மார்ச் மாதம் 7ம் திகதி யாழ் கோட்டை இராணுவ முகாமில் இருந்து யாழ்ப்பாண நகரை நோக்கி ஷெல்கள் ஏவப்பட்டன.
ஏவப்பட்ட ஷெல்கள் சில யாழ்ப்பாணம் வின்சன்ட் தியேட்டர் அருகில் வந்து விழுந்து வெடித்தன.
17 பொது மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். 50 பேர் காயமடைந்தனர்.
மற்றொரு ஷெல் யாழ்ப்பாணம் பொது மருத்துவமனை மீதும் விழுந்தது. நல்ல வேளையாக யாரும் உயிரிழக்கவில்லை. முதன் முறையாக மருத்துவமனைமீது விழுந்த ஷெல் அதுதான்.
ஷெல் ஏவப்படும் தூரம் அதிகமாகிக் கொண்டே வந்தமையால், யாழ்ப்பாணத்தில் மக்கள் நடமாடவே அஞ்சினார்கள். வீடுகளில் இருப்பதுகூட எந்த நேரம் கூரையில் n~ல் விழுமோ என்ற பயத்தோடுதான்.
கிட்டுவுக்கு குறி
கிட்டு யாழ் தளபதியாக தொடர்ந்து இருந்தமையால் மாத்தையா அணியினர் கிட்டுவை தீர்த்துக்கட்ட திட்டம் தீட்டினார்கள்.
கிட்டுவின் நடமாட்டங்கள் மாத்தையாவின் குழுவினரால் கண்காணிக்கப்பட்டு வந்தன.
கிட்டுவை அவரது மெய்ப்பாதுகாவலர்களுடன் இருக்கும்போது நெருங்குவது கடினம். மோதல் ஏற்படக்கூடிய வாய்ப்பே கொடுக்காமல் தீர்த்துக்கட்டுவதுதான் முக்கியம் என்று மாத்தையா திட்டமிட்டார்.
தனக்கு விசுவாசமான, நம்பிக்கையான ஆள் ஒருவரை கிட்டுவை தீர்த்துக் கட்டுவதற்காக தெரிவு செய்தார் மாத்தையா.
யாழ்ப்பாணம் இரண்டாம் குறுக்குத் தெருவில் கிட்டுவின் காதலியின் வீடு இருந்தது. அவரது பெயர் சிந்தியா. யாழ் பல்கலைக்கழக மாணவியாக இருந்தவர். (பின்னர் அவருக்கும் கிட்டுவுக்கும் திருமணம் நடந்தது).
இரண்டாம் குறுக்குத்தெரு வீட்டுக்கு கிட்டு சென்று வருவதை மாத்தையா குழுவினரும் அறிந்துகொண்டனர்.
கிட்டுவை தீர்த்துக்கட்ட அதுதான் சரியான இடம் என்று முடிவு செய்து விட்டார் மாத்தையா.
கிட்டுவை தீர்த்துக்கட்டும் நாளும் குறிக்கப்பட்டது. அது மார்ச் 29ம் திகதி இரவு.
அசைந்த உருவம்
கிட்டு காரை விட்டு இறங்குவதற்கு முன்னர் கைக்குண்டை காருக்குள் போட்டுவிடவேண்டும் என்பதுதான் திட்டம்.
மார்ச் 29ம் திகதி மாலையில் இருந்து மாத்தையாவின் ஆள் கைக்குண்டுடன் இரண்டாம் குறுக்குத் தெருவில் காத்திருக்கத் தொடங்கினார்.
ஒரே ஒரு மெய்ப்பாதுகவலருடன் கிட்டு முகாமிலிருந்து புறப்பட்டார்.
இரண்டாம் குறுக்குத் தெருவில் உள்ள சிந்தியாவின் வீட்டருகே இருந்த மின்சார கம்பத்தில் இருந்த மின்குமிழ் அன்று எரியவில்லை.
வீட்டின் எதிரே காரை நிறுத்தி விட்டு கிட்டு இறங்க முற்பட்டபோது, பக்கவாட்டில் இருளில் ஒரு உருவம் அசைவதை கண்டுவிட்டார்.
எதோ விபரீதம்தான் என்று அவரது உள்ளுணர்வு எச்சரிக்க, அந்த உருவம் காரை நெருங்கி கைக்குண்டை உள்ளே போட்டுவிட்டது.
விழுந்தது ‘கிரனேட்’தான் என்று தெரிந்து, காரைவிட்டு குதிப்பதற்கு கதவைத் திறப்பதற்கு இடையில், ‘கிரனேட்’ வெடித்தது.
கிட்டுவின் அருகில் இருந்த மன்னாரைச் சேர்ந்த மெய்ப்பாதுகாவலர் பலியானார்.
கிட்டுவுக்கு உயிர் இருந்தது. வெளியே இறங்க முயன்றார். கால் ஒன்று காரின் ஸ்ட்ரியறிங்’கிற்குள் சிக்குப்பட்டிருந்தது. இழுத்தெடுத்தார்.
முழங்காலுக்கு கீழே கால் துண்டாகியிருந்தது.
அப்படியே காரில் இருந்து கீழே விழுந்த நேரத்திலும், மீண்டும் தான் தாக்கப்படலாம் என்ற உள்ளுணர்வால் தனது ரிவோல்வரை எடுத்து இருளை நோக்கிச் சுட்டுக்கொண்டிருந்தார் கிட்டு.
இரத்தம் வெளியேறிக்கொண்டிருக்க நினைவு மங்குகிறது. மீண்டும் அவன் வருவான் என்ற உள்மன எச்சரிக்கை நினைவு மங்காமல் இழுத்து பிடித்து வைத்திருக்கிறது.
முழங்காலுடன் துண்டாகிப்போன காலுக்கு தனது ஜீன்ஸைக் கிழித்து கட்டுப் போட்டுக் கொண்டார்.
எப்படித்தான் வைராக்கியமாக இருந்தாலும் உடல் ஒத்துழைக்க வேண்டுமே. மயக்கம் மெல்ல மெல்ல ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கியது.
மயக்கமாகும் கடைசி நொடியில் ரிவோல்வரில் சுடப்பட்ட ரவைகளுக்குப் பதிலாக புதிய ரவைகளை மாற்றிப் போட்டுவிட்டு, அந்த ரிவோல்வரை இறுகப் பற்றியபடியே மயங்கிப் போனார் கிட்டு.
அதற்குள் புலிகள் இயக்கத்தினர் சம்பவம் நடைபெற்ற இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்து விட்டனர்.
மயங்கிய நிலையில் கிட்டு மருத்துவமனைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார். உடனடியாக சத்திரசிகிச்சை செய்யப்பட்டதால் கிட்ட உயிர்பிழைத்தார்.
மருத்துவர்களால் கிட்டுவின் உயிரைக் காப்பாற்ற முடிந்ததே தவிர, அவரது காலை காப்பாற்ற முடியவில்லை.
பழி வேறிடத்தில்
இதற்கிடையே கிட்டுவின் உயிருக்கு உலைவைக்க முயன்றவர்கள் ஏனைய இயக்கத்தை சேர்ந்தவர்கள்தான் என்று கிட்டுவின் விசுவாசிகள் நம்பினார்கள்.
தம்மால் தடைசெய்யப்பட்ட ரேலோ அல்லது ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். இயக்கங்களில் ஒன்றுதான் கிட்டு கொலை முயற்சிக்கு காரணம் என்று புலிகள் நினைத்து விட்டனர்.
தமது பிரதித்தலைவர் மாத்தையாதான் கொலை முயற்சிக்கு சூத்திரதாரி என்பதை அவர்கள் எப்படி அறிவார்கள்.
முன்னர் பிடித்துவைத்திருந்து பின்னர் விடுவிக்கப்பட்ட ஏனைய இயக்க உறுப்பினர்கள் மீண்டும் பிடிக்கப்பட்டு நொறுக்கப்பட்டார்கள்.
“கிட்டண்ணாவுக்கு யாரடா குண்டு வீசியது?” என்று கேட்டு ஏனைய இயக்க உறுப்பினர்களை அடித்து நொறுக்கினார்கள் புலிகள்.
ரெலோ, ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். இயக்கங்களை தடை செய்தபோது புலிகளால் பிடிக்கப்பட்டவர்களில் முக்கியமானவர்கள் என்று கருதப்பட்டவர்கள் தொடர்ந்து தடுத்து வைக்கப்பட்டு இருந்தனர்.
நல்லூரில் ‘கந்தன் கருணை’ என்னும் பெயருடைய மாடிவீடும் சித்திரவதைக் கூடமாக பயன்படுத்தப்பட்டது.
அதே போல நல்லூர் பிரவுண் றோட்டிலும் ஒரு மாடி வீடு இருந்தது. யாழ்-இந்துக்கல்லூரிக்கு அருகிலும் மற்றொரு சிறைக்கூடத்தைப் புலிகள் வைத்திருந்தனர்.
படையினருடன் நடைபெற்ற கைதிகள் பரிமாற்றத்தில் விடுதலையான அருணாவுக்கு கிட்டு தாக்கப்பட்டது கோபத்தை ஏற்படுத்தியது.
ஒரு எல்.எம்.ஜி. துப்பாக்கியோடு நல்லூரில் உள்ள கந்தன் கருணை முகாமுக்குச் சென்றார் அருணா.
அங்கு அறைகளில் வைத்து பூட்டப்பட்டிருந்தனர் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். உறுப்பினர்கள்.
அறைகளை திறக்குமாறு அங்கு காவலுக்கு நின்ற உறுப்பினர்களுக்கு உத்தரவிட்டார் அருணா.
அறைகள் திறக்கப்பட்டன.
அடுத்த நொடியே எல்.எம்.ஜி. துப்பாக்கியால் சரமாரியாக சுட்டுத்தள்ளினார் அருணா.
சிறைக்கூடம் கொலைக்களமானது. இரத்தம் வெள்ளமாய் பாய்ந்தது.
மற்றொரு அறைக்குள் இருந்த ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். உறுப்பினர்களுக்கு துப்பாக்கி வேட்டுச் சத்தங்களும், மரண ஓலங்களும் தெளிவாகக் கேட்டன.
தாமும் கொல்லப்படப்போகிறோம் என்று தெரிந்துவிட்டது.
வேறு வழியில்லை. கரணம் தப்பினால் மரணம்தான். எப்படியாவது தப்பிச்செல்வது என்று முடிவு செய்தனர். அவர்களது அறைக்கதவும் திறக்கப்பட்டது. புலிகள் இயக்க உறுப்பினர்கள் இருவர் துப்பாக்கியோடு நின்றனர்.
அவர்கள்மீது பாய்ந்தனர் கைதிகள். அவர்களிடமிருந்த துப்பாக்கியைப் பறித்து அவர்கள்மீதே திருப்பிச் சுட்டனர்.
இருவரும் வீழ்த்தப்பட்டதும் அந்த அறையில் இருந்த கைதிகள் தப்பிச் சென்றனர்.
இல்லாவிட்டால் அவர்களும் அன்று சுட்டுக்கொல்லப்பட்டிருப்பர்.

கந்தன் கருணை படுகொலை
கைதிகளில் 70 பேர்வரை கொல்லப்படடதாக புலிகளின் சிறையில் இருந்து தப்பியவர்களில் ஒருவர் தகவல் கூறினார்.
‘கந்தன் கருணைப் படுகொலைகள்’ என்று அந்தச் சம்பவம் அழைக்கப்படுகிறது.
வெலிக்கடைப் படுகொலைகளைவிட மோசமானது கந்தன் படுகொலைகள் என்று ஏனைய இயக்கங்கள் விமர்சனம் செய்தன.
கந்தன் கருணைப்படுகொலைகளின் போது கொல்லப்பட்ட ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். உறுப்பினர்களில் மிக முக்கியமானவர்கள் இரண்டுபேரும் அடங்குவர்.
ஒருவர் பெஞ்சமின், மலையகத்தைச் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். இயக்கத்தின் முன்னணிப் போராளிகளில் ஒருவர். மருத்துவ மாணவன். ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். இயக்கத்தின் மருத்துவப் பிரிவின் பொறுப்பாளராக இருந்தவர்.
இன்னொருவர் ஈஸ்வரன். யாழ் மாவட்ட ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். இராணுவப்பிரிவின் தாக்குதல் பிரிவு தலைவர்களில் ஒருவர். யாழ்ப்பாணம் பெருமாள் கோவிலடியைச் சேர்ந்தவர்.
ஈஸ்வரனின் உயிரற்ற உடலை மேல் மாடியிலிருந்து தூக்கி கீழே எறிந்தனர் புலிகள் இயக்க உறுப்பினர்கள்.
புலிகள் அறிக்கை
கிட்டு மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்ட பின்னர் மாத்தையா யாழ்ப்பாணத்திலும் தனது ஆளுமையை செலுத்தத் தொடங்கினார்.
கிட்டுமீதான கொலை முயற்சி தொடர்பாக, ‘தேசத்துரோகிகளின் சதி’ என்று பிரசாரம் செய்யப்பட்டதால் மாத்தையாவமீது பெரிதாக சந்தேகம் வரவில்லை.
கந்தன் கருணைப் படுகொலைகள் தொடர்பாக முதலில் மௌனமாக இருந்தனர் புலிகள். பின்னர் செய்திகள் ஓரளவு மக்கள் மத்தியில் தெரியத் தொடங்கியதால் ஏப்ரல் 6ம் திகதி புலிகள் ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டனர்.
“விசாரணைக்காக தடுத்துவைக்கப்பட்டிருந்த கைதிகள், அவர்களுக்குக் காவலுக்காக நின்றவர்களின் துப்பாக்கிகளை பறித்துக்கொண்டு தப்பிச் செல்ல முற்பட்டனர்.
அப்போது நடைபெற்ற மோதலில் 18 கைதிகளும், புலிகள் இயக்க உறுப்பினர்கள் இரண்டு பேரும் பலியானார்கள்” என்று தெரிவித்தனர் புலிகள்.
(தொடர்ந்து வரும்)

அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினி வரை - பகுதி- 77

தமிழ் நாட்டிலிருந்து பிரபாகரன் வருகை!! கிட்டுவை யாழிலிருந்து மாற்ற திட்டம் : (அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினிவரை-77


யாழ்ப்பாணத்திற்கு பிரபாகரன் வருவதற்கிடையில் நடைபெற்ற ஒரு சம்பவம் இது: யாழ்ப்பாணம் பாஷையூரில் ஒரு குடும்ப உறவினர்கள் மத்தியில் தகராறு. அவர்களில் ஒருவர் சென்று புலிகளிடம் முறையீடு செய்தார். அப்போது புலிகள் அமைப்பின் பாசையூர் பொறுப்பாளராக இருந்தவர் மலரவன். அவர் நேரடியாகச் சென்று முறைப்பாட்டை விசாரித்தார். மலரவன் விசாரணை செய்த முறை சிலருக்குப் பிடிக்கவில்லை. ஒரு தலைப்பட்சமாக நடந்துகொள்கிறார் என்று நினைத்தனர். எட்வேட் என்பவர் மலரவனோடு வாக்குவாதப் பட்டார். மலரவனுக்கு கோபம் வந்துவிட்டது. எட்வேட்டுக்கு ஒரு அடி அடித்துவிட்டார். எட்வேட் கடற்தொழிலாளி. வாட்டசாட்டமானவர். அவரும் திரும்பி மலரவனுக்கு ஒரு அடி கொடுத்துவிட்டார். (தொடர் கட்டுரை)

ஊர் பிரச்சனை:  பொதுமகன் ஒருவரை ‘அயன்பொக்ஸ்’ஸை உடம்பில் சுட்டுகொலை செய்த புலிகள்!!
யாழ்ப்பாணத்திற்கு பிரபாகரன் வருவதற்கிடையில் நடைபெற்ற ஒரு சம்பவம் இது:
யாழ்ப்பாணம் பாஷையூரில் ஒரு குடும்ப உறவினர்கள் மத்தியில் தகராறு. அவர்களில் ஒருவர் சென்று புலிகளிடம் முறையீடு செய்தார்.
அப்போது புலிகள் அமைப்பின் பாசையூர் பொறுப்பாளராக இருந்தவர் மலரவன். அவர் நேரடியாகச் சென்று முறைப்பாட்டை விசாரித்தார்.
மலரவன் விசாரணை செய்த முறை சிலருக்குப் பிடிக்கவில்லை. ஒரு தலைப்பட்சமாக நடந்துகொள்கிறார் என்று நினைத்தனர்.
எட்வேட் என்பவர் மலரவனோடு வாக்குவாதப் பட்டார். மலரவனுக்கு கோபம் வந்துவிட்டது. எட்வேட்டுக்கு ஒரு அடி அடித்துவிட்டார்.
எட்வேட் கடற்தொழிலாளி. வாட்டசாட்டமானவர். அவரும் திரும்பி மலரவனுக்கு ஒரு அடி கொடுத்துவிட்டார். பின்னர் ஊர் மக்கள் சிலர் இருவரையும் விலக்கி வைத்தனர்.
மலரவன் முகாமுக்குச் சென்றார். தனது ஆட்களை வேனில் அனுப்பி, “எட்வேட்டை பிடித்துத்வாருங்கள்” என்று உத்தரவு போட்டிருந்தார்.
எட்வேட் ஒளிற்துவிட்டார். “உடனடியாக எட்வேட் சரணடையவேண்டும். இல்லாவிட்டால் கண்ட இடத்தில் சுட்டுக் கொல்லுவோம்” என்று புலிகள் அமைப்பினர் எச்சரிக்கை விடுத்தனர்.
பாசையூர் அந்தோனியார் கோவில் குருவானவரிடம் சென்று அடைக்கலம் தேடினார் எட்வேட். குருவானவர் புலிகளுடன் தொடர்பு கொண்டார்.
“எட்வேட்டை மக்கள் முன்பாக வைத்து விசாரியுங்கள்.” என்றார் குருவானவர். மலரவன் அதனை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.
“எட்வேட்டை எங்களிடம் ஒப்படையுங்கள். விசாரித்துவிட்டு உங்களிடமே திருப்பி ஒப்படைக்கிறோம்” என்றார் மலரவன்.
குருவானவர் பாசையூர் மக்களிளோடு பேசினார். “எட்வேட்டுக்கு நான் பொறுப்பு. புலிகளிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, விடுதலை செய்து தருகிறேன்” என்றார்.
அரியாலையில் உள்ள புலிகளின் முகாமில் எட்வேட்டை ஒப்படைத்தார் குருவானவர். குருவானவர் திரும்பிச்சென்றதும் எட்வேட்டை கட்டிவைத்து அடித்தார் மலரவன்.
‘அயன்பொக்ஸ்’ஸை உடம்பில் வைத்து தேய்த்தார். துடிதுடித்துப் போனார் எட்வேட். அடி உதை தொடர்ந்தது. இறுதியில் எட்வேட் இறந்துபோனார்.
எட்வேட்டின் சடலத்தை உறவினர்களிடம் ஒப்படைத்த மலரவன், ஒரு நிபந்தனையும் விதித்தார். “இரண்டு மணித்தியாலங்களுக்குள் புதைக்கவேண்டும்” என்பதுதான் நிபந்தனை.
எட்வேட் இறந்த செய்தியறிந்து குருவானவர் வாய்விட்டுக் கதறினார். பாசையூர் மக்கள் கொதித்தனர். குருவானவர் தலைமையில் பாசையூர் அந்தோனியார் கோவில் விறாந்தையில் உண்ணாவிரதப் போராட்டம் நடைபெற்றது.
வீதிக்கு குறுக்கே தடைகளைப்போட்டு மறியல் போராட்டமும் செய்தனர். எட்வேட்டுக்கு இரண்டு பிள்ளைகள். மனைவியும், பிள்ளைகளும் கதறியழுது கொண்டிருந்தனர்.
எட்வேட்டின் உடலில் நெருப்புச் சூட்டுக் காயங்களும், அடி காயங்களும் காணப்பட்டன.
மலரவன்மீது கிட்டு நடவடிக்கை எதுவும் எடுக்கவில்லை. மலரவன் கிட்டுவின் தீவிர விசுவாசி.
இச்சம்பவத்தின் பின்னர் நாவற்குழியில் நடைபெற்ற இராணுவத் தாக்குதல் ஒன்றில் கை ஒன்றை இழந்தார் மலரவன். தற்போது இயக்கத்தில் இருந்து வெளியேறி வெளிநாடொன்றில் இருக்கிறார்.
பிரபாகரனுடன் பொன்னம்மான்

தமிழ் நாட்டிலிருந்து பிரபாகரன் வந்தார்
ஈரோஸ் தவிர ஏனைய இயக்கங்கள் யாவும் தடை செய்யப்பட்ட நிலையில்தான் பிரபாகரன் யாழ்ப்பாணம் வந்து சேர்ந்தார்.

பிரபாகரனுடன் பொன்னம்மானும் வந்து சேர்ந்தார். தமிழ்நாட்டில் புலிகளின் பயிற்சி முகாம்களுக்கும் பொறுப்பாக இருந்தவர் பொன்னம்மான்.
அவரை குகன் என்றும் அழைப்பார்கள். புலிகள் இயக்கத்தில் ஒரு கட்டத்தில் பிரபலமாக இருந்த யோகரெத்தினம் யோகியின் சகோதரர்தான் பொன்னம்மான்.
யாழ்ப்பாண தளபதியாக பொன்னம்மானை நியமித்துவிட்டு, கிட்டுவை மன்னார் தளபதியாக்கும் திட்டம் பிரபாகரனிடம் இருந்ததாகவும் அப்போது புலிகள் இயக்க உறுப்பினர்கள் பேசிக் கொண்டனர்.
அதனை உறுதிசெய்வதுபோல யாழ்ப்பாணம் நாவற்குழி இராணுவ முகாம் தாக்குதலுக்கு திட்டமிட்டார் பிரபாகரன்.
யாழ் தளபதியாக கிட்டு இருந்தும் நாவற்குழி இராணுவ முகாம் தாக்குதலுக்கான பொறுப்பை பொன்னம்மானிடம் கொடுத்தார் பிரபாகரன்.
அதனால் கிட்டுவுக்கும், அவரது விசுவாசிகளுக்கும் மனக் கசப்புத்தான். அதனை வெளியில் காட்டாமல் நடந்துகொண்டனர்.
பிரபாகரன் வருவதற்கு முன்னர் யாழ்ப்பாணத்தில் கிட்டு தலைமையில்தான் தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டன. அதன்மூலம் கிட்டுவின் பெயரும் பட்டி தொட்டியெங்கும் பிரபலமாகியிருந்தது.
கிட்டு யாழ் தளபதியான பின்னர் அவரது தலைமை இல்லாமல் நடைபெறத் திட்டமிடப்பட்ட முதலாவது தாக்குதல் நாவற்குழி இராணுவமுகாம் தாக்குதல்தான்.
நீண்டகாலத்தின் பின்னர் யாழ்ப்பாணம் திரும்பியிருந்தமையால் நாவற்குழி இராணுவ முகாம் தாக்குதலை தனது நேரடி கண்காணிப்பில் நடத்த பிரபாவும் விரும்பினார்.
தான் யாழ் வந்ததும் மிகப் பாரிய தாக்குதல் நடத்தப்படுவதுதான் உறுப்பினர்களுக்கு உற்சாகமும், நம்பிக்கையும் கொடுக்கும் என்று பிரபா நினைத்திருந்தார்.
திட்டம் வகுக்கப்பட்டது
நாவற்குழி இராணுவ முகாமுக்குத் தேவையான குடி தண்ணீர் கைதடியில் உள்ள கிணறு ஒன்றிலிருந்து பவுசரில் எடுத்துச் செல்லப்படும்.
கிணறு புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பகுதியில்தான் இருந்தது. பவுசரும் வெளியாருக்குச் சொந்தமானது.
அந்த பவுசர் வண்டிக்குள் வெடி மருந்தை நிரப்பி அனுப்புவதுதான் திட்டம். பவுசர் சாரதியும் துணிந்து முன்வந்து புலிகளின் திட்டத்துக்கு ஒத்துழைக்க இணங்கினார்.
வெடிமருந்து நிரப்பப்பட்ட பவுசரை வழக்கம்போல முகாமுக்குள் கொண்டுசெல்ல வேண்டும். முகாமுக்குள் சென்றதும் பவுசரை விட்டுவிட்டு சாரதி இறங்கி ஓடிவிட வேண்டும்.
பவுசர் இரு பகுதிகளாக பிரிக்கப்பட்டது. கீழ்ப்பகுதியில் வெடிமருந்து நிரப்பப்படும். மேல் பகுதியில் தண்ணீர் நிரப்பப்பட்டிருக்கும்.
முகாம் வாசலில் உள்ளவர்கள் பவுசரின் மேலே ஏறி மூடியைத் திறந்து பார்த்து விட்டுத்தான் உள்ளே அனுமதிப்பார்கள்.
பொன்னம்மான் வெடிமருந்துகளை கையாள்வதில் தேர்ச்சியானவர். பவுசருக்கு வெடிமருந்தை நிரப்பும் வேலையை அவர்தான் செய்தார்.
சாவகச்சேரி பொறுப்பாளராக இருந்த கேடில்ஸ் பொன்னம்மானுக்கு உதவினார். நாவற்குழி இராணுவ முகாம் சாவகச்சேரி பகுதியில் இருந்தமையால் முகாமை வேவு பார்க்கும் வேலைகளை கேடில்ஸின் பொறுப்பில் இருந்தவர்களே கவனித்தனர்.
ரஞ்சன் என்னும் பொறியியலாளரும் புலிகளுக்கு உதவினார்.
புலிகள் முதன் முதலாக விமானமொன்றைத் தயாரிக்க முற்பட்டபோது, அந்த முயற்சியில் ஈடுபட்டவர்களில் ரஞ்சனும் ஒருவர்.
14.2.87 அன்றுதான் நாவற்குழி இராணுவ முகாமை தாக்குவது என்று திட்டமிடப்பட்டது.
பகலில் தாக்குதல் நடத்துவதைவிட இரவில் நடத்துவதே கெரில்லாக்களுக்கு வாய்ப்பு. பகலில் என்றால் விமானத்தாக்குதலுக்கு சுலபமாக இரையாகவேண்டி இருக்கும்.
ஆனாலும் ஒரு சிக்கல். மாலை 6.30 மணிக்குப் பின்னர் இராணுவ முகாமுக்குள் பவுசர் செல்ல அனுமதி கிடையாது. எனவே 6.30 மணிக்கு பவுசர் உள்ளே சென்றாக வேண்டும். அதன்பின்னர் ஒரு மணி நேரத்தில் இருட்டிவிடும் என்பதால் பின்னர் பிரச்சனை இருக்காது.

முகாமை குறிவைத்து தயாரான வெடிகுண்டு பவுசர்
13.2.87 இரவு பவுசருக்கு வெடிமருந்து நிரப்பும் வேலை நடைபெற்றது. பொன்னம்மான், ரஞ்சன், புலிகளது உளவுப்பிரிவு பொறுப்பாளர் வாசு ஆகியோர் இரவிரவாக வெடிமருந்தை நிரப்பினார்கள்.
14.2.87 அதிகாலை வெடிமருந்து நிரப்பப்பட்ட நிலையில் பவுசர் தயாரானது. அசதி காரணமாக பொன்னம்மான் பவுசருக்கு அருகில் தூங்கிவிட்டார்.
மற்றொரு பகுதியில் மூன்று பெரிய லொறிகள் தயார் செய்யப்பட்டன. முகாமுக்குள் சென்ற பவுசர் வெடித்ததும், மூன்று லொறிகளும் முகாமுக்குள் பிரவேசிக்க வேண்டும்.
முதல் லொறியில் ரொக்கட் லோஞ்சருடன் நிற்பவர், வாயில் காவல் அரணை உடைத்தெறிவார்.
சூசை, ஜொனி, கேடில்ஸ் மூவரும் உள்ளே செல்லும் மூன்று குழுக்களுக்கும் தலைமை கொடுக்க வேண்டும். திட்டம் அதுதான்.
யாழ் தளபதி என்றரீதியில் ஆட்களை தெரிவுசெய்து கொடுத்தார் கிட்டு.
சகல ஏற்பாடுகளும் ரெடியாகிக் கொண்டிருந்தன. வெடிமருந்து நிரப்பப்பட்ட பவுசர் பொன்னம்மானின் உத்தரவு கிடைத்ததும் புறப்படவேண்டும்.
நேரம் மாலை ஐந்துமணி. அப்போது பவுசரில் இருந்து தண்ணீர் ஒழுகியதை ஒருவர் கண்டுவிட்டார். அதனை பொன்னம்மானும் கவனித்துவிட்டார். பொறியியலாளர் ரஞ்சனை அழைத்து வந்து, ஒழுகுவதை நிறுத்துமாறு கூறினார் பொன்னம்மான்.
ஒழுகுவதை நிறுத்த வேண்டுமானால் ‘வெல்டிங்’ செய்ய வேண்டும். நேரமோ நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.
அவரச அவசரமாக ‘வெல்டிங்’ செய்து பவுசரில் ஏற்பட்ட துவாரத்தை அடைக்கத் தொடங்கினார் ரஞ்சன்.
பூமி அதிர்ந்தது.
நேரம் 5.15. ‘வெல்டிங்’ நடந்து கொண்டிருந்தது. நேரம் 5.30ஐ நெருங்கியது. இன்னும் கொஞ்ச நேரம்தான். ரஞ்சனின் அவசரம் அதகரித்தது.
நேரம் 5.30 மணி.
யாழ்ப்பாணமே குலுங்கியது.
பாரிய வெடிச்சத்தம்
அப்படி வெடிச்சத்தத்தையும், பூமியதிர்ச்சி போன்ற தாக்கத்தையும் யாழ் மக்கள் அதற்கு முன்னர் சந்தித்ததில்லை.
தாக்குதலுக்கு புறப்பட இருந்த உறுப்பினர்களுக்கு ஒரே குழப்பம்ஃ
தமக்கு அறிவிக்காமலேயே முகாமுக்குள் பவுசரை அனுப்பி வெடிக்கவைத்து விட்டார்களோ? என்று நினைத்தனர்.
கிட்டு தனது ‘வோக்கி டோக்கியில்’ வாசுவை அழைத்தார்-பதில் இல்லை.
கேடில்ஸை கூப்பிட்டார். பதில் வரவேயில்லை. பின்னர் ஜொனியைத் தெடர்பு கொண்டார். பதில் கிடைத்தது. சத்தம் கேட்ட இடத்திற்கு ஜோனியை செல்லுமாறு கூறினார் கிட்டு.
ஜொனி அங்கு விரைந்தார்.
அவர் கண்ட காட்சி பயங்கரமானது.
பவுசர் நின்ற இடத்தில் பெரிய குழி ஒன்று இருந்தது. பவுசரைக் காணவில்லை.
அந்த குழிக்கு அருகில் ஒரு கார் நொறுங்கிக் கிடந்தது. அது கேடில்ஸ் பயன்படுத்திய கார்.
அதற்கு 50 யார் தூரத்தில் லொறி ஒன்று நின்றது. அதற்குள் எட்டிப் பார்த்தார் ஜொனி. உள்ளே புலிகள் இயக்க உறுப்பினர்கள் ஐந்துபேர் இறந்து கிடந்தனர்.
பின்னர் கிட்டுவும் அங்கு சென்றார். பொன்னம்மான், வாசு, கேடில்ஸ் ஆகியோர் எங்கே? அவர்களது உடல்களைக் காண முடியவில்லை.
வாசுவின் பிஸ்டலும், அடையாள அட்டையும் கிடைத்தன. கேடில்ஸ் அணிந்திருந்த காற்சட்டையின் ஒரு பகுதி கிடைத்தது.
பொன்னம்மானின் உடலோ, அல்லது அவர் தொடர்பான எந்தத் தடயமோ கிடைக்கவில்லை.
பொதுமக்கள் பலி
பவுசர் வெடித்த இடத்தை சுற்றியிருந்த வீடுகளும் தரைமட்டமாகியிருந்தன.
குறைந்தது 50 பொதுமக்களாவது பலியானார்கள்.
எங்கும் ஒரே மரண ஓலம். சம்பவம் நடைபெற்ற இடத்தின் பக்கம் யாரையும் செல்ல அனுமதிக்கவில்லை.
புலிகள் இயக்கத்தின் உறுப்பினர்கள் 10 பேர் பலியானார்கள்.
லெப்டினன்ட் கேணல் பொன்னம்மான் (அற்புதன்-குகன்), மேஜர் கேடில்ஸ் (திலீபன்), கப்டன் வாசு (சுதாகர்), லெப்டினன்ட் சித்தார்த் (வசீகரன்), இரண்டாவது லெப்டினன்ட் பரன் (அர்ச்சுனன்), யோஸே; (பாலன்), கவர் (நகுலேஸ்வரன்), அக்பர் (லோகநாதன்), குமணன் (மோகனலிங்கம்), தேவன் (வசந்தகுமார்) ஆகியோரே பலியான புலிகள் இயக்க உறுப்பினர்கள் ஆவர்.
பொதுமக்கள் பலியானது தொடர்பான விபரங்கள் பெரியளவில் வெளியே தெரியாமல் தடுத்துவிட்டனர் புலிகள்.
கைதடியில் பவுசர் வெடித்த செய்தியை அறிந்து நாவற்குழி இராணுவ முகாமுக்குள் நிம்மதிப் பெருமூச்சுக்கள்.
கைதடியில் வெடித்திருக்காவிட்டால் தமது கதி என்னாகியிருக்கும் என்பதை அவர்கள் நினைத்துப்பார்த்திருப்பார்கள் தானே!
முதன் முதலில் புலிகள் இயக்கத்தின் தயாரிப்பில் ஏற்பட்ட பெரும் வெடி விபத்து அதுதான். துவாரத்தை அடைக்க வெல்டிங் செய்தபோது ஏற்பட்ட தவறுதல்தான் விபத்துக்குக் காரணம் என்று நம்பப்பட்டது.
எனினும் சம்பவத்தை நேரில் கண்ட எவருமே உயிருடன் இல்லை. அதனால் விபத்து ஏற்பட்டவிதத்தை உறுதியாகக் கூறக்கூடிய சாட்சியம் கிடைக்கவில்லை.
பொன்னம்மானின் இழப்பு புலிகள் இயக்கத்திற்கு மட்டுமல்லாமல், தனிப்பட்ட ரீதியில் பிரபாகரனுக்கும் பெரும் கவலை கொடுத்த இழப்பாகும்.
பொன்னம்மான் யாழ்-இந்துக் கல்லூரியின் கெட்டிக்கார மாணவன். 1975ம் ஆண்டளவில் புலிகள் இயக்கத்தில் சேர்ந்தார்.
உமையாள்புரம் தாக்குதலுக்கு தலைமை தாங்கியவர். திருநெல்வேலியில் 13 இராணுவத்தினர் பலியான தாக்குதலிலும் பொன்னம்மான் பங்கு கொண்டவர்.
இந்தியா ஆயுதப் பயிற்சி வழங்கிய போது, புலிகளின் அணிக்கு தலைமை தாங்கிச் சென்றவர் பொன்னம்மான்.
அவரது தலைமையில் பயிற்சி பெற்றவர்களில் கிட்டு, விக்ரர், புலேந்திரன், சூசை, பொட்டம்மான், கணேஸ், அருணா, ராதா, பரமதேவா, பதுமன், கேடில்ஸ் உட்பட முக்கியமானவர்கள் அடங்குவர்.
(தொடர்ந்து வரும்)
எழுதுவது அற்புதன்

கடந்த தொடரில் 76இல் ஒரு தவறு
புலிகளுக்கும், இராணுவத்தினருக்கும் இடையில் நடைபெற்ற கைதிகள் பரிமாற்றத்தின்போது அருணா, காமினி ஆகியோர் விடுவிக்கப்பட்டனர் அல்லவா?
அருணா, காமினி இருவரும் கடலில் வைத்து கைதுசெய்யப்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டிருந்தேன். அதில் ஒரு தவறு. அருணா மட்டுமே கடலில் வைத்து கைதுசெய்யப்பட்டனர்.
காமினி குருநகரில் வைத்து இராணுவத்தினரால் கைதுசெய்யப்பட்டார். காமினியும், வாசன் என்பரும் இராணுவத்தினரால் பிடிக்கப்பட்டபோது வாசன் சயனைட் சாப்பிட்டார். காமினி மட்டுமே உயிருடன் பிடிபட்டார்.
இதேவேளை அருணா புலிகளது தளபதிகள் ஒருவர் அவர் விடுவிக்கப்பட்ட பின்னர்தான் இராணுவத்தினருக்கே தெரியும். முதலில் அவரை ஒரு சாதாரண உறுப்பினர் என்றே நினைத்திருந்தனர்.
அருணா இராணுவத்தினரிடம் இருந்தது புலிகளுக்கும் உறுதியாகத் தெரியாது. ஒரு சந்தேகத்தில் பெயரைக் கொடுத்துப் பார்த்தார் கிட்டு. அதனால் அருணா விடுதலையானார்.
காமினி பின்னர் மட்டக்களப்பில் ஒரு மோதலில் பலியானார்.
அருணா இந்திய இராணுவத்தினரின் தாக்குதலில் யாழ்ப்பாணத்தில் பலியானார்.

அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினி வரை - பகுதி- 76

யாழ்பாணத்தில் வைத்து சந்திரிகாவின் கணவர் விஜயகுமாரணதுங்காவுக்கு துப்பாக்கி சுட பயிற்சியளித்த கிட்டு!! (அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினிவரை-76)


புலிகள் அறிவிப்பு (ஜனவரி 1ல் புலிகள் யாழ் சிவில் நிர்வாகத்தை பொறுபேற்றனர்). 1987 ஜனவரி மாதத்தில் புலிகள் ஒரு அறிவித்தலை வெளியிட்டனர். யாழ்குடாநாட்டில் சகல சிவில் நிர்வாக நடவடிக்கைகளும் ஜனவரி முதலாம் திகதியில் இருந்து தமது கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளதாக புலிகளின் அறிவித்தல் கூறியது. அதற்கு முன்னரே சிவில் நிர்வாக நடிவடிக்கைகள் இயக்கங்களின் கட்டுப்பாட்டில்தான் நடந்து வந்தன. ஏனைய இயக்கங்களை (ஈரோஸ் தவிர) தடை செய்த பின்னர் சிவில் நிர்வாக நடவடிக்கைகளில் புலிகளது கட்டுப்பாடு மேலோங்கியது. எனினும், முதன் முதலாக வெளிப்படையாக அறிவிப்புச் செய்து, யாழ்குடாநாட்டு சிவில் நிர்வாகத்தை தாம் கையேற்பதாகப் புலிகள் சொன்னது ஜனவரி 1ம் திகதிதான். புலிகள் வெளிப்படையாக அவ்வாறு அறிவித்தமை அரசுக்குப் பெரும் சவாலாக இருந்தது. அதனையடுத்து யாழ் குடாநாட்டுக்கு எரிபொருள் தடைவிதிக்கப்படுவதாக அரசாங்கம் அறிவித்தது.
யாழ்ப்பாணம் கோட்டை இராணுவ முகாம் அருகே கிட்டுவும், கொத்தலாவலயும் சந்திப்பதற்கு முன்பாக நடைபெற்ற சில சம்பவங்களை முதலில் குறிப்பிட்டு விடுகிறேன்.


சென்றவாரம் அவை விடுபட்டுப் போய்விட்டன.
மன்னார் மோதலில் கொல்லப்பட்ட 13 இராணுவத்தினரின் உடல்களை நல்லூர் கந்தசாமி கோவில் அருகே புலிகள் கண்காட்சிக்கு வைத்திருந்தார்கள் என்று குறிப்பிட்டிருந்தேன் அல்லவா?
கோவில் அருகே அவ்வாறு உடல்களை வைத்திருப்பதை சைவப் பெரியார்கள் விரும்பவில்லை. அப்போது யாழ் பல்கலைக்கழக துணைவேந்தராக இருந்தவர் பேராசிரியர் வித்தியானந்தன்.
அவரும் மேலும் பலரும் புலிகளிடம் சென்று பேசினார்கள். “கோவில் அருகே இவ்வாறான அஞ்சலி நிகழ்ச்சிகள், உடல்களை வைத்து கண்காட்சி என்பவை நடத்துவது சரியல்ல, மேலும் உடல்களை வைத்து என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்? ஒரு பெட்டியில் போட்டு இராணுவத்தினரிடம் ஒப்படைத்து விடலாமே.” என்று யோசனையும் தெரிவித்தனர்.
சடலங்கள் ஒப்படைப்பு.


அதன் பின்னர்தான் யாழ்கோட்டை இராணுவமுகாம் அதிகாரிகளுடன் புலிகள் தொடர்பு கொண்டனர். “உங்கள் வீரர்களது உடல்களை ஒப்படைக்க விரும்புகிறோம்” என்றனர் புலிகள்.
கோட்டை முகாம் பொறுப்பதிகாரி கப்டன் கொத்தலாவல தனது உயரதிகாரிகளுடன் தொடர்பு கொண்டு புலிகளது கருத்தைத் தெரிவித்தார்.
அவர்களும் கொத்தலாவலயைப் புலிகளோடு பேசி உடல்களைப் பொறுப்பெடுக்கச் சொன்னதோடு, பிரிகேடியர் ஆனந்த வீரசேகராவையும் கொழும்பில் இருந்து அனுப்பிவைத்தனர்.
முதலில் கோட்டை முகாமுக்கு அருகில் வைத்து புலிகளால் படையினரது உடல்கள் ஒப்படைக்கப்பட்டன. உடல்களை புலிகள் சார்பாக ஒப்படைத்தவர் ரஹீம் என்னும் கனகரத்தினம்.
இராணுவத்தினரின் உடல்கள் கைப்பற்றப்பட்டதும், பின்னர் அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டதும் அதுவே முதற் தடவையாகும். அதன் மூலமாக புலிகளின் பிரசாரத்திற்கும் நல்லதொரு வாய்ப்புக் கிட்டியது.
தாம் ஒன்றும் ஈவிரக்கமற்ற அமைப்பல்ல. சர்வதேச போர்விதிகளைக் கடைப்பிடிக்கும் அரசியல் இராணுவ இயக்கம் என்று புலிகள் சொல்லிக்கொள்ளக் கூடியதாகவிருந்தது.
கிட்டுவின் ஜோக்
உடல்கள் ஒப்படைக்கப்பட்டபின்னர் தான் புலிகளிடம் இருந்த இரண்டு இராணுவத்தினரையும் விடுவிக்கும் பேச்சுவார்த்தையில் கப்டன் கொத்தலாவல ஈடுபட்டார்.
அதன் ஒரு கட்டமாகத்தான் கிட்டுவும், கொத்தலாவலயும் சந்திக்க முன்வந்தனர்.
கோட்டை இராணுவ முகாமுக்கு அருகே சந்திப்பு நடைபெற்றது.
கப்டன் கொத்தலாவலயும் கிட்டுவும் கை குலுக்கிக் கொண்டனர்.
கப்டன் கொத்தலாவல மாமிசமலை போன்ற தோற்றமுடையவர். உயரமான மனிதர். கிட்டுவோ ஒல்லியான தேகம், குள்ளமான உருவம். கொத்தலாவலயின் மார்பளவு உயரம்தான் இருந்தார் கிட்டு.

கொத்தலாவலயுடன் பேசும்போது கிட்டு ஒரு ஜோக் அடித்தார். “உங்களைச் சுடுவது என்றால் இலக்குப் பார்க்கும் சிரமமே இல்லை” என்றார் கிட்டு. அதனைக்கேட்டு பெரிதாகச் சிரித்தார் கொத்தலாவல.

அந்தச் சந்திப்பு சுமுகமாக நடந்து முடிந்தது. யாழ்ப்பாண பத்திரிகைகளில் கிட்டு கொத்தலாவல சந்திப்பு முன்பக்கச் செய்தியாகியது. கிட்டு, கொத்தலாவல, ஆனந்த வீரசேகர, ரஹீம் ஆகியோர் ஒன்றாக நின்று எடுத்துக்கொண்ட புகைப்படங்களும் வெளியாகியிருந்தன.
ஏனைய இயக்கங்களை தடைசெய்து விட்டு இராணுவத்தினருடன் புலிகள் கைகோர்த்துக்கொண்டார்கள். ‘சக போராளிகளுக்கு வேட்டு. இராணுவத்தினருக்கு வரவேற்பு.’ என்று இந்தியாவில் இருந்த தமிழ் இயக்கங்கள் அதனை விமர்சித்திருந்தன.
“எங்களை இந்திய இராணுவத்தினரின் கைக்கூலி என்றனர். இப்போது புலிகள் இலங்கை இராணுவத்தினருடன் கைகுலுக்குகின்றனர்” என்று விமர்சனம் செய்தது ரெலோ.
அதேவேளை கிட்டு பேச்சுக்களைத் தொடர்ந்தார். கோட்டை இராணுவ முகாமிலிருந்து பிரிகேடியர் ஆனந்த வீரசேகரா புலிகளது அலுவலகம் சென்று பேச முன்வந்தார்.
கோட்டை முகாமுக்கு அருகில் இருந்து புலிகள் அவரையும் அவருடன் வந்த சில வீரர்களையும் வரவேற்று அழைத்துச் சென்றனர். யாழ்ப்பாணம் சுண்டிக்குளியில் இருந்த புலிகளது முகாமில் வைத்து ஆனந்த வீரசேகராவுடன் பேசினார் கிட்டு.
தம்மிடமுள்ள இராணுவத்தினர் இருவரையும் விடுதலை செய்வதற்கு தாம் விதிக்கும் நிபந்தனைகளைக் கூறினார் கிட்டு. மேலிடத்தில் பேசிவிட்டு முடிவு தெரிவிப்பதாகக் கூறினார் ஆனந்த வீரசேகரா.
பேச்சு முடிந்ததும் ஆனந்த வீரசேகரா யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள தனது நண்பர்கள் சிலரைப் பார்க்க விரும்பினார். அவர் பார்க்க விரும்பியவர்களில் முக்கியமான ஒருவர் ஈ. கனகலிங்கம். அவர் ஒரு தலைசிறந்த உதைபந்தாட்ட வீரர். கோல் காப்பாளர்.
பரமேஸ்வராக் கல்லூடயிணீல் அதிபராகவும் கடமையாற்றியவர். யாழ் மத்திய கல்லூரி, யாழ் இந்துக் கல்லூரி ஆகியவற்றில் கடமையாற்றிய ஈ. சபாலிங்கத்தின் சகோதரர்தான் கனகலிங்கம்.
யாழ்ப்பாணம் இந்து மகளிர் கல்லூரிக்கு அருகில் இருந்த கனகலிங்கம் வீட்டுக்கு ஆனந்த வீரசேகராவை அழைத்துச் சென்றனர் புலிகள்.
ஆனந்த வீரசேகராவும் ஒரு உதைப்பந்தாட்ட வீரர். தனது விருப்பத்தை புலிகள் நிறைவேற்றியதற்காக தனிப்பட்டரீதியிலும் தனது நன்றியைத் தெரிவித்தார் ஆனந்த வீரசேகரா.

(1986 ஆம் ஆண்டு விஜயகுமாரணதுங்கா யாழ்ப்பாணம் விஜயம் போது முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிக்காவின் கணவர் விஜயகுமாரணதுங்காவுக்கு துப்பாக்கி சுடப் பழக்கிய கிட்டு, பின்பு சந்திரிக்கா அரசாங்கம் வந்து யாழ்பாணத்தை பிடித்தபோது.. துண்டக்காணோம் துணியயை காணோம் என புலிகள் ஓடிய வரலாறும் உண்டு.)
அருணாவுக்கு சூடு
இரண்டு இராணுவத்தினரையும் விடுதலை செய்வதற்குப் பதிலாக, தமது உறுப்பினர்களான அருணாவையும், காமினியையும் விடுதலை செய்ய வேண்டும் என்பதுதான் கிட்டுவின் பிரதான நிபந்தனையாகும்.
அருணாவும், காமினியும் கோட்டை இராணுவ முகாமில் தடுத்துவைத்திருக்கும் போது நடைபெற்ற சம்பவம் ஒன்றையும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.
அருணா ஒருநாள் கோட்டை முகாம் கிணற்றில் குளித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது கோட்டை முகாமுக்குள் ஷெல் ஒன்று விழுந்து வெடித்தது. அது ஈ.பி.ஆர்.எல்.எஃப். அமைப்பால் ஏவப்பட்ட ஷெல்.
ஷெல் விழுந்து வெடித்ததும் முகாமுக்குள் பதட்டம். ஆத்திரமடைந்த ஒரு இராணுவவீரரின் பார்வை குளித்துக் கொண்டிருந்த அருணாமீது சென்றது.
அருணாவை நோக்கிச் சுட்டார் அந்த இராணுவ வீரர். அதனால் அருணாவுக்கு காலில் காயம் ஏற்பட்டது.
விஷயமறிந்ததும் கொத்தலாவல விசாரித்தார். “அருணா தப்பியோட முற்பட்டார். அதனால் காலில் சுடவேண்டியதாகிவிட்டது.” என்று சொன்னார் அந்த இராணுவ வீரர்.
கொத்தலாவலக்கு உண்மை தெரிந்துவிட்டது. அந்த இராணுவ வீரரைக் கைதுசெய்யுமாறு உத்தரவிட்டதோடு, அருணாவை கொழும்பில் இருந்த இராணுவ வைத்தியசாலைக்கு அனுப்பி சிகிச்சை கொடுக்க ஏற்பாடும் செய்தார்.
அப்போதும் அருணா புலிகளில் முக்கியமான ஒருவர் என்பது கொத்தலாவலக்குத் தெரியாது.
முக்கியமான உறுப்பினர்கள் உயிருடன் பிடிபடமாட்டார்கள், சயனைட் அடித்துவிடுவார்கள் என்றுதான் நம்பப்பட்டது.
புலிகளால் கொடுக்கப்பட்ட விடுவிக்கப்படவேண்டியோர் பட்டியலை வைத்துத்தான் அருணா முக்கியமான புள்ளிதான் என்று தெரியவந்தது.
விஜய் விஜயம்
அருணாவையும், காமினியையும் விடுதலை செய்ய இராணுவத்தரப்புக்கு அனுமதி கொடுத்துவிட்டது அரசாங்கம். அக்கட்டத்தில்தான் சிறீலங்கா மக்கள் கட்சித் தலைவர் விஜயகுமாரணதுங்கா யாழ்ப்பாணம் சென்று புலிகளை நேரில் சந்திக்கவும், சமாதான விஜயம் மேற்கொள்ளவும் முன்வந்தார்.
அதற்கு முன்னரும் விஜயகுமாரணதுங்கா 1982இல் ஒரு முறை யாழ்ப்பாணத்திற்கு விஜயம் செய்திருந்தார். அப்போது அவர் சிறீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியில் இருந்தார்.
ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிட்ட கொப்பேகடுவவுக்கு ஆதரவு திரட்டுவதற்காக அப்போது யாழ்ப்பாணம் வந்திருந்தார் விஜய்.
அத் தேர்தலில் கொப்பேகடுவவுக்கு யாழ் குடாநாட்டில் விவசாயிகள் செறிவாக உள்ள பகுதிகளில் கணிசமான வாக்குகள் கிடைத்தன. அதன்பின்னர் 1986 நவம்பரில்தான் விஜயகுமாரணதுங்கா யாழ்ப்பாணம் விஜயம் செய்தார்.
அவரது சமாதான விஜயம் பரபரப்பாகப் பேசப்பட்டது. கொழும்பு பத்திரிகைகளும் மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுத்திருந்தன.
சிறீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியில் இருந்து வெளியேறி, சிறீலங்கா மக்கள் கட்சியை ஆரம்பித்திருந்த விஜயகுமாரணதுங்காவுக்கு அரசியல்
ரீதியாக பயன்கொடுக்கக்கூடிய விஜயமாக அது அமைந்தது.
(யாழ்ப்பாணத்தில் விஜயகுமாரணதுங்கா வந்தபோது எடுக்கப்ட்ட வீடியோ)
ஹெலிகொப்டர் ஒன்றில் யாழ் கோட்டை முகாமில் வந்திறங்கினார்கள் விஜயகுமாரணதுங்கா குழுவினர்.
அவர்களை கோட்டை இராணுவ முகாமின் அருகில்வைத்து சிறப்பான வரவேற்புக் கொடுத்து அழைத்துச் சென்றனர் புலிகள்.
யாழ்ப்பாணத்தில் விஜயகுமாரணதுங்காவின் வருகைக்கு மக்கள் மத்தியில் அமோக வரவேற்பு இருந்தது.
இனப்பிரச்சனைக்கு சமாதானத் தீர்வொன்றைக் காண்பதற்காக விஜயம் செய்த தென்னிலங்கை சிங்களத் தலைவர் விஜயகுமாரணதுங்கா தான்.
சிறந்த நடிகரான் விஜய் தென்னிலங்கையில் பிரபலமானளவுக்கு வடக்குகிழக்கில் பிரபலமானவராக இருக்கவில்லை.
சமாதான விஜயம் மேற்கொண்டமையினால் வடக்கில் பிரபலமானதோடு, தமிழ் மக்களது நேசத்துக்குரியவராகவும் மாறினார் விஜய்.
நல்லூர் கந்தசாமி கோவில் வீதியில் விஜயகுமாரணதுங்கா கலந்து கொள்ளும் கூட்டம் ஒன்றுக்கு ஏற்பாடு செய்து கொடுத்தனர் புலிகள்.
பெரும்திரளான மக்கள் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டனர். அங்கு விஜய் உரையாற்றனார்.
கூட்டம் நடைபெறும் இடத்துக்கு அருகில் பெரிய பீரங்கி போன்ற ஒன்றை நிறுத்திவைத்திருந்தனர் புலிகள். உண்மையில் அதனால் சுட முடியாது. பார்வைக்கு பிரமாண்டமாகத் தெரியும் அவ்வளவுதான்.
விடுவிப்பு
யாழ்ப்பாணத்தில் தனக்கும், தனது குழுவினருக்கும் கிடைத்த வரவேற்பைக் கண்டு நெகிழ்ந்து போனார் விஜய்.
விஜய் குமாரணதுங்கா குழுவினர் கோட்டைக்குத் திரும்பும்போது, அவர்களோடு தம் பிடியில் இருந்த இரண்டு இராணுவத்தினரையும் விடுதலை செய்து அனுப்பி வைத்தனர் புலிகள்.
அதனையடுத்து இராணுவத்தினரிடமிருந்த அருணாவும், காமினியும் விடுதலையாகி யாழ் வந்தனர். பட்டாசுகள் கொளுத்தி மகிழ்ச்சி தெரிவித்தனர் புலிகள்.
யாழ் சென்று புலிகளிடமிருந்து இரண்டு இராணுவத்தினரையும் அழைத்து வந்தது மூலம் தென்னிலங்கையிலும் சமாதானத் தூதுவராக மதிக்கப்பட்டார் விஜயகுமாரணதுங்கா.
விஜயகுமாரணதுங்காவுடன் யாழ் விஜயம் செய்தவர்களில் வணபிதா யோகான் தேவானந்தா, ஓ.சி.அபயகுணசேகர, வின்சன்ட் பெரேரா ஆகியோர் முக்கயமானவர்கள்.
கைதிகள் விடுவிப்பை அடுத்து புலிகளோடு பேச்சு நடத்த இலங்கை அரசு முயற்சிகளை மேற்கொண்டது. எனினும் அந்த முயற்சிகளில் பெரியளவில் முன்னேற்றம் ஏற்படவில்லை.
சதி?
இதற்கிடையே யாழ்ப்பாணத்தில் கிட்டு ஒரு பத்திரிகையாளர் மாநாட்டை நடத்தினார். அந்த பத்திரிகையாளர் மாநாட்டில் வைத்து ஒரு தமிழ் இளைஞர் அறிமுகம் செய்துவைக்கப்பட்டார்.
“இவர்தான் கிட்டுவைக்கொலை செய்ய இராணுவத்தினரால் அனுப்பப்பட்டவர், இவரிடமிருந்து கைக்குண்டு ஒன்றும் கைப்பற்றப்பட்டது” என்று விளக்கம் கொடுத்தனர் புலிகள்.
“புலிகள் சொல்வது உண்மைதான். கிட்டுவைக் கொலை செய்யவே நான் வந்தேன்.” என்று அந்த இளைஞரும் பத்திரிகையாளர்களிடம் தெரிவித்தார்.
அச்செய்தி மறுநாளே பத்திரிகைகளில் பெரிதாக வெளிவந்தது.
‘கிட்டுவைக் கொல்லச் சதி’ என்று செய்திகள் வெளியானதை மக்கள் பார்த்தனர். அதனால் இராணுவத்தினருக்கும் புலிகளுக்கும் இடையில் நடைபெற்ற பேச்சுக்கள் பற்றிய எதிர்பார்ப்புக்கள் அடங்கிப் போயின.
அதேசமயம் கப்டன் கொத்தலாவலக்கு பிற்காலத்தில் சில கசப்பான அனுபவங்களும் ஏற்பட்டன. அவருக்கும் புலிகளுக்கும் தொடர்பு இருப்பதாகவும் சந்தேகிக்ப்பட்டது.
அப்படியிருந்தும் 1990இல் கிட்டு வெளிநாடு செல்ல கடவுச்சீட்டு கேட்டு விண்ணப்பித்தபோது அதற்கு ‘ஸ்பொன்சர்’ பண்ணியவர் கொத்தலாவலதான்.
இலங்கை இராணுவத்தில் புலிகளுடன் நெருங்கிப்பழகிய ஒரே ஒரு இராணுவ அதிகாரி கொத்தலாவலதான். அதேநேரம் புலிகள் மதிப்பு வைத்திருந்த ஒரே ஒரு இராணுவ அதிகாரியும் அவர்தான்.

புலிகள் அறிவிப்பு 
(ஜனவரி 1ல் புலிகள் யாழ் சிவில் நிர்வாகத்தை பொறுபேற்றனர்)
1987 ஜனவரி மாதத்தில் புலிகள் ஒரு அறிவித்தலை வெளியிட்டனர்.
யாழ்குடாநாட்டில் சகல சிவில் நிர்வாக நடவடிக்கைகளும் ஜனவரி முதலாம் திகதியில் இருந்து தமது கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளதாக புலிகளின் அறிவித்தல் கூறியது.
அதற்கு முன்னரே சிவில் நிர்வாக நடிவடிக்கைகள் இயக்கங்களின் கட்டுப்பாட்டில்தான் நடந்து வந்தன. ஏனைய இயக்கங்களை (ஈரோஸ் தவிர) தடை செய்த பின்னர் சிவில் நிர்வாக நடவடிக்கைகளில் புலிகளது கட்டுப்பாடு மேலோங்கியது.
எனினும், முதன் முதலாக வெளிப்படையாக அறிவிப்புச் செய்து, யாழ்குடாநாட்டு சிவில் நிர்வாகத்தை தாம் கையேற்பதாகப் புலிகள் சொன்னது ஜனவரி 1ம் திகதிதான்.
புலிகள் வெளிப்படையாக அவ்வாறு அறிவித்தமை அரசுக்குப் பெரும் சவாலாக இருந்தது. அதனையடுத்து யாழ் குடாநாட்டுக்கு எரிபொருள் தடைவிதிக்கப்படுவதாக அரசாங்கம் அறிவித்தது.
பிரபாவின் நகர்வு

யாழ்குடாநாட்டில் புலிகளின் ஆட்சி என்று தென்னிலங்கை பத்திரிகைகள் எழுதியதோடு, அரசாங்கத்தைக் கண்டிக்கவும் செய்தன. அப்போது எதிர்க்கட்சியாக இருந்த சிறீலங்கா சுதந்திரக்கட்சியும் அரசாங்கத்தைக் கடுமையாக விமர்சனம் செய்தது.
யாழ்ப்பாணத்தை புலிகளிடம் தாரை வார்த்துவிட்டது அரசாங்கம் என்று எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் குற்றம் சாட்டினார்கள். இதேவேளை யாழ்ப்பாணம் புலிகளின் தளப் பிரதேசம் என்றநிலை உறுதியாக உருவானதால், கிட்டுவின் புகழும் வளரத்தொடங்கியது.
கிட்டுவின் வளர்ச்சியானது அவர்தான் பிரபாகரனுக்கு அடுத்த நிலையில் உள்ள தலைவர் என்று அனைவரையும் நினைக்க வைத்தன.
உள்நாட்டுப் பத்திரிகைகளில் மட்டுமல்ல, வெளிநாட்டுப் பத்திரிகைகளிலும் கிட்டுவின் பெயர் அடிபடத் தொடங்கியது. அதனையிட்டு பொறாமைப்பட்டவர்களில் முதன்மையானவர் மாத்தையா.
புலிகள் இயக்கத்தின் பிரதித் தலைவர் என்ற தனது நிலை கிட்டுவால் பறிபோய்க்கொண்டிருப்பதாக நினைத்தார் மாத்தையா. ஏற்கனவே பல்வேறு விடயங்களில் மாத்தையாவும், கிட்டுவும் முரண்பாடு கொண்டிருந்தனர்.
இந்நிலையில் கிட்டுவின் அதீத வளர்ச்சி மாத்தையாவை மேலும் மேலும் எரிச்சல் ஊட்டியது. அதற்கிடையே மன்னார் மாவட்டத்தில் விக்ரரின் மறைவை அடுத்து, ராதா தளபதியாக நியமிக்கப்பட்டார்.
வன்னித் தளபதியாக மாத்தையா இருந்தாலும், மன்னார் மாவட்ட புலிகளோடு கிட்டுவுக்குத்தான் தொடர்பு கூடுதலாக இருந்தது.
தளத்திலுளள் நிலவரங்களை தமிழ்நாட்டில் இருந்து அறிந்து கொண்டிருந்த பிரபாகரன் 1987 ஜனவரி மாதத்தில் யாழ்ப்பாணம் வந்து சேர்ந்தார்.
பிரபாகரனுடன் வந்தவர்களில் முக்கியமானவர் பொன்னம்மான். பிரபாகரனின் வருகையோடு யாழ்ப்பாணத்தில் மாற்றங்கள் ஏற்படத் தொடங்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.

அல்பிரட் துரையப்பா முதல் காமினி வரை - பகுதி- 78

கிட்டு காதலியை பார்க்கச் சென்றபோது மாத்தையா அணியனர் வீசிய ‘கிரனேட் குண்டு!! : கிட்டுவின் கால் ஒன்று துண்டிக்கப்பட்டது!! (அல்பிரட் துரையப்பா...