Monday, 26 October 2020

இலங்கை பாராளுமன்றத்தில் ஜனாதிபதி சர்வாதிகாரத்தை வலுப்படுத்தும் அரசியலமைப்பு திருத்தங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன

 நிறைவேற்று அதிகாரம்கொண்ட ஜனாதிபதிக்கு பரந்த சர்வாதிகார அதிகாரங்களை வழங்கும் அரசியலமைப்பின் 20 வது திருத்தம், இலங்கையின் ஆளும் கட்சியால் வியாழக்கிழமை பாராளுமன்றத்தின் மூலம் நிறைவேற்றப்பட்டது. நாட்டை ஆளுவதற்கு வரம்பற்ற அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கு தன்னை அனுமதிக்க வேண்டும் என்று ஜனாதிபதி கோடாபய இராஜபக்ஷ வலியுறுத்தியுள்ளார்.




மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மையால் நிறைவேற்றப்பட்ட புதிய திருத்தத்தை நிறைவேற்றுவதன் மூலம், ஜனாதிபதி இராஜபக்ஷவின் ஸ்ரீலங்கா பொதுஜன முன்னணியின் (ஸ்ரீ.ல.பொ.ஜ.மு.) ஆளும் கூட்டணி, 225 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட பாராளுமன்றத்தில் 156 வாக்குகளைப் பெறுவதில் வெற்றிகண்டது. பிரதான எதிர்க்கட்சியான ஐக்கிய மக்கள் சக்தி (ஐ.ம.ச.) உடன் இணைந்த முஸ்லிம் கட்சிகளைச் சேர்ந்த பல பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அரசாங்கத்தை ஆதரித்தனர். நாட்டிற்கு "வலுவான ஜனாதிபதி" ஒருவர் தேவை எனக் கூறி ஐ.ம.ச. உறுப்பினர் ஒருவரும் இந்த மசோதாவுக்கு ஆதரவாக வாக்களித்தார்.

தனது அதிகாரங்களை பலப்படுத்திக்கொள்வதில் மிகவும் ஆர்வமாக உள்ள ஜனாதிபதி இராஜபக்ஷ, வாக்களிப்பு நட்பதற்கு முன்னர் பாராளுமன்றத்திற்கு வந்து, தனது கட்சி உறுப்பினர்கள் திருத்தத்திற்கு ஒப்புதல் அளிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தினார்.

ஜனாதிபதியின் சில அதிகாரங்களை கட்டுப்படுத்தி, 2015 இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட 19 வது திருத்தத்தை புதிய திருத்தம் ரத்து செய்கிறது. 19 வது திருத்தத்தில், ஜனாதிபதியனவர், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாராளுமன்றத்தை நான்கரை ஆண்டுகளுக்குள் கலைப்பதைத் தடுப்பது, உயர் அரச அதிகாரிகள் மற்றும் நீதிபதிகளை நியமிக்க சுயாதீன ஆணையங்களை அமைத்தல், பிரதமரின் ஆலோசனையின் பேரில் மட்டுமே ஜனாதிபதியால் அமைச்சர்களை நியமித்தல் மற்றும் நீக்குதல் ஆகியவை அடங்கும்.

புதிய திருத்தமானது மக்களின் இறையாண்மையை ரத்து செய்வதாக அறிவிக்க கோரி, ஐ.ம.ச., தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு மற்றும் ஐக்கிய தேசிய கட்சி (ஐ.தே.க.) மற்றும் பல குழுக்களும் உயர் நீதிமன்றத்தில் மனுக்களை தாக்கல் செய்திருந்தன. இந்தத் திருத்தத்திற்கு பாராளுமன்றத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை மற்றும் மக்கள் கருத்துக் கணிப்பு தேவை என்று அறிவிக்குமாறு நீதிமன்றத்தை அவர்கள் கேட்டுக்கொண்டனர்.

எனினும், மனுக்களை விசாரித்த உயர் நீதிமன்றம், திருத்தத்தின் சில பிரிவுகளில் சில மாற்றங்களை முன்மொழிந்து அதை நிறைவேற்றிக்கொள்வதற்கு பச்சை கொடி காட்டியது. திருத்தத்தின் அடிப்படை சர்வாதிகார விதிகளை மாற்றக்கூடாது என்று உயர் நீதிமன்றம் பரிந்துரைத்தது. அது முன்மொழியப்பட்ட மாற்றங்களுடன், பாராளுமன்றத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மையுடன் மசோதாவை நிறைவேற்ற முடியும் என்று உயர் நீதிமன்றம் முடிவு செய்தது. அதன்படி, வாக்களிப்பதற்கு முன்னர், அரசாங்கம் திருத்தத்தில் பல மேற்பரப்பு மாற்றங்களைச் செய்தது.

புதிய அரசியலமைப்பு திருத்தங்களில், பிரதமர் மற்றும் அமைச்சரவை அமைச்சர்களை நியமிக்கவும் அல்லது நீக்கவும்; தேர்தல் நடந்து இரண்டரை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நாடாளுமன்றத்தை கலைக்கவும்; தேர்தல், பொலிஸ், மனித உரிமைகள், லஞ்சம் மற்றும் ஊழல் மற்றும் நிதி ஆணைக் குழுக்களின் தலைவர்களை நியமிக்கவும் இது ஜனாதிபதிக்கு அதிகாரம் அளிக்கிறது. உயர் நீதிபதிகள் மற்றும் சட்டமா அதிபரை நியமிக்கும் அதிகாரமும் ஜனாதிபதிக்கே உள்ளது.

இந்த சிரேஷ்ட அதிகாரிகளை நியமிக்கும் போது ஆலோசனை வழங்கவதற்காக பிரதமர், சபாநாயகர் மற்றும் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் அடங்கிய பராளுமன்ற சபை ஒன்று அமைக்கப்படும். ஆனாலும், ஜனாதிபதி அந்தக் கருத்துக்கு கட்டுப்பட்டிருக்க மாட்டார்.

ஸ்ரீ.ல.பொ.ஜ.மு. தலைவரும் அமைச்சருமான ஜி.எல். பீரிஸ், 20 ஆவது திருத்தத்தில் கூறப்பட்டுள்ளபடி, ஜனாதிபதிக்கு எதிராக வழக்குத் தொடுப்பதில் இருந்து அவருக்கு விலக்களிப்பு வழங்குவது பற்றி மக்கள் கருத்துக் கணிப்பு நடத்தப்பட வேண்டும் என்று உயர் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தால், அதை நீக்குவதாக அறிவித்தார்.

20 வது திருத்தத்தை அறிமுகப்படுத்திய நீதி அமைச்சர் அலி சப்ரி, இதில் புதிதாக எதுவும் இல்லை என்றும், அது 1978 அரசியலமைப்பை மீண்டும் நிலைநாட்டுவது மட்டுமே, என்றும் கூறினார். அந்த அரசியலமைப்பின் கீழேயே, கடந்த நான்கு தசாப்தங்களாக நாடு ஆட்சி செய்யப்பட்டு வருகிறது, அதனால் பயப்பட ஒன்றுமில்லை. “மக்களின் அதிகாரத்தை மீண்டும் ஒரு முறை பயன்படுத்த ஜனாதிபதிக்கு உதவுவதறக்கு நாங்கள் முயற்சிக்கிறோம்," என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

"ஜனாதிபதியானவர் மக்களின் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவது" பற்றிய சப்ரியின் கூற்று நகைப்புக்குரியதாகும். சுதந்திரத்திற்கு பிந்தைய அரசியலமைப்புகள் அனைத்தும், ஆளும் வர்க்கக் கட்சிகள் அனைத்தும், தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஏழைகளின் ஜனநாயக உரிமைகளை நசுக்குவதற்கான சதித்திட்டங்களாகவே இருந்தன. இன்று, பரந்த சர்வாதிகார அதிகாரங்களைக் கொண்ட 1978 அரசியலமைப்பு இராஜபக்ஷவுக்கு தேவைப்படுவது ஏன் என்று அமைச்சர் சப்ரி சொல்லவில்லை.

இலங்கையில் ஆளும் உயரடுக்கு ஆழ்ந்த அரசியல் நெருக்கடியில் சிக்கியிருந்த நேரத்திலேயே, அப்போது ஆட்சியில் இருந்த ஐ.தேக. அரசாங்கத்தால், 1978 நிறைவேற்று அதிகாரம்கொண்ட ஜனாதிபதியை கொண்டுவரும் அரசியலமைப்பை அறிமுகப்படுத்தி, அதன் தலைவர் ஜே.ஆர். ஜயவர்தன ஜனாதிபதியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

திறந்த சந்தை பொருளாதாரக் கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்தும் போது, தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஏழைகளின் சமூக உரிமைகளை நசுக்கும் போது தலைதூக்கும் எதிர்ப்பை நசுக்குவதற்காக ஜனாதிபதியின் சர்வாதிகார அதிகாரங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. தொழிலாள வர்க்கத்தையும் ஒடுக்கப்பட்டவர்களையும் பிளவுபடுத்தவும், பலவீனப்படுத்தவும், அடக்கவும், 1983 இல் பிரிவினைவாத தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான 30 ஆண்டுகால இனவாத உள்நாட்டுப் போர் தூண்டிவிடப்பட்டது.

உலகளாவிய நெருக்கடியால் ஆழமடைந்துள்ள பாரிய பொருளாதார, அரசியல் மற்றும் சமூக அமைதியின்மை நிலவும் ஒரு புதிய சகாப்தத்தின் மத்தியில், இராஜபக்ஷவும் அவரது அரசாங்கமும் தவிர்க்க முடியாது வளர்ந்து வரும் வர்க்கப் போராட்டங்களை நசுக்குவதற்குத் தயாராகி வருகின்றனர். உலகளாவிய தொற்றுநோயின் கடந்த பத்து மாதங்களில், மற்ற நாடுகளைப் போலவே இலங்கையின் நெருக்கடியும் பெருகியுள்ளது.

இலங்கையில் சர்வாதிகாரத்தை நோக்கிய நகர்வானது, பாசிச மற்றும் சர்வாதிகார ஆட்சிகளை நோக்கி நகர்வதற்கு உலகம் பூராவும் உள்ள ஆளும் வர்க்கங்கள் முயற்சிப்பதன் ஒரு பகுதியாகும். பாசிச சக்திகளை அணிதிரட்டுகின்ற டிரம்ப் நிர்வாகம், நவம்பர் தேர்தலில் சதித்திட்டத்தை மேற்கொள்ள திட்டமிடுகின்றது. இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி, எதேச்சதிகார அரசாங்கத்தின் அதிகாரங்களை பலப்படுத்துகிறார்.

இந்த அதிகாரங்களைத் தாண்டிச் சென்று ஒரு புதிய அரசியலமைப்பைக் கொண்டுவருவதாக இராஜபக்ஷ உறுதியளித்துள்ளார். அந்த அரசியலமைப்பு "நாட்டின் அடையாளத்தை பலப்படுத்தும்" என்று சப்ரி பாராளுமன்றத்தில் கூறிய போதிலும், அவர் அதை விரிவாக கூறவில்லை. தன் கைக்கு பரந்த அதிகாரங்களை எடுத்துக்கொள்ளும் அதே வேளை, இராஜபக்ஷ, கடந்த ஆண்டு நவம்பரில் பதவியேற்றதிலிருந்து, பல பிரதான அரசாங்க பதவிகளுக்கு ஓய்வு பெற்ற மற்றும் சேவையில் உள்ள இராணுவ ஜெனரல்களை நியமிக்க நடவடிக்கை எடுத்தார்.

தனக்கு சர்வாதிகார அதிகாரங்கள் வேண்டும் என்று இராஜபக்ஷ பலமுறை காட்டியுள்ளார். அக்டோபர் 9, ஆளும் கூட்டணியின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் கூட்டத்தை கூட்டிய அவர், 20 வது திருத்தம் தொடர்பான "கருத்து வேறுபாடுகளை" கலந்துரையாடினார். ஜனாதிபதிக்கு வலுவான அதிகாரங்கள் தேவை என்று அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டனர். ஆனால், இரட்டை குடியுரிமை உள்ளவர்களை அரசாங்க பதவிகளை வகிக்க அனுமதிப்பதை சில சிங்கள தீவிரவாத குழுக்களின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் விமர்சித்தனர்.

பேச்சுவார்த்தைகளில் சில விமர்சகர்கள் “மௌனமாக்கப்பட்டனர்" என்றும் “அவர் (இராஜபக்ஷ) கலந்துரையாடலில் தலையிட்ட போது, ’நான் வேலை செய்ய வேண்டும்’ என்று அடிக்கடி வலியுறுத்தினார்" என்றும் சண்டே டைம்ஸ் பத்திரிகை செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.

தொற்றுநோயின் அதிகரித்து வரும் தாக்கம் மற்றும் பொருளாதாரத்தின் சரிவுக்கும் மத்தியில், அவரது அரசாங்கம் தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஏழைகள் மீது இடைவிடாத தாக்குதலை நடத்தும். நேற்று, கோவிட் -19 நோய்த்தொற்றாளர்களின் எண்ணிக்கை 7 ஆயிரத்தை தாண்டியது. நாட்டின் பல பகுதிகள் தற்போது ஊரடங்கு உத்தரவின் கீழ் உள்ளன. எனினும், ஏனைய நாடுகளில் ஆட்சிகளைப் போலவே, தொழிற்சாலைகளை திறந்து வைக்க முடிவு செய்துள்ள இலங்கை அரசாங்கம், ஆபத்தான சூழ்நிலையின் கீழ் தொடர்ந்து வேலைசெய்யுமாறு தொழிலாளர்களிடம் கூறுகிறது.

19 ஆவது திருத்தத்தை அறிமுகப்படுத்திய முன்னாள் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன வாக்களிப்பை புறக்கணித்த போதிலும், புதிய திருத்தத்திற்கு வாக்களிக்குமாறு தற்போது ஆளும் கட்சியுடன் கூட்டணியில் இருக்கும் தனது ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களை வெட்கமின்றி வற்புறுத்தினார்.

போலி ஆர்ப்பாட்டங்கள் மற்றும் விமர்சனங்களுடன், இலங்கையின் எதிர்க்கட்சிகள் பாராளுமன்றத்தின் மூலம் புதிய சட்டங்களை நிறைவேற்ற அரசாங்கத்தை அனுமதித்தன. அவர்களில் பலர் 19 வது திருத்தத்தின் "சாதகமான அம்சங்களை" பற்றி பெருமையாகக் கூறி, அவற்றை அப்படியே வைத்திருக்குமாறு அரசாங்கத்திடம் வீண் வேண்டுகோள் விடுத்தனர்.

தற்போது எதிர்க்கட்சியில் இருக்கும் இந்த கட்சிகள், 2015 ஜனாதிபதித் தேர்தல் பிரச்சாரத்தின் போது சிறிசேனவின் பின்னால் அணிதிரண்டு, வெகுஜன அதிருப்தியை சுரண்டிக்கொள்வதற்காக நிறைவேற்று அதிகாரம்கொண்ட ஜனாதிபதி பதவியை ஒழிப்பதாக பிரச்சாரம் செய்தன. முந்தைய ஆட்சிகளைப் போலவே, சிறிசேனவின் “ஐக்கிய அரசாங்கமும்” ஆட்சிக்கு வந்தபின் இந்த வாக்குறுதியைக் கைவிட்டு, தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஏழைகளுக்கு எதிராக திரும்பியது.

அண்மையில் ஐ.தே.க. இல் இருந்து பிரிந்து சென்று உருவாக்கப்பட்ட எதிர்க்கட்சியின் தலைவர் சஜித் பிரேமதாச, ஒரு ஜனநாயக ஆட்சி முறைக்காக “(நிறைவேற்று அதிகாரம், சட்டமன்றம் மற்றும் நீதித்துறைக்கு இடையில்) சமநிலைப்படுத்தும்” சக்தி இருக்க வேண்டும் என்றார். அவரது கட்சியின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள், “20 வேண்டாம்” என்ற பதாதைகளை ஏந்தியவாறு மோட்டார் வாகன ஊர்வலத்தில் வந்தனர். எனினும் ஐ.தே.க. 1978 அரசியலமைப்பை அறிமுகப்படுத்தியது ஏன்? மற்றும் பல தசாப்தங்களாக அதைப் பராமரித்து வந்தது ஏன்? என்பதை அவர் விளக்கவில்லை.

மக்கள் விடுதலை முன்னணி (ஜே.வி.பி.) தலைவர் அனுர குமார திசாநாயக்க. “வரம்பற்ற அதிகாரமானது பழங்குடித் தலைவர்கள் மற்றும் மன்னராட்சி அரசர்களின் கைகளிலேயே இருந்தது. இந்த அரசியலமைப்பு அந்தக் காலத்திற்கு மீண்டும் திரும்புவதாகும்,” எனக் ககூறினார்.

இந்த வாய்ச்சவடால்கள் ஒருபக்கம் இருக்க, அவர் 2004 இல் ஜனாதிபதி சந்திரிகா குமாரதுங்கவின் அரசாங்கத்தில் சேர்ந்து, எதேச்சதிகார நிறைவேற்று ஜனாதிபதி பதவிக்கு ஜே.வி.பி.யின் ஆதவை கொடுத்தார். கொடூரமான இனவெறி பிரச்சாரம் செய்த ஜே.வி.பி. புலிகளுக்கு எதிரான போரை முன்னெடுப்பதற்கு ஜனாதிபதி அதிகாரங்கள் தேவை எனக் கூறி அதை தூக்கிப்பிடித்தது.

ஜனாதிபதி இராஜபக்ஷ கட்டியெழுப்பும் சர்வாதிகாரத்தின் உண்மையான இலக்கு தொழிலாள வர்க்கமே என்பதை மூடிமறைப்பதே அவர்களின் போலி விமர்சனங்களின் நோக்கமாகும்.

Tuesday, 29 September 2020

தமிழீழ விடுதலைப் பாடல்களும் எஸ்.பி. பாலசுப்பிரமணியமும்.

 பிரபல பின்னணிப் பாடகர் S.P.பாலசுப்பிரமணியம் அவர்கள் 25.09.2020 அன்று சுகயீனம் காரணமாக காலமானார். அவர் தமிழீழ விடுதலைப் பாடல்கள் சிலவற்றை பாடியிருந்தார். அவர் பாடிய பாடல்களையும், பாடிய சந்தர்ப்பங்களையும் ஓவியர் புகழேந்தி அவர்கள் நினைவு கூர்ந்து எழுதிய நினைவுப் பதிவு ஒன்றை எமது இலக்கு இணையத்திற்காக பிரத்தியேகமாக அனுப்பியிருந்தார்.




தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்திற்காக பாடல் ஒலிப்பேழை  தயாரிப்பு பொறுப்பை என்னிடம் விடுவதாக தமிழீழத் தேசியத் தொலைகாட்சி பொறுப்பாளர் போராளி சேரலாதன் சொன்னபோது, “சேரா, நான் பாடல் எழுதுகின்றவனும் இல்லை, இசையமைக்கின்றவனும் இல்லை, பாடுகின்றவனும் இல்லை.  எப்படி அதை நான் செய்யமுடியும்” என்றேன்.  “அதனால் தான் அண்ணா, உங்களிடம் அப்பொறுப்பைக் கொடுக்கின்றோம்” என்றார்.

முதல் ஒலிப்பேழை – கடற்புலிகளுக்காக செய்தோம்.  கவிஞர் காசி ஆனந்தன் மூன்று பாடல்கள எழுதினார்.  புலவர் புலமைப்பித்தன் அவர்களை சந்தித்து, பல ஆண்டுகாலம் இயக்கத்துடன் விடுபட்டிருந்த தொடர்பை புதுப்பித்தேன்.  அவர் மூன்று பாடல்களை எழுதினார்.  (1. இது கடற்புலிப்படை, 2. மனித சுனாமி தான்.. 3. நாம் நீரிலும் வெடிக்கும் எரிமலைகள்).  கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை, கு. வீரா., போன்றவர்களின் பாடல்களும் இருந்தன.

பாடல்கள் அனைத்திற்கும் அற்புதமான எழுச்சி மிகுந்த இசையை இசையமைப்பாளர் தேவேந்திரன் அமைத்திருந்தார்.  பாடல்களை, S.P பாலசுப்பிரமணியம், S.M. சுரேந்தர், திப்பு, கார்த்திக், T.L. மகாராசன், மனோ, சுஜாதா, கல்பனா, மாணிக்கவிநாயகம், சத்தியன், ஹரீஸ் ராகவேந்திரா போன்ற தமிழ்த்திரையுலகின் புகழ்பெற்ற பாடகர்களை பாடவைத்தேன்.

“இத்தொகுப்பில் S.P பாலசுப்பிரமணியம் அவர்களை எப்படியாவது பாடவைத்து விடுங்கள் அண்ணா” என்று தமிழீழத் தேசியத் தொலைக்காட்சி பொறுப்பாளரும் போராளியுமான சேரலாதன் என்னிடம் கேட்டபிறகு, புலவர் புலமைப்பித்தன் அவர்களிடம் செய்தியைக் கூறினேன். அவர் S.P.B அவர்களுடன் எனக்கு தொடர்பைத் ஏற்படுத்தித் தந்தார்.

அப்போது (2006-2007) S.P.B ஜெயா தொலைக்காட்சியில் குழந்தைகளுக்காக ஒரு நிகழ்ச்சியை (என்னோடு பாட்டுப் பாடுங்கள்) நடத்திக்கொண்டிருந்தார். நானும் அந்நிகழ்வை தொடர்ந்து பார்ப்பதுண்டு. ஒரு இசைப் பேராசிரியர் வகுப்பு எடுப்பது போல் இருக்கும். “அந் நிகழ்வை பதிவு செய்து தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள் தொடர்ந்து பார்த்து வருகிறார். இசையைக் கற்றுக்கொள்பவர்களையும் இசையில் ஆர்வமுள்ளவர்களையும் பார்க்கச் சொல்வதன் மூலம் நிறைய கற்றுக்கொள்ளலாம் என்று பலரையும் பார்க்கச் சொல்லியிருக்கிறார். தலைவருக்கு மிகவும் பிடித்த நிகழ்வு” என்று சேரலாதன் என்னிடம் கூறியதோடு   எஸ்.பி. பாலசுப்பிரமணியம் அவர்களை சந்திக்கும் போது இதைக் கூறுங்கள் அண்ணா என்றார்.

முதல் ஒலிப்பேழைக்காக பாடல் பதிவுக்கு வந்தபோது சந்தித்தேன். அதுதான் முதல் சந்திப்பு. 21.06.2007 அன்று சாலிகிராமத்தில் உள்ள ஒலிப்பதிவுக் கூடத்தில் அந்த சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. முதல் சந்திப்பு போல் இல்லாமல் பல நாட்கள் பழகியதுபோல் மிக இயல்பாக இருந்தது. சந்தித்த உடனே தலைவர் குறிபிட்டதாக சேரலாதன் கூறிய செய்தியைக் கூறினேன். மிகவும் மகிழ்ந்தார். “அவர் பார்த்து கருத்துக் கூறியது எனக்குப் பெருமை” என்றும் நெகிழ்ந்தார். இதை தலைவருக்கும் பகிர்ந்தேன்.

S.P. பாலசுப்பிரமணியம் ஒலிப்பதிவுக் கூடத்தில் என்னோடும் இசையமைப்பாளர் தேவேந்திரன் அவர்களோடும்  சில நிமிடங்கள் பொதுவான உரையாடலுக்குப் பிறகு தான் பாடவேண்டிய பாடல் வரிகளைக் கேட்டுப் பெற்று தான் கொண்டுவந்திருந்த ஒரு பெரிய நோட்டுப் புத்தகத்தில் எழுதினார். மிகவும் வியந்து அதுகுறித்து அவரிடம் கேட்டேன் “திரைப்படப் பாடலாக இருந்தாலும் அல்லது தனி தொகுப்புப் பாடலாக இருந்தாலும் தன்னுடைய இந்த பதிவேட்டில் பாடல் வரிகள், எந்தத் தேதியில், யாருடைய இசையமைப்பில், எந்த ஒலிப்பதிவுக் கூடத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டது என்பதை எழுதி வைப்பது எனது வழக்கம்” என்று கூறினார்.

அதன் பிறகு பாடலின் இசைக்கோர்வையை தன்னுடைய Tape Recorder இல் பதிவு செய்து தரக்கூறி பாடலை அதனோடு இணைத்து ஒருமுறைக்குப் பலமுறைப் பாடிபார்த்தபிறகு பாடல் பதிவுக்குத் தயாரானார்.

அன்று அவர் பாடியப் பாடல் கவிஞர் கு.வீரா எழுதிய

“உலக மனிதம் தலைகள் நிமிரும்

விடுதலைப் போரின் வீரத்திலே”

என்றபாடல். அந்தப் பாடலை அவர் எழுதிக் கொண்டிருக்கும் போதே ஒவ்வொரு வரிகளையும் உள்வாங்கி “உணர்வோடும் உண்மையோடும் கவித்துவத்தோடும் எழுதியிருக்கிறார்” என்று வீராவைப் பாராட்டினார். இசையைக் கேட்டபிறகு  தேவேந்திரனையும் பாராட்டினார்.

“எங்கள் மண்ணில் நாங்கள் வாழ

எவரும் தடுத்தல் சரிதானா

சொந்த மண்ணில் வாழும் உரிமை

எமக்கு என்ன கிடையாதா

குண்டை போட்டார் கூச்சல் போட்டோம்

எவரும் அதனைக் கேட்கவில்லை

குண்டை போட்டார் குண்டே போட்டோம்

கூடா தென்றால்  ஞாயமில்லை”

என்று சரணத்தில் வருகின்ற வரிகள் S.P. பாலசுப்பிரமணியம் அவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்தமான வரிகள். மிகவும் அற்புதமாக அப்பாடலை பாடினார். பாடி முடித்ததும் நானும் தேவேந்திரனும் அவரைப் பாராட்டினோம்.

‘எங்களின் கடல்’ தொகுப்பில் இறுதிப் பாடலாக அதை வைத்தோம்.

இரண்டாவதாக இம்ரான் பாண்டியன் படையணிக்காக ‘ஈட்டிமுனைகள்’ என்றத் தலைப்பில் ஒரு பாடல் ஒலிப்பேழையை தயாரித்தோம்.

அனுராதபுர விமானப்படைத் தளம் தாக்குதல் ‘எல்லாளன் நடவடிக்கை’ குறித்த ஒலிப்பேழை தொகுப்பையும் மூன்றாவது முறையாக தயாரிக்கும் பொறுப்பு என்னிடமே வழங்கப்பட்டது.  அத்தொகுப்பிற்கும் இசையமைபாளர் தேவேந்திரன் தான்.

“இத்தொகுப்பில், S.P பாலசுப்பிரமணியம் அவர்களை எப்படியாவது இரண்டு பாடல்களையாவது பாடவைத்து விடுங்கள் அண்ணா” என்று தொடக்கத்திலிருந்தே வலியுறுத்தி வந்தார் சேரலாதன்.

“அள்ளித்தின்ற ஆனா எழுதிய – அன்னை மண்ணைக் கடக்கிறோம். அன்னியச் சேனை கோட்டை இருக்கும் அனுராதபுரத்திற்கு நடக்கிறோம்” என்ற யோ. புரட்சியின் பாடலையும்,

“வானத்திலேறியே வந்து வந்து குண்டு

போட்டவன் கோட்டையிலே – துட்ட

காமினிமுன்னர் எல்லாளனை வீழ்த்திய

கோட்டையின் வாசலிலே” என்ற புதுவை இரத்தினதுரையின் பாடலையும் S.P பாலசுப்பிரமணியம் மிக அற்புதமான உணர்ச்சிகளோடும், சங்கதிகளோடும் அவருக்கே உரிய தனித்துவத்தோடும் பாடியிருந்தார்.

இதே காலகட்டத்தில் எல்லாளன் திரைப்படப் படப்பிடிப்பு தமிழீழத்தில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது.  அத்திரைபடத்திற்கான அண்ணன் கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை அவர்கள் எழுதிய

“தாயக மண்ணே! தாயக மண்ணே!!

விடைகொடு தாயே! விடை கொடு

தலைவனின் தேசப் புயல்களுக்காக வழிவிடு தாயே! வழிவிடு”

என்ற பாடலை எனக்கு அனுப்பிய சேரலாதன், உடனடியாக தேவேந்திரன் அவர்களை இசை அமைக்கச் செய்து, S.P பாலசுப்பிரமணியம் அவர்களை பாடவைத்து அனுப்பி வையுங்கள் அண்ணா” என்றார், சேரலாதன்.

அண்ணன் கவிஞர் புதுவை இரத்தினதுரை, பாடல் காட்சிப்படுத்தலுக்கு ஏற்ற வகையில் இசைக்கோர்வை எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பது குறித்தும் பிற விடயங்கள் குறித்தும் நீண்ட நேரம் என்னிடம் கைபேசியில் உரையாடினார். அன்பைப் பொழிந்தார். நெகிழ்ந்தார். அதன் பிறகு அவரோடு தொடர்பே இல்லை.

அப்பாடல் தொகுப்பிற்கு இடையில் இப்பாடலையும் இசையமைத்து, S.P.B அவர்களைக் கொண்டு பாடச்செய்து உடனடியாக அனுப்பினேன்.  மிகவும் அற்புதமாக அப்பாடலை S.P.B பாடியிருப்பார்.  புதுவையின் வரிகளுக்கு ஏற்ற இசையை தேவேந்திரன் கோர்த்திருந்தார்.  காட்சிப்படிமங்களாக விரியும் அந்த இசைக்கான வரிகளுக்கு S.P.B  தன் குரலால் உயிர் கொடுத்திருந்தார்.

அந்தப் பாடலில் இருந்த உயிர்த்துடிப்பு மிக்க காட்சிப் படிமங்கள் திரைப்படத்தில் காட்சிப்படுத்தப்படவில்லை.

காற்றும் தமிழும் உள்ளவரை அவரும் வாழ்வார்.

-ஓவியர் புகழேந்தி-

Saturday, 26 September 2020

மக்கள் புரட்சி வெடிக்கட்டும் சுதந்திர தமிழீழம் மலரட்டும்...

 மக்கள் புரட்சி வெடிக்கட்டும் சுதந்திர தமிழீழம் மலரட்டும்....தியாக தீபம் லெப்.கேணல் திலீபனின்-12 ம் நாள்…!





1987ம் ஆண்டு செப்ரெம்பர் மாதம் 26ம் திகதி தமிழினத்தின் விடுதலைப் போராட்டத்தில் மகத்தான சரித்திரம் படைத்த நாள்.

இன்று அதிகாலை 5 மணிக்கு ஓர் எதிர்பாராத நிகழ்ச்சி நடந்து விட்டது! திடீரென்று மின்சாரம் தடைப்பட்டு விட்டது. எங்கும் ஒரே இருள்மயம். காற்றும் பலமாக வீசத் தொடங்கியது.
 

பல நாட்களாக திலீபனுடன் சேர்ந்து நானும் எனது நண்பர்களும், முழுமையான தூக்கமில்லாமல் இருந்ததால் இன்று மிகுந்த சோர்வுடன் ஆழ்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருந்தோம். மாறன், ராஜன், தேவர், இரு நவீனங்கள், மாத்தயா, திலீபனின் அண்ணன் இளங்கோ, எல்லோரும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு தூங்கினோம். பன்னிரண்டு நாட்கள் உடல்களைச் சாறாகப் பிழிந்தெடுத்த அசதித் தூக்கமின்றி, அது வேறொன்றுமில்லை. மேடைக்கு முன்னே அமர்ந்திருந்த ஒருவர் என்னை வந்து தட்டி எழும்பியதும் நான்தான் முதலில் திடுக்கிட்டு எழும்பினேன். கும்மிருட்டில் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல். “நவீனன்……” என்று அழைத்தபடி திலீபனின் கட்டிலில் கையை வைத்தேன். அவர் ஆடாமல் அசையாமல் படுத்திருந்தார். அதனால் மனம் அமைதியடைந்தது. அவரின் உடல் ‘ஜில்’ லென்று பனிக்கட்டியைத் தொடுவது போல் குளிர்ந்து காணப்பட்டது.
 
மனம் ‘பட பட’ வென்று அடிக்கத் தொடங்கியது… மீண்டும் ‘நவீனன்” என்று அழைத்தேன். நவீனன் எழும்பி விட்டான். ஐந்து நிமிடங்களில் மேடையில் ஒரு பெரிய மெழுவர்த்தி எரியத் தொடங்கியது… மெழுகுவர்த்தியின் ஒளியிலே திலீபனின் முகம் நன்றாகத் தெரிந்தது… ஒரே வினாடிதான்! அதற்குள் அந்த மெழுகுவர்த்தி காற்றின் வேகத்தினால் அணைந்துவிட்டது. பலத்து வீசிய காற்று அதை மீண்டும் எரிய விடுமா? என்பது சந்தேகமாகத்தான் இருந்தது….. ஆனால், ஐந்து நிமிடங்களில் மின்சாரம் வந்துவிட்டது… திலீபனின் நிலை எல்லையைக் கடந்துவிட்டது என்பது எனக்கு நன்றாகப் புரிந்துவிட்டது. அதனால், என்மீதே எனக்கு வெறுப்பு ஏற்பட்டது… நாடித்துடிப்பைப் பரிசோதிக்கிறேன். கணிக்க முடியவில்லை…. மிகவும் மெல்லியதாக அடிக்கிறது…. உடனே இரத்த அழுத்தத்தைக் கணிக்கின்றேன்… அது மிகவும் குறைவாக இருக்கிறது… 50ஃ? என்ற நிலையில் ஒரு நோயாளியால் இன்னும் எத்தனை மணித்தியாலங்கள் உயிர் வாழ முடியும் என்பது எனக்குத் தெரியும். உலகமே தலைகீழாகச் சுற்றுவது போல் இருந்தது.
 
திலீபன் அடிக்கடி கூறிய வார்த்தைகள் எனக்கு நினைவுக்கு வருகின்றன. ‘வாஞ்சி அண்ணை! எனக்கு என்ன நடந்தாலும் நீங்கள் ஒரு சொட்டுத் தண்ணீர்கூட பலவந்தமாகவோ, சுய நினைவற்ற நிலையிலோ தர முயற்சிக்கக்கூடாது… அப்படி என் கோரிக்கைகள் நிறைவேறாவிட்டால் நான் இறக்குமட்டும் எனக்கு எந்தவிதமான சிகிச்சையும் அளிக்கக் கூடாது… சுயநினைவோடு என்றாலும் சரி… சுய நினைவில்லை என்றாலும் சரி…. இதுக்குச் சம்பதிக்கிறனெண்டு சத்தியம் செய்து தாருங்கோ…” என்று விடாப்பிடியாக நின்று என்னிடம் சத்தியம் வாங்கிய பிறகுதான் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை ஆரம்பி;த்தார் அவர். அப்படியிருக்க, அவர் விருப்பத்துக்கு மாறாக எப்படி அவருக்குச் சிகிச்சையளிப்பேன்? எப்படி அவருக்கு நீர் ஊட்டுவேன்? மனிதநேயத்தையும் – அதன் தார்ப்பரியங்களையும் மதிக்கும் ஓர் வைத்திய சேவையாளன் என்ற நிலையைத் திலீபன் விஷயத்தில் நிறைவேற்ற விடாமல் என் கைகளைக் கட்டிப் போட்டது எது?……. எது? ஆம்@ “சத்தியம்!” என்ற இந்த ஐந்து எழுத்துக்களுக்காகத் தானே திலீபன், ” அகிம்சை” என்ற நான்கு எழுத்துக்களைக் கொண்ட போராட்டக் களத்தில் குதித்தான்.
 
கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு என்ற மூன்று உயரிய அம்சங்களினால் வேரூன்றி வளர்த்த விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவன் என்பதால், ‘கட்டுப்பாடு’ என்ற நல்வழியிலே கொடுத்த சத்தியத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காகத் திலீபனை என் கண்ணெதிரிலேயே ‘பலி’ கொடுப்பதைத் தவிர, வேறு வழியொன்றும் எனக்குத் தெரியவில்லை. என் கடமையைச் செய்வதற்காக மேடையின் பின்பக்கம் இறங்கிச் செல்கிறேன். அங்கே பிரதித் தலைவர் மாத்தயா நிற்கிறார். அவரிடம் திலீபனின் உடல் நிலையின் அபாயகரத்தைப் பற்றி எடுத்துரைக்கிறேன். திலீபனின் உடல் நிலை மோசமாகிவிட்ட விடயம் யாழ்ப்பாணக் குடாநாடு முழுவதும் பரவத் தொடங்கியது விடுதலைப் புலிகளின் உறுப்பினர்களும் பொதுமக்களும் மேடையைச் சுற்றி வளைத்துக் கொண்டனர். திலீபனுக்கு கடைசி நிமிடம் வரையும் ஒருவித சிகிச்சையும் அளிக்க முடியாமல் எமது கைகள் கட்டப்பட்டிருந்ததற்கு வேறு முக்கிய காரணமும் ஒன்று இருந்தது. எமது காதில் விழக்கூடியதாகவே பல எதிரணி உறுப்பினர்களும், எமது இயக்கத்துக்கு எதிரானவர்களும் பேசியதைக் காதால் கேட்டவர்களில் நானும் ஒருவன்.
 
“புலிகள் தந்திரமாக மக்கள் மனத்தை மாற்றுவதற்காக உண்ணாவிரதம் என்ற பெயரிலே தண்ணியைக் குடிச்சுக்கொண்டு இருப்பார்கள்… ஆர் இதைக் காணப்போகினம்? கடைசியில் 5 தீர்மானங்களும் நிறைவேறுமட்டும் வைத்தியம் செய்து ஆளைச் சாகவிடமாட்டினம்… இதுதான் இந்த சாகும்வரை நீர் அருந்தாமல் உண்ணாவிரதம் இருப்பதன் உண்மை…” இப்படியான பேச்சுக்களுக்கு உண்மை வடிவம் கொடுத்து, “புலிகள் பொய்யர்கள்” என்ற கெட்ட பெயரை வரவிடாமல் காப்பாற்றுவதற்காகவும் எம்கைகள் கட்டப்பட்டிருந்தனவே தவிர, வேறு ஒன்றுக்காகவும் அல்ல.

எம் கைகள் மட்டும் கட்டுப்படாமல் இருந்திருந்தால், எமது உயிரினும் மேலான, தியாக தீபம் திலீபனை எமது உயிர்களைக் கொடுத்தாவது காப்பாற்றியிருப்போம்…. ஆனால்…… முடியவில்லையே? விதி! தன் வலிய கரங்களை மிக நன்றாகவே திலீபனின் கழுத்தில் இறுக்கிவிட்டான். உயிருடன் அந்த மனித தெய்வம் நீண்ட நேரம் போராடிக் கொண்டிருப்பதை என் கண்களால் பார்க்கவேண்டிய நிலை ஏற்பட்டமைக்காக, நான் வெட்கப்பட்டேன். வேதனைப்பட்டேன். ஆனால், என்ன செய்ய முடியும்? 265 மணித்தியாலங்கள் தனது சாகும்வரையிலான உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை வெற்றிகரமாக நடாத்தி முடித்த அந்த தியாகத் திலீபன், இன்று காலை (26.09. 1987) 10.48 மணியளவில், எம்மையெல்லாம் இந்தப் பாழும் உலகில் பரிதவிக்க விட்டுவிட்டுத் தான் மட்டும் போய்விட்டான்.
 
ஆம்! தமிழர்தம் விளக்கு அணைந்துவிட்டது! அணைந்தேவிட்டது! டொக்ரர் சிவகுமார் அவர்கள், திலீபன் இறந்;த பின் அவரைப் பரிசோதனை செய்து தனது இறுதியான முடிவைச் சொல்லிவிட்டு, திலீபனின் பாதங்களில் விழுந்து வணங்கி எழுந்த போது, மக்கள் கதறி அழத் தொடங்கினர்… எங்கும் அழுகைச் சத்தம்…. விம்மல் ஒலி… சோக இசை…. வானமே இடிந்து விட்டதைப் போன்ற வேதனை எல்லோரையும் ஆக்கிரமித்திருந்தது. வானத்து நிலவு கீழே விழுந்து விட்டது போன்ற உணர்வு! காலை 11 மணிக்கு ‘என்பார்ம்’ செய்வதற்காக, அவரது உடலை யாழ். வைத்தியக் கல்லூரிக்கு எடுத்துச் சென்றோம். பிற்பகல் 4.15 மணியளவில் திரும்பவும் அதே மேடைக்கு முன்பாக அவரின் புகழுடம்பு பொதுமக்களின் அஞ்சலிக்காக வைக்கப்பட்டது.
 
விடுதலைப் புலிகளின் புள்ளி போட்ட, பச்சையும் – கறுப்பும் கலந்த இராணுவ உடையும், தொப்பியும் திலீபனுக்கு அணியப்பட்டு, ‘லெப்டினன்ட் கேணல்’ என்ற பட்டமும் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. அவர் செய்த தியாகத்துக்கு அவருக்கு எந்தப் பட்டமும் தகுதியில்லை, அல்லது ஈடாகாது என்பது எமக்குத் தெரியும்…….
 
ஆனால், என்ன செய்ய முடியும்? அவரைப் படுக்க வைத்திருந்த பேழையை, விடுதலைப்புலிகளின் சிவப்பு நிறத்திலான கொடி அலங்கரித்திருந்தது. தந்தை, சகோதரங்கள், உறவினர்கள் ஆகியோர் உடலை வந்து தரிசித்துச் சென்றனர். பெட்டியைத் திறந்ததுமே அவரது அன்புத் தந்தையும், ஓய்வு பெற்ற ஆசிரியருமான, திரு. இராசையா அவர்கள் “ஓ…” என்று அலறியவாறு அவர் உடல்மீது விழுந்து புரண்டு அழத் தொடங்கிவிட்டார். அவரின் அழுகையைத் தொடர்ந்து பொதுமக்களும், சிறு பிள்ளைகளைப் போல் குலுங்கிக் குலுங்கி அழுத காட்சி நெஞ்சை உருக்கியது. பொதுமக்கள் மணிக்கணக்காகக் காத்திருந்து, நீண்ட வரிசையிலே வந்து தமது இறுதி அஞ்சலியை மண்ணின் மைந்தனுக்குச் செலுத்தினர். ஈரோஸ் இயக்கத் தலைவர் திரு. பாலகுமார், தமிழகத்திலிருந்து வருகைதந்து தமிழ்நாடு காமராஜர் காங்கிரஸ் தலைவர் திரு. நெடுமாறன், கவிஞர் காசி ஆனந்தன் ஆகியோர் கலங்கி அழுதவாறு தமது அஞ்சலியைச் செலுத்தினர்.
 
தலைவர் பிரபாகரன், சொர்ணம், மாத்தயா, குமரப்பா, புலேந்திரன், சந்தோசம், ஜொனி, பிரபா, இம்ரான், அன்ரன் மாஸ்ரர், சங்கர் அண்ணா, நடேசன் மற்றும் ஏனைய இயக்க உறுப்பினர்களும் தத்தம் இறுதி அஞ்சலியைத் தமது தோழனுக்குச் செலுத்தினர்.

சாஜகான், நரேன், அருணா, சிறி, ராஜன், தினேஸ் போன்றோர் தம்மைச் சமாளிக்க முடியாமல் விம்மி விம்மி அழுதனர்.
 
திலீபனின் தியாகப் பயணத்தில் 12 நாட்கள் அவரின் கூட இருந்து, அவரின் போராட்டத்தில் பங்குபற்றி, வேதனையின் எல்லைக்கே சென்றுவந்த எனக்கு, இந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து மீள்வதற்கு இன்னும் எத்தனை நாட்கள் தேவையோ நானறியேன்.
 
ஆனால், ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்! திலீபனின் உயிர் அநியாயமாகப் போகவில்லை அதற்குப் பதிலாக அவர் ஒரு படிப்பினையை எமக்குக் கற்பித்து விட்டுப் போயுள்ளார்… அகிம்சைப் போராட்டம் என்பது மனித நேயமும், உயர் பண்பும் மிக்கவர்களிடம்தான் நல்ல விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்… ஆயுதங்கள் தான் எமது தமிழீழப் போராட்டத்தைப் பொறுத்தவரை சரியான பதில் தரமுடியும் என்பதையும், திலீபன் மறைமுகமாக உணர்த்திவிட்டுப் போயிருக்கிறார் என்பதே எமது கணிப்பு… அந்தத் தியாக தீபத்தின் இலட்சியங்கள் நிறைவேற, எம்மை நாம் அர்ப்பணிப்போமாக!
 
“புலிகளின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்”

Saturday, 12 September 2020

தமிழினப் போரில் தவிர்க்கமுடியாத போராளி தியாக தீபம் திலீபன்...

 அங்கீகரிக்கப்பட்ட அரசாங்கத்திற்கு எதிராக ஒரு இயக்கம் முப்படைகளைக்கொண்டு தனி சாம்ராஜ்ஜியத்தை உருவாக்கி, ஒரு அரசு தன் மக்களுக்கு என்ன செய்யவேண்டுமோ அது அனைத்தையும் கொடுத்து, வெற்றியின் விளிம்பு வரை சென்று தோற்றுப்போனாலும், அந்த சமகாலத்தின் வரலாறு, மனித இனம் இருக்கும்வரை அழியப்போவதில்லை. உரிமைகளுக்காக ஒர் இனம் போராடி மடிந்து கிட்டத்தட்ட 10 வருடங்கள் ஆகப்போகிறது. ஆனால் இன்றுவரை அதற்கான நீதி கிடைக்கவில்லை. சர்வதேச நீதி விசாரணையிலிருந்து உள் நாட்டு விசாரணைக்கு மாற்றி நேர்மையாக விசாரணை நடைபெறும் என்ற வாக்குறுதி கொடுத்தும் காலங்கள் ஓடிவிட்டன. குறைந்தபட்சமாக காணாமல் போனவர்களின் நிலையையாவது வெளியிட்டிருக்கலாம். ஆனால், அதுவும் இன்றுவரை முழுமையாக நடக்கவில்லை. 




ஈழ விடுதலைப் போரும், அதற்காக உயிர் நீர்த்த தியாகிகளின் வரலாறும் மனித இனம் இருக்கும்வரை பொதுவெளியில் பேசப்படும், ஒன்று, இரண்டு அல்ல, ஆயிரக்கணக்கான உயிர் தியாகங்கள் அதில் அடங்கியுள்ளது. நவம்பர் மாதத்தின் இறுதி வாரம் முழுக்க விடுதலைப்புலிகள் வாரம் என்றே சொல்லலாம். நவம்பர் 26 விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் பிறந்தநாள், நவம்பர் 27 விடுதலைப்புலிகள் விடுதலைக்காக உயிர்தியாகம் செய்தோர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் மாவீரர் நாள் மற்றும் நவம்பர் 29 ஈழ விடுதலை மற்றும் விடுதலைப்புலிகளின் வரலாற்றில் தவிர்க்க முடியாத பார்த்திபன் இராசையா எனும் திலீபனின் பிறந்தநாள்.

 

திலீபன், ஈழவிடுதலையில் மாபெரும் அஹிம்சை போராட்டம் நடத்தி உயிர் நீர்த்தவர். 29 நவம்பர் 1964-ல் இலங்கை யாழ்பாணத்தில் உள்ள ஊரெழு எனும் இடத்தில் பிறந்த இவர் தமிழீழ விடுதலைக்காக விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தில் தன்னை இணைத்துகொண்டார்.

 

இவர் 1987-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 15-ம் தேதி ஐந்து கோரிக்கைகளை முன்வைத்து உண்ணாவிரதத்தை ஆரம்பித்தார்.

அவர் வைத்தக் கோரிக்கைகள்:

1. மீளக்குடியமர்தல் என்ற பெயரில் தமிழர்கள் இருக்கும் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளில் புதிதாக திட்டமிடும் குடியேற்றங்களைத் தடுத்து நிறுத்தவேண்டும்.

2. சிறையிலும், இராணுவ போலீஸ் தடுப்பு முகாம்களிலும் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் அரசியல் கைதிகள் அனைவரையும் முழுமையாக நீக்கப்பட வேண்டும்.

3. அவசரகாலச் சட்டம் முழுமையாக நீக்கப்பட வேண்டும்.

4. ஊர்காவல் படையினருக்கு வழங்கப்பட்ட ஆயுதங்கள் முற்றாகக் களையப்பட வேண்டும்.

5. தமிழர் பகுதிகளில் புதிதாக போலீஸ் நிலையங்களைத் திறப்பதற்கு மேற்கொள்ளப்படும் நடவடிக்கைகள் முழுவதும் நிறுத்தப்பட வேண்டும்.
 

 

இந்தக் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றும்வரை தண்ணீரும்கூட அருந்த மாட்டேன் என்று உண்ணாவிரதம் மேற்கொண்டார்.




 

அவரின் பனிரெண்டு நாள் போராட்டம் எப்படி இருந்தது என்பதை பார்ப்போம். முதல் நாள் போராட்டம் தொடங்கிய அன்று திலீபன் மேடை ஏறி உண்ணாவிரத போராட்டத்தைப் பற்றிய விளக்க உரை கொடுத்துவிட்டு, அவர் வாசிப்பதற்காக சே குவேரா, பிடல் காஸ்ட்ரோ ஆகியோரின் வாழ்க்கை வரலாறு புத்தகங்களை தன்னிடம் வைத்திருந்தார். மேலும் அன்று விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன், திலீபனை சந்தித்தார். இரண்டாம் நாள் அதிகாலை திலீபன் எழுந்து சிறுநீர் மட்டும் கழித்துவிட்டு மேடை ஏறினார். உடல் சக்தி விரயமாகும் என்று இரண்டு நிமிடங்கள் மட்டுமே உரை நிகழ்த்தினார். அன்றும் பிரபாகரன், திலீபனை சந்தித்தார்.


மூன்றாம் நாள் திலீபன் விழிக்கும் போதே தண்ணீர் வற்றி உதடுகள் வெடிப்படைந்திருந்தன. மேலும் இருபது நிமிடங்கள் முயன்றும் சிறுநீர் கழிக்க முடியாமல் அவதிப்பட்டுள்ளார். மருத்துவ சோதனைக்கு மறுத்துவிட்டார். நான்காம் நாள் திலீபனால் படுக்கையைவிட்டு எழுந்திருக்க முடியாமல் படுக்கையிலே சிறுநீர் கழிக்க ஏற்பாடு செய்யப்பட்டும் அவரால் சிறுநீர் கழிக்க முடியாமல்போனது. ஐந்தாம் நாள் அவரால் எழவே முடியவில்லை. சிறுநீரகம் பாதிப்படையத் தொடங்கியது. இந்திய சமாதானப்படையினரின் யாழ் கோட்டை இராணுவ கர்னல் அவரை சந்தித்து பேசிவிட்டு, மேலிடத்தில் பேசுவதாக சொல்லியிருந்தார். ஆறாம் நாள் திலீபனால் பேசமுடியாமல்போனது. ஏழாம் நாள் இந்திய பத்திரிகைகள் இலங்கை சென்றிருந்தது, அவர்களிடம் திலீபன் “எந்த முடிவும் நல்ல முடிவாக இருக்க வேண்டும். கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றுவதாக அவர்கள் எழுத்தில் தர வேண்டும். இல்லையென்றால், நான் உண்ணாவிரதத்தை கைவிடமாட்டேன்” என்றார். எட்டாவது நாள் அவருடன் சேர்ந்து பொது மக்களும் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் இறங்கினார்கள். ஒன்பதாவது நாள் திலீபனால் கண் திறக்கமுடியவில்லை. அன்று இந்தியத் தூதுவர்கள் மற்றும் விடுதலைப்புலிகள் இடையே இரண்டுகட்டமாக  பேச்சுவார்த்தை நடந்து தோல்வியில் முடிந்தது. பத்தாவது நாள் திலீபனின் உடல் நிலை மிகவும் மோசமாகி, நாடித்துடிப்பு நிமிடத்திற்கு 52 எனவும், இரத்த அழுத்தம் 80/50 எனவும் இருந்தது. அவர் அன்று “நான் இறப்பது நிச்சயம். அப்படி இறந்ததும் வானத்திலிருந்து என் தோழர்களுடன் சேர்ந்து நமது இலட்சியத்திற்காக உழைப்பேன்” என்றார். பதினோராவது நாள் உடல் அசைவற்று இருந்தார் திலீபன். அவருக்கு மிகவும் பிடித்த பாடலான “ஓ மரணித்த வீரனே! உன் ஆயுதங்களை எனக்குத்தா. உன் சீருடைகளை எனக்குத்தா” என்ற பாடலை அங்கிருந்தோர் பாடினார்கள். அவர் வைத்த கோரிக்கைகள் எதுவும் நிறைவேற்றப்படாததால், பனிரெண்டாவது நாள் காலை 10.48 மணிக்கு அந்த வீரன், ஒரு சொட்டு தண்ணீர், ஒரு பருக்கை உணவு என எதையும் உட்கொள்ளாமல் தனது திடமான கோரிக்கையை மட்டும் நெஞ்சில் வைத்துகொண்டு வீர மரணம் அடைந்தார். 


தியாக தீபம் திலீபன் இறந்தபோது அவரின் வயது 23 மட்டுமே. இவரின் மறைவின் பின்னர் புலிகள் அமைப்பில் லெப்டினன் கர்னல் திலிபன் எனும் பதவி உருவாக்கப்பட்டது. 


இலங்கையில் யாழ்ப்பாணத்தில் இவருக்கு நினைவுத்தூண் எழுப்பப்பட்டது. ஆனால், 1996-ம் ஆண்டு இலங்கை இராணுவம் ஜஃப்னா பகுதியைக் கைப்பற்றியதும், அவரின் நினைவுத்தூண் இலங்கை இரணுவத்தால் இடிக்கப்பட்டது. மீண்டும் அவரது நினைவுத்தூண்கள் எழுப்பப்பட்டன. ஆனால் அதன் பிறகு 2007 மற்றும் 2012-ம் ஆண்டுகளிலும் அவரின் நினைவுத்தூண் இடிக்கப்பட்டது. அரைநாள் உண்ணாவிரத போராட்டத்திலும்கூட ஆயிரம் குறுக்குவழிகளை கையாலும் இன்றைய அரசியல்வாதிகள் மத்தியில், 12 நாட்கள் கடந்தும் கொண்ட கொள்கையில் உறுதியாக, நீர்கூட பருகாமல் வீரமரணம் அடைந்த அவரது தீர்கத்திற்காகவாவது நாம் அவரை என்றும் நினைவில் கொள்ளவேண்டும்... 

Tuesday, 1 September 2020

இலங்கையின்: ஈழத்தமிழர்களின் நிலை என்னவாகும்..? புதிய ஆட்ச்சியும் தொடரும் கைதுகளும்…. !

இலங்கையில் புதிய ஜனாதிபதியாக கோத்தபாய ராஜபக்ஷ அவர்கள் பதவியேற்ற பின்னர் தமிழர் தாயகப் பகுதிகள் எங்கும் இராணுவத்தினரின் பிரசன்னம் அதிகரித்துள்ளது. 2009ஆம் ஆண்டு முள்ளிவாய்க்காலில் இனப்படுகொலையை நடத்திய முன்னாள் பாதுகாப்பு அமைச்சர் கோத்தபாய ராஜபக்ஷ அவர்கள் மீண்டும் இலங்கையில் அதி உயர் பதவியான ஜனாதிபதி பதவியை தன்வசப் படுத்தியதற்கு பின்னர் இலங்கையில் வாழ்கின்ற தமிழர்கள் மத்தியில் மிகுந்த அச்ச நிலையை ஏற்படுத்தியது. ஈவு இரக்கமின்றி இலட்சக்கணக்கில் தமிழ் மக்களைக் கொன்றொழித்து சர்வதேச அளவில் பல எதிர்ப்புகளைச் சம்பாதித்துக் கொண்ட இலங்கை ஜனாதிபதி கோத்தபாய ராஜபக்ஷ அவர்கள் மீண்டும் தமிழர்கள் மீது தன்னுடைய கைவரிசையைக் காட்டத் தொடங்கியுள்ளார். 



கொரோனா பரவலின் மூலம் இலங்கையில் நடைபெறவிருந்த பாராளுமன்ற தேர்தல் தள்ளிப்போடப்பட்டது. பின்னர் கொரோனோ  நோய் பரவலை மறைத்து பல எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் பாராளுமன்ற தேர்தலை ஆகஸ்ட் மாதம் 2020ஆம் ஆண்டு இலங்கை அரசு நடத்தி முடித்தது. இதில் சிங்கள மக்களின் வாக்குகளை பெற்று அறுதிப் பெரும்பான்மையுடன் முள்ளிவாய்க்கால் இன அழிப்பிற்கு காரணமாக இருந்த உலகத் தமிழர்களால் போர்க்குற்றவாளியாக கருதப்படும் முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ அவர்கள் பிரதமராக பதவியேற்றுக் கொண்டார். 

கொரோனோ நோய் பரவலால் நாடு முழுவதும் ஊரடங்கு உத்தரவுகள் பிறப்பிக்கப்பட்டன. தமிழர் தாயகப் பகுதிகள் எங்கும் கொரோனா தடுப்பு மையங்கள் மற்றும் தனிமைப்படுத்தல் முகாம்கள் அமைக்கப்பட்டன. இதனால் அன்றாடம் கூலித் தொழில் செய்து வாழ்க்கையை கொண்டு செலுத்தும் குடும்பங்கள் எங்கும் சென்று தொழில் செய்ய முடியாத சூழ்நிலையில் மிகவும் வறுமையான நிலையில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த வேளை சொல்ல முடியாத அளவுக்கு பொருளாதார நெருக்கடிகளைச் சந்தித்தனர். இதன்போது தமிழர்களுக்கு நேரடியாகச் சென்று புலம்பெயர் தேசத்தில் வாழுகின்ற தமிழ் உறவுகள் ஊடாக நிதி வளங்களை பெற்று அத்தியாவசிய தேவைகளை மக்களுக்கு வழங்கி  வறுமையில் வாழ்ந்த மக்களின் பசியை போக்கி அவர்களோடு தோளோடு தோள் நின்ற சமூக பணியாளர்கள், அரசியல் பிரமுகர்கள் என அனைவரும் தங்கள் சமூக பணியை மேற்கொண்டனர். 




இவற்றையெல்லாம் கண்காணித்து வைத்திருந்த இலங்கை புலனாய்வுப் பிரிவினர் பாராளுமன்றத் தேர்தலுக்குப் பின்னர் இரவோடு இரவாக அனைவரையும் கைது செய்து விடுதலைப்புலிகளை  மீள  உருவாக்குதல், வெளிநாடுகளில் இருந்து பணம் பெற்றவை போன்ற  குற்றச்சாட்டுகளில் பயங்கரவாத சட்டத்தின்  கீழ் கைது செய்யப்பட்டு  சித்திரவதை செய்து வருவது இலங்கையில் வாழுகின்ற அனைத்து தமிழர்களிடமும் மிகுந்த அச்சத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதுமட்டுமல்லாது 2009க்கு பின்னர் புனர்வாழ்வு அளிக்கப்பட்டு விடுதலை செய்யப்பட்ட முன்னாள் போராளிகள் அனைவரினதும் விவரங்கள் சேகரிக்கப்படுவதும் வெள்ளைவான் கடத்தல்காரர்கள் இரவோடு இரவாக முன்னாள் போராளிகள் ஆண்,  பெண் என்ற வேறுபாடின்றி கடத்திச் சொல்லப்படுவதும் இன்று இலங்கையில் சர்வசாதாரணமாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருப்பது ஈழத்தில் வாழ்கின்ற மக்கள்  மத்தியில் மிகுந்த அச்சத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இராணுவ பிரசன்னத்துக்கு  மத்தியில் தங்கள் பிள்ளைகளை காப்பாற்ற முடியாது உயிரை கையில் பிடித்தவாறு பெற்றோர்கள் கண்ணீருடன் வாழ்கின்ற ஒரு துர்ப்பாக்கிய நிலை இன்று ஆட்சியில்  ஏறியுள்ள புதிய அரசினால் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதை அனைவரும் நன்கு அறிந்து கொள்ள வேண்டும். 




 இது ஒருபுறமிருக்க இந்தியாவில் இருந்து செயல்படக்கூடிய இணைய ஊடகங்கள் பலவிதமான செய்திகளை பரப்பி வருகின்றன. இந்திய அரசு மீண்டும் விடுதலைப் புலிகளை உருவாக்குகின்றது அதற்கான ஏற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றது ஈழத்தை பெற்றுக் கொடுக்க போகின்றது என்றெல்லாம் இப்படிப்பட்ட பல செய்திகள் ஊடகங்களில் தொடர்ச்சியாக பரவி வருவதால் இலங்கை அரசு இதை சாதகமாக பயன்படுத்தி முன்னாள் போராளிகளை இலக்கு வைத்து ஆள்கடத்தல் வேலைகளில் இறங்கி உள்ளது. இந்தியாவுக்கு அச்சுறுத்தல் விடுக்கும் வகையில் சீனா இறங்கியுள்ளதாலும்,  இலங்கையில் சீனா தனது அகன்ற காலடியைப் பதித்துள்ளதாலும் இந்தியாவின் பார்வையை தமிழர்கள் மீது திரும்புவதற்கு ஊடகங்கள் முயற்சிக்கின்றன. ஆனால் இதன் விளைவு ஈழத்தில் வாழ்கின்ற தமிழ்மக்கள் மட்டுமன்றி, உலகம் முழுதும் வாழும் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களையும் இலங்கை அரசு இலக்கு வைக்க தூண்டும் ஒரு நடவடிக்கையாகவே பார்க்கவேண்டியுள்ளது.




ஈழத்தமிழர்கள் இந்தியாவுக்கு ஆதரவான நிலைப்பாட்டில் இருந்தாலும்கூட இந்திய அரசு தமிழ் மக்களுக்கு நிம்மதியான நிரந்தரமான தீர்வினை பெற்றுக் கொடுக்கும் என்பதில் எந்தவித நம்பிக்கையும் அற்றவர்களாகவே ஈழத் தமிழர்கள் வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். ஏனெனில் 2009 ஆம் ஆண்டு இறுதிக்கட்ட போரின்போது பலவகையான ராணுவ உதவிகளை செய்து, பல அரசியல் சூழ்ச்சிகளை செய்து ஈழத் தமிழரைக் கொன்று அழிப்பதற்கு இலங்கை அரசுடன் துணையாக நின்ற ஒரு முக்கிய பங்கை இந்தியாவில் ஆட்சியில் இருந்த அன்றைய காங்கிரஸ் அரசு வகித்து வந்தது என்பது உலகம் அறிந்த உண்மை. இந்தநிலையில் தற்போது ஆட்சியில் உள்ள பாஜக அரசு காங்கிரஸ் கட்சியின் கொள்கைகளையே ஈழத் தமிழர் விடயத்தில் பின்பற்றி வருகிறது என்பது யதார்த்தமான உண்மை. அதுமட்டுமன்றி இலங்கை புலனாய்வு பிரிவினருடன் இணைந்து உலகத்தில், மற்றும் தமிழகத்தில் அகதிகளாக வாழுகின்ற ஈழத்தமிழர்களை இலக்கு வைத்து பல புலனாய்வு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வருவது என்பது பல ஊடகங்கள் அறிந்திராத உண்மை.

விடுதலைப் புலிகள் காலத்தில் பலமாக தமது ஆட்சியை நடத்திக் கொண்டிருந்தபோது இந்தியாவின் தேசியப் பாதுகாப்புக்கு எந்த விதமான பங்கங்களும் ஏற்படாத சூழ்நிலையில் இந்தியாவின் முழு ஒத்துழைப்புடன் விடுதலைப் புலிகள் அழிக்கப்பட்ட பின்னர் ராணுவ தளவாடங்களும் , பொருளாதார வளங்கள், மற்றும் நிதி போன்ற பலவகையான வளங்களுடன் சீன அரசு இலங்கையில் அகலக்கால் ஊன்றி உள்ளது, உலகத்தில் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த திருகோணமலை இயற்கை துறைமும், மன்னார் வளைகுடாவை இலக்கு வைத்து தலை மன்னாரிலும், காங்கேசன்துறை துறைமுகத்திலும், கச்சதீவு பகுதியிலும் சீன அரசு தன்னுடைய இராணுவ மேலாதிக்கத்தை நிலை நிறுத்தியுள்ளது என்பது இந்தியாவின் தேசிய பாதுகாப்புக்கு மிகவும் அச்சுறுத்தலாக உள்ளது என்பது யதார்த்தமான உண்மை. அவற்றையும் தாண்டி இந்தியாவுக்கு எதிராக சீனா எடுக்கும் நடவடிக்கைகளுக்கு இலங்கை அரசு ஆதரவு வழங்கும் என்ற இலங்கை அரசின் அறிவிப்பானது இந்திய அரசுக்கு இலங்கை கொடுக்கும் மிகப்பெரிய சவாலாகவே அமைந்துள்ளது.




 ஆனால் இலங்கை அரசின் இந்த நடவடிக்கைகளுக்கு இந்திய அரசு ஒரு போதும் நடவடிக்கை எடுக்கப் போவதுமில்லை, இலங்கையில் ஏற்படுத்தப்படும் சீனாவின் ஆதிக்கத்தை தடுத்து நிறுத்த போவதுமில்லை, ஈழத்தமிழர் விடயத்தில் இந்திய அரசு ஒரு ஆக்கபூர்வமான தீர்வினைப் பெற்றுக் கொடுக்கப் போவதும் இல்லை என்பது ஈழத்தமிழர்கள் பல ஆண்டுகளாக இந்திய அரசிடம் இருந்து கற்றுக் கொண்ட பாடமாகவே பார்க்க முடிகின்றது. மாறாக இதனால் ஈழத்தமிழர்கள் எதிர் கொள்ள போகும் விளைவுகள் என்பது மிகவும் பாரதூரமானதாகவே அமையும் என்பதில் எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை. ஆனால் சர்வதேச நாடுகளின் ஒருங்கிணைந்த அழுத்தங்களின் காரணமாக இந்திய அரசை பணிய வைத்து ஈழத் தமிழர் விடயத்தில் ஒரு நிரந்தரமான நிம்மதியான ஒரு தீர்வினை பெற்றுக் கொடுக்க சர்வதேச சமூகம் முன் வருமேயானால் மட்டுமே ஈழத் தமிழர் விடயத்தில் ஒரு நிரந்தரமான தீர்வினை பெற்றுக்கொடுக்க முடியும் என்பதில் ஓரளவு நம்பிக்கை கொண்டவர்களாகவே ஈழத்தமிழர்கள் வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். 

தமிழீழ விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் விடுதலைப் புலிகளும் சரி, தமிழ் மக்களும் சரி இந்திய அரசின் அணுகுமுறை காரணமாகவும், ஈழத் தமிழர்கள்மீது நடத்தப்பட்ட இனப்படுகொலை தொடர்பாகவும் சரி ஈழத்தமிழர்களானாலும் விடுதலைப்புலிகளானாலும் இந்திய அரசின் மீது அதிருப்தியை கொண்டுள்ளவர்களாக வே இன்றுவரை அவநம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். இந்திய அரசின் இந்த கடும்போக்கு சிந்தனைகள் இன்று இந்தியாவின் தேசிய பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தலாக அமைந்துள்ளது என்பது எவராலும் மறுக்க முடியாத உண்மை. ஏனெனில் 2009 விடுதலைப் புலிகளின் ஆயுதங்கள் மௌனிக்கப்பட்ட பின்னர் இராமேஸ்வரம் மீனவர்கள் மீது இலங்கை கடற்படையினர் தொடர்ச்சியான தாக்குதல்களை மேற்கொண்டு வருகின்றார்கள். 

நாளுக்கு நாள் மீனவர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்படுவதும், வலைகள் சேதம் ஆக்கப்படுவதும், மீனவர்கள் அடித்துத் துன்புறுத்தப் படுவதும் இன்று வரை தொடர்ச்சியாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த விடயத்தில் கூட இந்திய மத்திய அரசும் சரி, தமிழக மாநில அரசும் சரி இலங்கை அரசுக்கு எதிராக எந்தவிதமான நடவடிக்கைகளையும் எடுக்காது மௌனம் சாதிப்பது இலங்கை இந்திய அரசுகளின் தமிழின விரோத போக்கையும், இலங்கை மீதான இந்திய அரசின் வெளியுறவுக் கொள்கையில் உள்ள ஒற்றுமை பாட்டை வெளிப்படையாக பறைசாற்றி நிற்கிறது. இந்திய அரசின் இந்த அசமந்தப் போக்குக்கு எதிராக மீனவர்களால் பல கட்டப் போராட்டங்கள் நடத்தப்பட்டும், பலதடவைகள் பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்தப்பட்டும் எந்தவித ஆக்கபூர்வமான நடவடிக்கைகளையும் இந்திய அரசோ மாநில அரசோ இதுவரை எடுக்கவில்லை என்பது மிகவும் வேதனைக்குரியது.  

எது எப்படி இருப்பினும் ஈழத் தமிழர்கள் மீது இலங்கை அரசு மேற்கொண்டுள்ள கைது நடவடிக்கைகளும், ஆட்கடத்தல் நடவடிக்கைகளும், கொலை மற்றும் சித்திரவதைகள் போன்ற நடவடிக்கைகளும் தற்பொழுது ஆட்சியில் இருக்கும் ராஜபக்ச அரசு இருக்கும் வரை தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும் என்பதில் எந்தவிதமான சந்தேகமும் இல்லை. எனவே ஈழத் தமிழர்கள் மீது கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டிருக்கும் இன சுத்திகரிப்பு நடவடிக்கைகளுக்கு சர்வதேச சமூகம் ஒரு நல்ல தீர்வினை பெற்றுக்கொடுக்க வேண்டும் என்பதே ஈழத்தமிழர்களின் எதிர்பார்ப்பு ஆகும். இன்றைய இக்கட்டான காலகட்டத்தில் சர்வதேச சமூகம் இலங்கை அரசு மீது ஒரு இறுக்கமான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளப்படாத  பட்சத்தில் இலங்கையில் வாழுகின்ற இளைஞர் யுவதிகள் அனைவரும் காணாமல் ஆக்கப்படுதல், சிறை வைக்கப்படுதல், படுகொலை செய்யப்படுதல் போன்ற நடவடிக்கைகளினால் அழிக்கப்படுவார்கள் என்பதில் எந்தவிதமான சந்தேகமும் இல்லை.

 ஆகவே இந்திய அரசின் விடுதலைப்புலிகளின் உருவாக்கத் திட்டம் நிறைவேறலாம் ..! அல்லது நிறைவேறாமல்  போகலாம்,,.... ! ஆனால் தமிழர்களுக்கான நிம்மதியான, சுபிட்சமான ஒரு நல்ல தீர்வினை இந்திய அரசோ,  சர்வதேச சமூகமோ பெற்று கொடுக்குமா…? என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும். இவை அனைத்தும் இந்திய அரசின்கைகளிலேயே உள்ளது. தமிழ் ஈழம் அமைந்தால் இந்திய அரசுக்கு ஈழத்தமிழர்கள் நன்றி கடன் பட்டவர்களே.....!

எழுத்து :  வன்னி வாணன் 

Tuesday, 25 August 2020

#கன்னியா_மலையில்_காணப்படும் #இராவணனின்_தாயின்_சமாதி அது தொடர்பான ஆய்வுகளும், ஆதாரங்களும்

 இலங்கைத் தமிழ் மண்ணில் பிறந்த எவரும் , இனிமேலாவது , இராவணன் என்ற ஒரு தமிழ் மன்னன் , வாழ்ந்ததாகச் சரித்திரம் இல்லை என்று கூறக்ககூடாது.


திருகோணமலையின் அருகில் உள்ள கன்னியா வெந்நீர் ஊற்றுக்கள் உலகப் பிரசித்தி பெற்றவை. இவ்வெந்நீர்க் ஊற்றுகளைச் சுற்றி கிணறுகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த வெந்நீர் ஊற்றுகள் சிவபக்தனான இராவணன் தன் தாயின் ஈமக் கிரிகைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக உருவாக்கியவையாகும்.

இவ்வெந்நீர் கிணறுகளின் அருகில் ஓர் மலை உள்ளது. இது கன்னியா மலை என அழைக்கப்படுகிறது. இம்மலையின் உச்சியில் 60 அடி நீளமான சமாதி உள்ளது. 40 அடி என்றும் சொல்கிறார்கள். இது ஓர் இஸ்லாமியரின் சமாதி என்றே அண்மைக்காலமாக  கூறப்பட்டு வருகிறது.

 கன்னியா வெந்நீர் கிணறுகளையும், அங்குள்ள சமாதியையும் பார்ப்பதற்காக 1980 ஆம் ஆண்டு முதன் முதலாக கன்னியாவுக்கு சென்றேன். அப்போது அங்கு கடமையில் இருந்த காவலாளியிடம் கன்னியா மலையில் உள்ள சமாதியைப் பற்றி விசாரித்த போது, அவர் கூறிய விபரங்கள் சற்று புதுமையாக இருந்தது. மலையில் 60 அடி நீளமான ஓர் பிரமாண்டமான சமாதி உள்ளது, அதுதான் இந்த வெந்நீர் ஊற்றுக்களை உருவாக்கிய இராவணனின் தாயின் சமாதி, இஸ்லாமியர்கள் அதை ஓர் இஸ்லாமிய பெரியவரின் சமாதி என்று சொல்கின்றனர், நீங்கள் போய்ப் பார்க்கலாம் எனக் கூறி, தனது பிள்ளைகள் இருவரை எனக்கு வழிகாட்டியாக என்னோடு மலைக்கு அனுப்பி வைத்தார். மலை உச்சிக்குச் சென்று பிரமாண்டமான அந்த  சமாதியைப் பார்த்து வியப்படைந்தேன். அப்படி ஓர் நீளமான சமாதியை அன்று தான் முதல் முறையாகப் பார்த்தேன். மலையில் இருந்து இறங்கி வந்ததும் இது இராவணனின் தாயின் சமாதி தானா? என மீண்டும் அவரிடம் கேட்டேன். ஆம், எனது மூதாதையர்கள் அப்படித்தான் என்னிடம் சொன்னார்கள் என்றார் காவலாளி. வெந்நீர் ஊற்றுக்களில் நீராடியதும், மிகப்பெரிய சமாதியைப் பார்த்ததும் பெருமிதமாக இருந்தது.

அதன்பின் 2014 ஆம் ஆண்டு “யார் இந்த இராவணன்” எனும் தொடர் ஆய்வுக் கட்டுரையை நான் பத்திரிகையில் எழுதி வந்த போது, இராவணனின் தாயாரின் சமாதி பற்றிக் குறிப்பிட வேண்டி இருந்தது. அது பற்றிய ஆதாரங்களை ஆராய்ந்தபோது தான் இந்திய ஆய்வாளரான அசோக்காந்த் எழுதிய குறிப்பொன்றைப் படித்தேன். கன்னியா மலையில் இருப்பது இராவணனின் தாயின் சமாதி என அவர் தனது கட்டுரையில் குறிப்பிட்டிருந்தார். ஆனால் இதற்கான எந்த ஆதாரத்தையும் அவர் முன் வைத்திருக்கவில்லை. இராவணன் தனது தாய்க்கு ஈமக் கிரிகைகள் செய்த இடத்தில் தானே தாயின் சமாதியை அமைத்திருப்பான் எனும் யூகத்திலேயே அக்குறிப்பை எழுதியிருந்தார். இந்த ஆதாரத்தை வைத்து “யார் இந்த இராவணன்” கட்டுரையில் கன்னியா மலையிலுள்ள சமாதி இராவணனின் தாயின் சமாதி என முதன் முதலாக எழுதினேன்.  2018 ஆம் ஆண்டு “யார் இந்த இராவணன்?” புத்தகமாக வெளிவந்தது.

இது இப்படி இருக்க, கடந்த வருடம் கன்னியா வரலாறு பற்றிய ஓர் முழுமையான நூலை எழுத வேண்டிய ஓர் தேவை ஏற்பட்டது. அப்போது கன்னியாவில் இருந்த சிவன் கோயில், பிள்ளையார் கோயில், இராவணனின் தொடர்பு, இராவணனின் தாயின் சமாதி போன்றவை பற்றிய வாய்வழிச் செய்திகளும், ஐதீகங்களும் மட்டுமே இருந்தன. இவற்றிற்கான வலுவான பழமையான ஆதாரங்கள் இருக்கவில்லை.

இந்த சமயத்தில் கன்னியா மலையில் உள்ள சமாதி இராவணனின் தாயுடையது என்பதற்கு வலுவான ஆதாரங்களை இந்த நூலில் எழுத வேண்டும் என எண்ணினேன். ஏனெனின் எனது சந்தேகமும் இராவணன் தனது தாய்க்கு கிரிகைகள் செய்த இடத்தில் தானே தாய்க்கு ஓர் ஞாபகச் சின்னத்தை அமைத்திருக்க வேண்டும்  என்பதே. 
 
கொழும்பு, திருகோணமலை ஆகிய இடங்களில் உள்ள நூலகங்களுக்குச் சென்று இவை பற்றி ஐரோப்பிய அறிஞர்கள் எழுதிய ஆதாரங்களைத் தேடினேன். கன்னியா பற்றிய நான்கு ஆதாரங்கள் கிடைத்தன. ஆனால் அவை எனக்கு திருப்தி அளிக்கவில்லை. அவை அவ்வளவு  பழைய ஆதாரங்கள் அல்ல. இருப்பினும் முயற்சியைக் கைவிடவில்லை. 

ஐரோப்பிய நாடுகளில் உள்ள நூலகங்கள், பல்கலைக் கழகங்கள் ஆகியவற்றில் கன்னியா பற்றிய குறிப்புகள் கிடைக்குமா என இணைய தளங்கள் மூலம் தேடினேன். விடாமுயற்சியுடன் இரண்டு மாதங்கள் வரை தேடினேன். இறுதியில் இங்கிலாந்து, கலிபோர்னியா(அமெரிக்கா), கனடா, போர்த்துக்கல் ஆகிய நாடுகளில் உள்ள நூலகங்களில் இருந்து கன்னியா பற்றிய பல நூல் குறிப்புகள் கிடைத்தன. இங்கு கிடைத்தவை 26 நூல் ஆதாரங்கள். மொத்தமாக இப்போது 30 ஆதாரங்கள் என் கையில் இருந்தன. இவை சுமார் 300 வருடங்களுக்கு முற்பட்ட ஆதாரங்களாகும். இவற்றில் கன்னியா மலையில் உள்ள சமாதி பற்றிய 5 ஆதாரங்கள் கிடைத்தன.

பிரமாண்டமான சமாதி காணப்படும் கன்னியா மலையின் உண்மையான பெயர் பெரிய கரடிமலை என்பதாகும். இம்மலையில் கரடிகள் அதிகமாக வாழ்வதால் இப்படி ஒரு பெயர் வைக்கப் பட்டுள்ளது. இம்மலை இங்கிருந்து விளாங்குளம் வரை 5 கி.மீ தூரம் வரை ஒடுங்கி, நீளமாகக் காணப்படும் தட்டையான மலையாகும். இம்மலைக்கு இரண்டு உச்சிகள் உள்ளன. கன்னியாவில் உள்ள உச்சியில் சமாதி உள்ளது. இவ்வுச்சி 50 மீற்றர் உயரம் கொண்டது. அடுத்த உச்சி விளாங்குளத்தின் அருகில் உள்ளது. இது 100 மீற்றர் உயரமானது.  கன்னியா மலை அடர்ந்த காட்டுப் பகுதியின் ஆரம்பப் இடமாகும். இக்காடு கன்னியா வெந்நீர் ஊற்றுப் பகுதியில் இருந்து தெற்குப்பக்கம் 6 கி.மீ வரையும், மேற்குப்பக்கம் 16 கி.மீ வரையும், தென்மேற்குப்பக்கம் ஹபரணை வரை 80 கி.மீ நீளம் கொண்ட மிகப்பெரிய காடாகும். 

கன்னியாவுடன் தொடர்புள்ள இராவணனின் தாய் பற்றிய விபரங்கள் பின்வருமாறு.

தீவிர சிவபக்தையான இராவணனின் தாய் கைகேசி சுகவீனமாக இருந்த வேளை தட்சிண கைலாயம் எனும் திருக்கோணேஸ்வரத்தில் இருக்கும் சிவனைத் தரிசிக்க விரும்பியதாகவும், தன் விருப்பத்தை மகன் இராவணனிடம் கூறியபோது இராவணன் தாயின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும் பொருட்டு சுவாமி மலையில் இருந்த சிவாலயத்தை மலையோடு சேர்த்து வாளால் வெட்டி எடுக்க முற்பட்டதாகவும், அப்போது சிவன் இராவணனின் கையில் வலியை உண்டாக்கி வாளை கீழே விழச் செய்ததாகவும் ஓர் ஐதீகம் உள்ளது. இத்தனை முயற்சிகள் எடுத்தும் இராவணனின் தாய் கைகேசி இறுதிவரை தட்சிண கைலாயப் பெருமானை தரிசிக்காமலேயே உயிர் துறந்தாள். தாய் இறந்த பின்பு அவளின் ஈமக்கிரிகைகளை கன்னியா கங்கை தீர்த்தத்தில் செய்து முடித்த இராவணன் அவ்விடத்திலேயே தாயின் சமாதியையும் அமைத்தான்.

கன்னியா மலையில் உள்ள சமாதி இராவணனின் தாயின் சமாதி என்பது பலருக்குத் தெரியாத விடயமாகும். தாயின் சமாதியின் அருகிலேயே இராவணனின் சமாதியும் அமைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

அதே சமயம் கன்னியா மலையில் உள்ள இராவணனின் தாயின் சமாதி இவ்வளவு  நீளமாக ஏன் இருக்க வேண்டும்? 

அதற்கும் ஓர் காரணம் உள்ளது.

கன்னியா மலையில் உள்ள சமாதி பல்லாயிரம்  வருடங்களுக்கு முன்பு இராவணன் தன் தாய்க்கு அமைத்த சமாதியாகும். இராவண னின் தாய் ஓர் யக்ஷ குலப்பெண் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. யக்ஷ குலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் பெரிய இராட்சத உடலமைப்பைக் கொண்ட வர்கள் எனும் அர்த்தத்திலேயே மலைமீது மனித உருவத்திற்கு அப்பாற்பட்ட வகையில் 60 அடி நீளத்தில் சமாதி அமைக்கப்பட்டதாக ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். மேலும் இராவணனின் சமாதியும் அவனது தலைநகருக்கருகில் அமைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இராமாயணத்தில் கூறப்பட்டுள்ள திரிகூடகிரி என்பது கோணசர் மலையாகும். எனவே இராவணனின் சமாதியும் அவனது தாயின் சமாதியின் அருகிலேயே அமைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். இரண்டு யக்ஷர்களின் பெரிய இருவேறு சமாதிகள் பிற்காலத்தில் ஒன்றாகச் சேர்க்கப்பட்டு 40 அல்லது 60 அடி நீளத்தில் அமைக்கப்பட்டன எனக் கூறப்படுகிறது. எனவே இவ்வளவு நீளத்தில் காணப்படும் இப்பெரிய சமாதி இராட்சத அரக்கர்கள் எனக் கூறப்படும் இராவணனினதும், அவனின் தாயாரினதும் சமாதிகள் என ஆய்வாளர்கள் கூறுவது பொருத்தமாக உள்ளது.

இராவணன் தனது தாயின் சமாதியை வெந்நீர் கிணறுகளின் அருகில் அமைக்காமல் ஏன் மலை உச்சியில் அமைக்க வேண்டும்?
 
அதற்கும் ஓர் முக்கிய காரணம் உள்ளது. இராவணனின் தாயான கைகேசியின் நெடுநாள் ஆசையானது தட்சிண கைலாசம் எனும் திருக்கோணேஸ்வரத்தில் வீற்றிருக்கும் சிவனை தரிசித்து வழிபடுவ தாகும். ஆனால் இராவணன் தன் தாயின் ஆசையை நிறைவேற்ற இரண்டு தடவைகள் முயற்சி செய்தும் அதை நிறைவு செய்ய முடியாமல் போய்விட்டது. தாயும் நிறைவேறாத ஆசையோடு உயிர் துறந்தார். அதன்பின் இராவணன் தாயின் கிரிகைகளை முடித்துவிட்டு கன்னியா மலை உச்சியில் சமாதியை அமைத்தான். இம்மலை உச்சியிலிருந்து திருக்கோணேஸ்வரத்தை அழகாகத் தரிசிக்கலாம். எனவே தனது தாயின் இறுதி ஆசையான திருக்கோணேஸ்வரப் பெருமானை தரிசிக்க வேண்டும் எனும் வேண்டுகோளை தாய் இறந்த பின்பாவது நிறைவேற்ற வேண்டும்  எனும் எண்ணத்துடன் மலைமீது தாயின் சமாதியை இராவணன் அமைத்திருக்க வேண்டும். இச்சமாதி மீது இருந்து தன் தாயின் ஆன்மா என்றென்றும் திருக்கோணேஸ்வரப் பெருமானை நேரடியாகவே தரிசித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதே சிவ பக்தனான இராவணனின் ஆசையும், சிவன் மீது அதீத பற்று கொண்ட தாய்க்குச் செய்யும் கடமையும் ஆகும் என இராவணன் நினைத்திருக்க வேண்டும்.

இச்சமாதி ஓர் இஸ்லாமியப் பெரியவரின் சமாதி எனவும் சிலர் கூறுகின்றனர். இம்மலையில் இராவணன் காலத்துடன் தொடர்புடைய தொன்மை வரலாற்றை அறிந்திராத சிலரே இவ்வாறு கூறுகின்றனர். 200 வருடங்களுக்கு முன்பு இலங்கையை ஆராய்ந்து தமது நூல்களில் ஆவணப்படுத்திய ஐரோப்பிய அறிஞர்கள் யாரும் கன்னியா மலையில் உள்ள சமாதி இஸ்லாமிய பெரியாருடையது எனக் குறிப் பிடவில்லை. மாறாக இது இராவணன் மற்றும் அவனின் தாயின் சமாதி எனும் பொருளில் ஓர் இராட்சதனினதும், அவனின் மகனி னதும் சமாதி என்றே குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
 
கன்னியா மலையில் உள்ள சமாதி பற்றிய அறிஞர்களின் குறிப்புகள்.

ஜேம்ஸ் கோர்டினரின் குறிப்பு

கன்னியா மலையில் உள்ள சமாதி பற்றி ஜேம்ஸ் கோர்டினர் எனும் வரலாற்றறிஞர் 1798 ஆம் ஆண்டு அவர் எழுதிய “A Description of Ceylon” எனும் நூலில் பின்வருமாறு விரிவாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

 “On the Summit of the above mentioned Hill are shewn two monumental piles of earth enclosed with loose stones, one thirty-six feet in length, and ten in breath, the other ten feet long, and three broad. They are said to be the dimensions of a giant and his son, who were buried there at a very remote period in the fabulous History of Ceylon.”

இக்குறிப்பில் கன்னியா மலையின் உச்சியில் இறுக்கமற்ற கற் களினால் சுற்றிவர கட்டப்பட்ட இரண்டு நினைவுச் சின்னக் குவிய ல்கள் காணப்படுவதாகவும், அவற்றில் ஒன்று 36 அடி நீளமும், 10 அடி அகலமும் கொண்டதாகவும், அடுத்தது 10 அடி நீளமும், 3 அடி அகலமும் கொண்டதாகவும் காணப்படுகிறது. இவை இலங்கை வரலாற் றில் நம்பமுடியாத மிகமிகத் தொன்மையான காலத்தில் புதைக்கப்பட்ட ஓர் இராட்சதன் மற்றும் அவனின் மகன் ஆகியோரினது பரிமாண ங்கள் எனக் கூறப்படுவதாகவும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.35 ஜேம்ஸ் கோர்டினரின் மேற்சொன்ன குறிப்பு இராவணன் மற்றும் அவனின் தாய் ஆகியோரின் சமாதியைக் குறிக்கிறது என்பதற்கு இவர் பயன்படுத்தியிருக்கும் “இலங்கை வரலாற்றில் நம்பமுடியாத மிகமிகத் தொன்மையான காலத்தில் புதைக்கப்பட்ட ஓர் இராட்சதன் மற்றும் அவனின் மகன்..” எனும் சில வரிகள் ஏதுவாக அமைகின்றன.

இவரின் குறிப்பின் படி இராவணனின் தாயின் சமாதி 36 அடி நீளமும், இராவணனின் சமாதி 10 அடி நீளமும் கொண்ட இரு வேறு சமாதிகளாக மொத்தமாக 46 அடி நீளமாக இருந்துள்ளன. அண் மைக்காலத்தில் இவ்விரு சமாதிகளையும் ஒன்றாக்கி கட்டியவர்கள்  60 அடி சமாதி எனப் பெயரிட்டு,  இது ஓர் இஸ்லாமியப் பெரியாரின் சமாதி எனக் கதை கட்டி விட்டனர்.

சைமன் காசிச்செட்டியின் குறிப்பு

மேலே சொன்ன கூற்றை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் சைமன் காசிச்செட்டி எனும் அறிஞர் 1833 ஆம் ஆண்டு அவர் எழுதிய “The Ceylon Gazetteer” எனும் நூலில் “Fasing the west side there are several hills, and on the Summit of one is shewn the remains of the Tombs of a Giant and his son.” எனக் கூறியுள்ளார். இக்குறிப்பில் சைமன் காசிச்செட்டி இங்குள்ள மலை உச்சியில் ஓர் இராட்சதனினதும், அவனின் மகனினதும் சமாதியின் சிதைவுகள் காணப்படுகின்றன என்றே குறிப்பிட்டுள்ளார்.
    
சார்லஸ் ப்ரிதாமின் குறிப்பு

இதே குறிப்பை சார்லஸ் ப்ரிதாம் எனும் ஆராய்ச்சியாளர் 1849 ஆம் ஆண்டு தான் எழுதிய “An Historical Political and Statistical of Ceylon” எனும் நூலில் “The Summit of one is shewn the remains of the Tombs of a Giant and his son.”  எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.37

மூன்று அறிஞர்களின் கூற்றுக்கும் வலு சேர்க்கும் ஹரி வில்லியம்ஸின் குறிப்பு

கன்னியா பற்றி ஹரி வில்லியம்ஸ் எனும் அறிஞர் 1950 ஆம் ஆண்டு எழுதிய “Ceylon Pearl of the East” எனும் நூலில் சில முக்கிய விபரங்களைக் கூறியுள்ளார். மேலே கன்னியா மலையில் உள்ள சமாதியை மூன்று அறிஞர்களும்  “Tombs of a Giant and his Son” என்றே குறிப்பிட்டுள்ளனர். இது  இராட்சதன் மற்றும் அவனின் மகன் எனப் பொருள்படும். இங்கே இராட்சதன் என்பது இராவ ணனையே குறிப்பதாகும். இக்கூற்றுக்கு வலு சேர்க்கும் வகையில் இந் நூலில் ஹரி வில்லியம்ஸின் குறிப்பு அமைந்துள்ளது. அக்குறிப்பின்  பின்பகுதி கீழ்வருமாறு.

“According to them King Ravanna, during his long war with Vishnu, was informed by that deity that Kanya virgin mother of the King of Ceylon, was dead. Ravanna naturally had to set about the task of performing the necessary obituary services for the beloved dead, and Vishnu to help him … and incidentally to accomplish his main design of delaying him … Caused hot springs to burst out of the ground for the Giant’s use. and there they remain.
 
மேலே கன்னியா பற்றி ஹரி வில்லியம்ஸ் குறிப்பிட்டுள்ள விபரங்களில் இராவணன் தன் தாய்க்கு கிரிகைகள் செய்வதற்காக இவ்வெந் நீர் ஊற்றுகள் உருவாக்கப்பட்டன எனும் செய்தியே கூறப்பட்டுள்ளது. இப்பந்தியின் கடைசி இரண்டு வரிகளும் மிக முக்கியமானவையாகும். 

இதில் “caused hot springs to burst out of the ground for the giant’s use. And there they remain.” எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. இது “வெந்நீர் ஊற்றுக்கள் இரட்சதனின் பாவனைக்காக நிலத்திலிருந்து  திடீரெனத் தோன்றின. அங்கே அவை நிலைத்து இருக்கின்றன.”எனப் பொருள்படுகிறது. இதில் இவர் நேரடியாகவே இராவணனை Giant எனக் கூறியுள்ளார். 

எனவே “Tombs of a Giant and his Son”  என மேலே மூன்று அறிஞர்களும் குறிப்பிட்டிருப்பது இராவணன் மற் றும் அவனின் தாயின் சமாதியையே என்பது ஹரி வில்லியம்ஸின் குறிப்பு மூலம் உறுதியாகிறது.  

1919 ஆம் ஆண்டு திருகோணமலை தேசப்படத்தில் கன்னியாவில் ராட்ஷசன் இராவணனின் சமாதி

கன்னியா மலையில் இராவணனின் தாய் மற்றும் இராவணன் ஆகியோரின் சமாதியே உள்ளது என்பதற்குச் சான்றாக இன்னுமோர் ஆதாரமும் காணப்படுகிறது. அது 1919 ஆம் ஆண்டு தயாரிக்கப்பட்ட திருகோணமலையின் தேசப்படமாகும். இத்தேசப்படத்தின் இடது பக்க மேல் மூலையில் “Kannia-Giants Tombs” (கன்னியா இராட்ஷசன் சமாதி) எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தத் தேசப்படத்தின் விபரங்கள் “Description” என படத்தின் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

இதில் “This map shows the Giants Tombs near Kannia, possibly referring to the mythical King Ravana.” என கன்னியா சமாதி பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதா வது இந்த தேசப்படத்தில் கன்னியா ராட்சசன் சமாதி எனக் குறிப்பிடப் பட்டிருப்பது புராண காலத்து மன்னன் இராவணனைக் குறிப்பதாகும் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.

மேலே குறிப்பிட்டுள்ள ஐந்து அறிஞர்களும் இச்சமாதிகள் இராட்ச சர்களின் சமாதிகள் எனும் பொருள்படக் கூறியுள்ளனரேயன்றி  இஸ்லாமியப் பெரியாருடையது எனக் கூறவில்லை. இவ் அறிஞர்கள் கன்னியா மலைக்கு சென்றபோது இப்பகுதியில் வசித்த மக்கள் இராவ ணன் மற்றும் அவனின் தாய் ஆகியோருடன் கன்னியாவுக்கு இருந்த தொடர்புகள் பற்றிக் கூறியுள்ளனர். அவர்களின் சமாதியே மலை உச்சி யில் இருப்பவை எனவும் கூறியுள்ளனர்.அறிஞர்களும் இக்கருத்தையே தமது நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளனர். சுமார் 200 வருடங்களுக்கு முன்பும் இது இராட்சதர்களின் சமாதியாகவே காணப்பட்டுள்ளது.
 
இறுதியில் கன்னியா மலையில் உள்ள சமாதி ஓர் இஸ்லாமியப் பெரியவரின் சமாதி என இதுவரை கூறப்பட்டு வந்த கூற்றுக்கு எந்தவித ஆதாரங்களும் இல்லை என்பதும், இச்சமாதி இராவணனனினதும், அவனின் தாயாரினதும் சமாதியே என்பதுக்கு 300 வருடங்களுக்கு முற்பட்ட ஐரோப்பிய அறிஞர்களின் குறிப்புகள் ஆதாரங்களாக இருக்கின்றன என்பதும் நிரூபணமாகியுள்ளது. 
  
என்.கே.எஸ்.திருச்செல்வம்
வரலாற்று ஆய்வாளர் 
இலங்கை